حقوق · هزینه‌های نامناسب
من به خاطر چیزی که اجازه‌اش را نداده‌ام، متهم شده‌ام: چگونه جلوی آن را بگیرم و به چه کسی شکایت کنم؟
Un seguro que se renovó solo, un débito que no para, un servicio que diste de baja y sigue apareciendo en el estado de cuenta. La respuesta de siempre es "denunciá en el Banco Central", y es media verdad: el BCU supervisa y sanciona, pero او نمی‌تواند دستور دهد که پول شما را برگردانند.در اینجا مسیر کامل، به ترتیبی که بهتر است انجام شود، آمده است.
اول، بگذار متوقف شود
قبل از طرح ادعای ماهوی. از قطعی‌ترین تا قطعی‌ترین از نظر قانونی، فسخ قرارداد و قطع وسیله پرداخت دو چیز متفاوت هستند و هر دو باید انجام شوند.
این تنها چیزی است که قرارداد را فسخ می‌کند؛ هر چیز دیگری ابزار پرداخت را فسخ می‌کند. قاعده کلی ماده 13 قانون 19.678 است: بیمه‌گذار می‌تواند در هر زمانی، بدون ذکر دلیل، با دادن اخطار کتبی یک ماهه، قرارداد را فسخ کند و بیمه‌گر فقط حق بیمه ریسک متحمل شده تا آن زمان را دریافت می‌کند. مراقب میانبر باشید: همان ماده به جز بیمه شخصی که مشمول ماده 104 است و فقط پس از سال اول قابل فسخ است، مگر اینکه توافق دیگری صورت گرفته باشد. اینکه کدام یک از این دو مورد اعمال می‌شود، بستگی به نحوه طبقه‌بندی بیمه‌نامه شما دارد و یک پوشش 45 روزه حتی سال اول هم ندارد: این را فرض نکنید، آن را در مدارک بیمه‌نامه بررسی کنید.
این قوی‌ترین استدلال است وقتی که شما برای بیمه‌ای که مربوط به چیزی است که قبلاً تمام شده است، هزینه دریافت می‌کنید و به ندرت کسی از آن استفاده می‌کند. قانون 19.678، ماده 14: «قرارداد بیمه باطل و بی‌اعتبار خواهد بود اگر در زمان اجرای آن، خطری وجود نداشته یا خسارت قبلاً رخ داده باشد. اگر خطر پس از شروع پوشش بیمه از بین برود، قرارداد از لحظه‌ای که این شرایط به هر طریقی به اطلاع بیمه‌گر می‌رسد، فسخ می‌شود و بیمه‌گر فقط می‌تواند حق بیمه مدت سپری شده تا آن لحظه را دریافت کند.» بیمه مسافرتی یک سفر را پوشش می‌دهد: پس از پایان سفر، خطر از بین رفته است. به صورت کتبی به بیمه‌گر اطلاع دهید - قانون می‌گوید «به هر طریقی»، بنابراین اطلاع‌رسانی شما باعث فسخ قرارداد می‌شود.
نه به شرکت: به نهادی که از حساب شما برداشت می‌کند. «پرداخت‌کننده می‌تواند دستور پرداخت اعطا شده را در هر زمان، تا پایان روز کاری قبل از تاریخ توافق شده برای برداشت خودکار، لغو کند» (ماده 70 قانون 19.210). و اگر به مجوز اعتراض کنید، بانک 5 روز کاری فرصت دارد تا ثابت کند که تراکنش مجاز بوده است. پس از این مدت، اختلاف تأیید شده تلقی می‌شود و بازپرداخت وجه، شامل هزینه‌های مالی، حداکثر در 1 روز کاری انجام خواهد شد (ماده‌های 72 و 73).
در قرارداد باید تصریح شود که کارت بنا به درخواست دارنده کارت، قبل از تاریخ انقضا باطل می‌شود و صادرکننده باید آن را از سیستم لغو کند (قانون 19.731، ماده 14، بخش C). علاوه بر این، آنها باید مبلغ متناسبی از هزینه سالانه که از قبل دریافت شده اما استفاده نشده است را بازپرداخت کنند. این کار ناخوشایند است، اما چیزی است که به صراحت توسط قانون پشتیبانی می‌شود.
