کارگزار گمرکی

تعریف

قانون گمرک (ماده 14، قانون 19.276) کارگزار گمرک را به عنوان یک شخص حقیقی، یک معاون بازرگانی و یک واحد گمرک عمومی تعریف می‌کند که رویه‌ها و تشریفات عملیات گمرکی را از طرف شخص دیگری انجام می‌دهد. این کارگزار ممکن است یک شخص حقیقی یا حقوقی باشد و همان ماده 14 - که عنوان آن «تعریف و ماهیت اجباری» است - آنها را به عنوان نهادهایی که مجاز به پردازش درخواست‌های مربوط به شمول در رژیم‌های گمرکی، اظهارنامه‌ها و سایر رویه‌های ترخیص در قلمرو گمرکی هستند، تعیین می‌کند. ماده 15 به صورت معکوس خوانده می‌شود: عنوان آن «مداخله غیر اجباری» است و مشخص نمی‌کند چه زمانی کارگزار گمرکی مورد نیاز است، بلکه مشخص می‌کند که در کدام ترخیص‌ها لازم نیست. این فهرست شامل محموله‌های پستی غیرتجاری بین‌المللی (مورد الف)، بار مسافر (مورد ب) و - موردی که تقریباً هرگز ذکر نشده است - محموله‌های پستی تحویل سریع بین‌المللی است، اما فقط «مشروط بر اینکه ارزش گمرکی آنها از معادل پول ملی 200 دلار آمریکا تجاوز نکند» (مورد ج). این آستانه مشخص نمی‌کند که آیا خرید درب به درب شما به کارگزار گمرکی نیاز دارد یا خیر: برای کالاهای بالاتر از این مقدار، وب‌سایت عملیاتی DNA برای واردات عمومی به یک کارگزار گمرکی نیاز دارد، در حالی که مقررات حمل و نقل پستی معافیت‌های گسترده‌ای را ارائه می‌دهد. ما به این تضاد حل نشده در پاسخ به سوال «آیا برای حمل و نقل بیش از 800 دلار آمریکا به یک کارگزار گمرکی نیاز دارم؟» پرداختیم. این را با اپراتور پستی - پیک یا اداره پست - اشتباه نگیرید: فرمان 50/026، ماده 8. ماده 8 آنها را مسئول پرداخت تعهدات مالیاتی اشخاص ثالث تعیین می‌کند، بنابراین هنگام تفکیک محموله، آنها قبل از تحویل بسته به شما، عوارض را به گمرک تسویه و پرداخت می‌کنند. این جمع‌آوری و پرداخت مالیات است، نه نمایندگی شما. برای تأیید این موضوع، توجه داشته باشید: ماده 23 همان قانون، اداره ملی گمرک (DNA) را مسئول نگهداری ثبت کارگزاران و نمایندگان گمرکی می‌کند، اما DNA فهرستی را که بتوان به صورت آنلاین در وب‌سایت آن جستجو کرد، منتشر نمی‌کند، بنابراین شماره ثبت آنها را بخواهید و آن را با DNA تأیید کنید. ظاهر شدن در فهرست انجمن‌های صنفی یا موتور جستجوی کسب و کار، مجوز محسوب نمی‌شود.