هیچ محدودیت زمانی قانونی بر حسب روز برای گزارش تراکنش‌های غیرمجاز وجود ندارد: قانون می‌گوید «بلافاصله پس از کشف» (ماده 17، بخش ب، قانون 19.731). با این حال، تاریخ اطلاع‌رسانی شما ارزشمندترین مدرک است، زیرا این مجموعه شما را تا لحظه اطلاع‌رسانی مسئول تراکنش‌های غیرمجاز می‌داند (ماده 367، RNRCSF). یک ایمیل تاریخ‌دار ارزش بیشتری از سه تماس تلفنی دارد.
چه کسی می‌تواند چه کاری انجام دهد؟
ستون سوم، ستون تعیین‌کننده است. قرار دادن ماه‌ها انتظار در بازه زمانی نامناسب، اشتباه پرهزینه‌ای در این زمینه است.
| کجا | نظارت | تحریم‌ها | سفارش مرجوعی بدهید | واقعاً چه دستاوردی دارد؟ |
|---|---|---|---|---|
| شرکت بانک و شرکت بیمه، هر کدام به تنهایی | — | — | خیر | این تنها پنجره‌ای است که می‌تواند بدون هیچ درگیری، وجه شما را بازپرداخت کند: اگر خطا را بپذیرد، طبق قانون، 30 روز فرصت دارد تا وجه را به انتخاب شما به صورت نقدی یا به حساب شما بازپرداخت کند، و اگر هزینه نامناسب به موسسه مربوط باشد، با بهره نیز بازپرداخت خواهد شد. پاسخ ظرف 15 روز تقویمی، قابل تمدید برای یک بار دیگر به مدت 15 روز با اطلاع کتبی |
| BCU بانک مرکزی اروگوئه - نظارت بر خدمات مالی | آره | آره | خیر | رفتار موسسه بررسی و در صورت لزوم مجازات خواهد شد. این امر با یک قطعنامه کتبی به پایان خواهد رسید. جریمه توسط دولت دریافت می‌شود، نه شما. فقط پس از گذشت 15 روز تقویمی از تاریخ ثبت ادعا در شرکت، ارائه می‌شود. |
| حمایت از مصرف‌کننده حوزه حمایت از مصرف‌کننده — وزارت اقتصاد و دارایی | — | آره | خیر | جلسه مصالحه که در آن شرکت می‌تواند موافقت کند که به شما غرامت بپردازد. خود آژانس «لغو قرارداد» و «لغو بدهی مالی» را به عنوان نمونه‌هایی از مواردی که می‌توان از طریق این فرآیند حل کرد، ذکر می‌کند. مهلت قانونی منتشر نشده است |
| دادگاه بدوی فرآیند مصرف تحت قانون 18.507، تا سقف 100 UR | — | — | آره | دستور استرداد وجه. این تنها مورد در لیست است که می‌تواند آن را صادر کند. نیازی به وکیل نیست، 1٪ از مبلغ مطالبه شده باید تمبر مالیاتی پرداخت شود و نیازی به مصالحه قبلی نیست. این اقدام یک سال پس از رویداد منقضی می‌شود |
اگر مشکل شما با بانک یا شرکت بیمه نباشد، سازمان مربوطه تغییر می‌کند. مسیر کامل را بر اساس دسته بندی مشاهده کنید .
مدارکی که باید درخواست شوند
به ترتیب سرو شدن. آخرین مورد، موردی است که تقریباً همه از آن صرف نظر می‌کنند.
- بیمه نامه کامل، با شرایط خاص (ماده 24 قانون 19.678).
- سندی که در آن موافقت شما با تمدید خودکار ذکر شده است (ماده 6 قانون 19.678).
- اگر به همراه کارت به شما فروخته شده است: رضایت کتبی در یک سند جداگانه، یا اگر از طریق تلفن بوده است، صدای ضبط شده (ماده 384.1 قانون RNRCSF).
- صورت‌حساب‌ها که در آن هر هزینه، یکی یکی علامت‌گذاری شده است.
- مدرکی دال بر ادعای شما، شامل تاریخ، زمان و شماره شناسایی. بدون آن، بقیه مراحل نمی‌تواند آغاز شود.
قانون، به طور تحت اللفظی، چه می‌گوید؟
آنها را با ذکر شماره مورد در شکایت خود ذکر کنید. لحن پاسخ خود را تغییر دهید.
تمدید خودکار باید مورد توافق قرار گیرد.
«طرفین می‌توانند با تمدید یا تمدید خودکار بیمه موافقت کنند... مگر اینکه قصد تغییر شرایط فعلی را داشته باشند که در این صورت باید رضایت صریح بیمه‌گذار اخذ شود. در صورت عدم پذیرش تغییرات، قرارداد پس از انقضای مدت تعیین‌شده فسخ خواهد شد.»
قانون 19.678، ماده 6
سوال درست این نیست که «آیا می‌توانند تمدید کنند؟»، بلکه این است که «آیا تمدید در شرایط و ضوابط خاص من قید شده است؟» من درخواست مستندات کتبی این توافق‌نامه را کردم. اگر چنین توافق‌نامه‌ای وجود نداشته باشد، هزینه دوره بعدی هیچ مبنای قراردادی ندارد.
چگونه تمدید قراردادی که قبلاً بر سر آن توافق شده است را کوتاه کنیم
«هر یک از طرفین می‌تواند با ارائه اخطار کتبی به طرف دیگر، سی روز تقویمی قبل از پایان دوره بیمه جاری، این توافق‌نامه را فسخ کند.»
قانون 19.678، ماده 6
اگر بر سر تمدید توافق شده باشد، مسئله این نیست که نمی‌توانید آنجا را ترک کنید: مسئله این است که باید 30 روز تقویمی قبل از پایان دوره فعلی، کتباً اطلاع دهید.
اگر ریسک از بین برود، قرارداد به طور خودکار فسخ می‌شود
«اگر در زمان انعقاد قرارداد، خطری وجود نداشته یا خسارت قبلاً رخ داده باشد، قرارداد بیمه باطل خواهد بود. اگر خطر پس از شروع پوشش بیمه از بین برود، قرارداد از لحظه‌ای که این وضعیت به هر طریقی به اطلاع بیمه‌گر برسد، فسخ می‌شود و بیمه‌گر فقط می‌تواند حق بیمه مدت سپری شده تا آن لحظه را دریافت کند.»
قانون 19.678، ماده 14
قوی‌ترین و کم‌استفاده‌ترین استدلال زمانی است که بیمه به چیزی که قبلاً پایان یافته است - یک سفر، ملکی که فروخته‌اید، وامی که تسویه کرده‌اید - مرتبط باشد. شما تمدید را مورد بحث قرار نمی‌دهید: می‌گویید که خطر دیگر وجود ندارد. و از آنجایی که قانون می‌گوید «به هر طریقی»، اطلاعیه کتبی شما تمدید را از آن تاریخ لازم‌الاجرا می‌کند.
چیزی که به شما خواهند گفت این است: «شما پول دادید، پس قبول کردید.»
پرداخت جایزه یا قسط اول به منزله پذیرش مبلغ آن خواهد بود.
قانون 19.678، ماده 6، بند 4
این را پیش‌بینی کنید، زیرا این دفاع استاندارد است. پاسخ بر اساس آنچه ماده می‌گوید و آنچه نمی‌گوید، است: مبلغ را می‌پذیرد، نه وجود تمدیدی که هرگز مورد توافق قرار نگرفته است. و در یک رابطه مصرف‌کننده، این مستقیماً با ماده 31، بخش H قانون 17.250 در تضاد است، که هر بندی را که سکوت شما را به عنوان پذیرش تفسیر کند، سوءاستفاده می‌داند. صداقت مهم‌تر از همه: ما هیچ حکم منتشر شده‌ای در اروگوئه پیدا نکرده‌ایم که این تنش را حل کند، بنابراین این یک استدلال است، نه یک قطعیت.
سکوت شما به منزله پذیرش نیست.
«سکوت مصرف‌کننده به منزله‌ی پذیرش هرگونه تغییر، محدودیت یا گسترش آنچه توافق شده است، تلقی خواهد شد.»
قانون 17.250، ماده 31 قانون H - یک بند توهین‌آمیز است
در مقابل رویکرد «شما چیزی نگفتید، پس تمدید شد». قانون 19.731 این موضوع را برای کارت‌های اعتباری در ماده 13 خود تکرار می‌کند و نتیجه می‌گیرد: «گنجاندن بندهای توهین‌آمیز در قرارداد بین صادرکننده و کاربر، دومی را ملزم نمی‌کند و باطل و بی‌اثر خواهد بود.»
60 روز برای لغو تمدید خودکار
«مصرف‌کننده می‌تواند ظرف شصت روز تقویمی از تاریخ تمدید خودکار، قرارداد را فسخ یا لغو کند... ارائه‌دهنده حداکثر پانزده روز تقویمی برای پردازش لغو فرصت دارد.»
قانون 17.250، ماده 31 از مجموعه قوانین I (متن ماده 185 قانون 20.212، لازم‌الاجرا از 1/1/2024)
این راه میانبر است، و بیایید صادق باشیم: اگر تمدید بیش از دو ماه پیش بوده باشد، آن گزینه از قبل بسته شده است. دو گزینه دیگر باقی می‌مانند و بهتر هم هستند - هزینه‌های ناخواسته و خدمات ناخواسته.
شما برای خدمتی که درخواست نکرده‌اید، هزینه‌ای پرداخت نمی‌کنید.
«این نمونه‌ها هیچ تعهدی برای پرداخت یا بازگرداندن آنها ندارند، بنابراین معادل نمونه‌های رایگان هستند.»
قانون 17.250، ماده 22 بخش D (خدمات ارائه شده بدون درخواست قبلی)
این بحث اساسی و بحثی است که بازی را تغییر می‌دهد: شما در مورد قیمت بحث نمی‌کنید، شما استدلال می‌کنید که هیچ الزامی برای پرداخت آن وجود ندارد.
بیمه‌ای که مورد توافق قرار نگرفته باشد، قابل مطالبه نیست.
«موسسات نمی‌توانند سود، کارمزد، هزینه، کمیسیون، نرخ، جریمه، بیمه یا سایر مبالغی را که قبلاً و صریحاً در مورد آنها توافق نشده است، دریافت کنند.»
RNRCSF، ماده 359 (و ماده 379 برای تمام هزینه‌های مندرج در صورت‌حساب)
این آیین‌نامه‌ای است که ادعای شما را به چیزی تبدیل می‌کند که BCU در واقع آن را رصد می‌کند. آن را با شماره ذکر کنید: این آیین‌نامه موسسه را موظف می‌کند که نشان دهد شما در کجا با آن موافقت کرده‌اید.
اگر آن را به همراه کارت خریداری کرده‌اید، فرم رضایت‌نامه روی یک برگه جداگانه است.
«رضایت کتبی را در سندی جداگانه از قرارداد کارت اعتباری دریافت کنید»
RNRCSF، ماده 384.1
من آن سند جداگانه را درخواست کردم. اگر فروش از طریق تلفن انجام شده باشد، طبق مقررات، ضبطی با عبارت «من موافقم که محصول [NAME] را به قیمت [PRICE] خریداری کنم» الزامی است و هر کسی که آن ضبط را نداشته باشد، بنا به درخواست مشتری، باید قرارداد را فسخ شده تلقی کرده و مبلغ پرداختی را به او بازپرداخت کند.
صادرکننده باید مدرک ارائه دهد، و این فقط مختص موارد کلاهبرداری نیست.
«اگر این موضوع قابل اثبات نباشد، صادرکننده مسئول معامله مورد ادعا خواهد بود... برای رعایت این تعهد، شرایط قراردادهایی که صادرکننده ممکن است با اشخاص ثالث امضا کرده باشد، قابل اجرا نخواهد بود.»
RNRCSF، ماده 364 به زبان انگلیسی (و قانون 19.731، ماده 15 به زبان انگلیسی)
در صورت طرح دعوی در مورد یک تراکنش، صادرکننده باید نشان دهد که این تراکنش طبق رویه‌های توافق‌شده انجام شده و به درستی تأیید شده است. و جمله آخر همان جمله‌ای است که اهمیت دارد: «شرکت بیمه آن را برای من ارسال کرده است» دفاعیه محسوب نمی‌شود.
آنها باید سیاست را به شما بدهند.
«ظرف سی روز تقویمی از تاریخ انعقاد قرارداد یا هر زمان که قرارداد اصلاح شود»
قانون 19.678، ماده 24
به زبان اسپانیایی، خوانا، و از طریق روشی که امکان اثبات رسید را فراهم کند. اگر هرگز آن را به شما نداده‌اند، این بخشی از ادعا است - و بدون بیمه‌نامه، برای آنها دشوار است که ادعا کنند تمدید مورد توافق قرار گرفته است.
تله‌ها
این باعث می‌شود که شما پول، زمان یا کل حق را از دست بدهید.
در حین مطالبه، پرداخت هزینه را متوقف کنید
هیچ قانونی قابلیت اجرای این جریمه را در حین پردازش ادعا به حالت تعلیق در نمی‌آورد. پس از اثبات عدم پرداخت، بهره می‌تواند به طور قانونی به نرخ‌های متوسط BCU به علاوه 80% در تراکنش‌های زیر 2:000.000 UI برسد (ماده 11 قانون 18.212)، و سپس صادرکننده، معوقات را به مرکز ریسک BCU گزارش می‌دهد، که ممکن است منجر به تسویه گزارش‌ها، یک پایگاه داده خصوصی که در آن بدهی پرداخت نشده به مدت پنج سال فهرست شده است (ماده 22 قانون 18.331). خروج از تسویه حساب گران‌تر از قسطی است که در مورد آن اختلاف دارید: با اعتراض پرداخت کنید و برای بازپرداخت مبارزه کنید.
«من همه چیز را به جز هزینه‌ای که به آن اعتراض دارم، پرداخت می‌کنم.»
این از شما محافظت نمی‌کند. تخصیص پرداخت‌های جزئی توسط قرارداد تعیین می‌شود (ماده 378 قانون کار RNRCSF)، بنابراین مابه‌التفاوت می‌تواند به عنوان مانده پرداخت نشده باقی بماند و همچنان هزینه‌های تأخیر در پرداخت را ایجاد کند.
باور به اینکه BCU پولتان را پس خواهد داد
این تله اصلی است و خود آژانس آن را اصلاح می‌کند: نمی‌تواند دستور بازگشت هیچ مبلغی را بدهد، نه غرامتی را تعیین کند و نه اختلاف قراردادی بین طرفین را حل و فصل کند. همه اینها تحت صلاحیت انحصاری دادگاه‌ها قرار دارد. ثبت شکایت همچنان مفید است - ثبت می‌شود و نشان دهنده رفتار موسسه تحت نظارت است - اما اگر به دنبال پس گرفتن پول هستید، راه دیگری وجود دارد.
رفتن به BCU بدون اینکه قبلاً از موسسه شکایت کرده باشید
آنها درخواست شما را رد می‌کنند: طبق این رویه، ضمیمه کردن یک کپی از شکایت ثبت‌شده در موسسه و یک کپی از پاسخ، در صورت وجود، الزامی است. این الزام از رویه منتشر شده است، نه از آیین‌نامه - اما وقتی صحبت از پذیرش درخواست شما می‌شود، به همان اندازه مرتبط است.
اشتباه گرفتن یک ادعا با شکایت به سازمان حمایت از مصرف‌کننده
آنها روند یکسانی ندارند. شکایت یک روش میانجیگری است و می‌تواند منجر به بازپرداخت پول شما توسط شرکت شود. یک شکایت رسمی به دنبال جریمه است و خود آژانس توضیح می‌دهد که برای دریافت غرامت نیست. برای پس گرفتن پولتان: شکایت کنید.
پذیرفتن جمله‌ی «مهلت شما گذشته است» انگار که قانون حکم می‌کند
محدودیت‌های زمانی برای اعتراض به هزینه‌های منتشر شده توسط صادرکنندگان، از شرایط قرارداد آنها گرفته شده است، نه از یک آیین‌نامه: هیچ قانون اروگوئه‌ای تعداد مشخصی را تعیین نمی‌کند. و در یک هزینه دوره‌ای، هر قسط یک هزینه جدید است، بنابراین ساعت برای هر بدهی شروع به تیک تاک می‌کند، نه از اولین بدهی.
طوری بحث کنید که انگار کلاهبرداری است
اینطور نیست، و اینگونه مطرح کردن آن شما را در موقعیتی قرار می‌دهد که قانون علیه شما عمل می‌کند (شما مسئول تراکنش‌های غیرمجاز هستید تا زمانی که به ما اطلاع دهید، ماده 367 RNRCSF). آن را به عنوان یک هزینه بدون قرارداد (مواد 359، 361 و 379) و به عنوان یک سرویس ناخواسته (ماده 22 قانون D، بند 17.250) طبقه‌بندی کنید.
آیا باید فقط علیه بانک یا فقط علیه شرکت بیمه شکایت کرد؟
این دو دفتر با مهلت یکسان اما قوانین متفاوت هستند: بانک طبق ماده 327 مجموعه مقررات و کنترل، شرکت بیمه طبق ماده 86.6 قانون بیمه. درخواست خود را به هر دو ارسال کنید و از هر دو درخواست شماره تأیید کنید.
بگذار سال بگذرد
مسیر سریع و ارزان - پرونده مصرف‌کننده در دادگاه صلح، تا سقف 100 UR، بدون حضور وکیل اجباری - یک سال پس از حادثه منقضی می‌شود. پس از آن، دادرسی عادی وجود دارد که از نظر زمان و هزینه متفاوت است.
اشتباه گرفتن اصطلاح تأمین مالی با اصطلاح پوشش بیمه‌ای
صرفاً به این دلیل که یک بیمه‌نامه در 12 قسط پرداخت می‌شود، آن را سالانه نمی‌کند و صرفاً به این دلیل که 45 روز را پوشش می‌دهد، آن را ماهانه نمی‌کند. بیمه‌نامه‌های کمک سفر سالانه با محدودیت 45 روز متوالی در هر سفر وجود دارند که در 12 قسط که با سال پوشش بیمه‌ای مطابقت دارند، تأمین مالی می‌شوند. قبل از بحث، بیمه‌نامه را بررسی کنید: اگر نوشته شده باشد «چند سفر سالانه»، ادعا این نیست که «از من هزینه اضافی گرفته شده است» بلکه این است که «آنها دوره بعدی را بدون رضایت من تمدید کردند» که ادعای متفاوتی است و مقررات متفاوتی دارد.
آنچه منتشر نشده است
ما دنبالش می‌گردیم و وجود ندارد. ما به جای تخمین زدنش، آن را می‌گوییم: در این مورد، یک رقم ساختگی شما را به بحث با یک استدلال بی‌اساس سوق می‌دهد.
- سازمان حمایت از مصرف‌کننده چقدر طول می‌کشد؟ این سازمان به زمان پردازش مورد انتظار اشاره می‌کند، نه مهلت قانونی: هیچ آیین‌نامه‌ای برای تعیین این زمان وجود ندارد.
- اگر برداشت مکرر از کارت اعتباری مشمول رژیم بدهی خودکار قانون 19.210 باشد - 5 روز کاری برای ارائه مدرک و 1 روز برای صدور بازپرداخت - ماده 68 از قبل کارت‌های مرتبط را نام می‌برد، اما این تعریف همچنان به یک حساب یا ابزار پول الکترونیکی اشاره دارد و مستلزم یک توافق‌نامه چارچوب است. می‌توان به آن استناد کرد؛ نمی‌توان آن را وعده داد.
- اگر بانک به طور مشترک با بیمه‌گر در قبال بیمه فروخته شده در شعبه خود مسئول باشد، هیچ مقررات بیمه بانکی وجود ندارد که این موضوع را تعیین کند. با این حال، واضح است که بانک برای اهداف قانون 17.250 یک ارائه دهنده خدمات است و وظیفه خود را برای رسیدگی به ادعای شما دارد.
- آیا صادرکننده می‌تواند با استناد به مهلت قراردادی خود، در حالی که قانون الزام‌آور برای بازپرداخت، محدودیت زمانی برای مشتری تعیین نکرده است، از بازپرداخت وجه خودداری کند؟ این مسئله اصلی در این نوع پرونده است و هیچ منبع اصلی آن را حل نمی‌کند.
- اینکه آیا بند 4 ماده 6 قانون 19.678 - «پرداخت پاداش یا قسط اول به منزله پذیرش مبلغ آن است» - برای اعتباربخشی به تمدیدی که هرگز بر سر آن توافق نشده کافی است، یا اینکه فقط مبلغ را می‌پذیرد، با ماده 31، بخش H قانون 17.250 در تضاد است، و ما هیچ حکم منتشر شده‌ای در اروگوئه نیافته‌ایم که این مسئله را حل کند.
- کدام یک از دو سیاست لغو بیمه نامه در مورد کمک هزینه سفر اعمال می‌شود: ماده 13 قانون 19.678 (لغو در هر زمان با یک ماه اطلاع قبلی) یا ماده 104 (لغو فقط پس از سال اول)، که در مورد بیمه شخصی اعمال می‌شود؟ یک بیمه نامه 45 روزه سال اول ندارد، بنابراین متن آن مشکل را حل نمی‌کند. این موضوع به طبقه بندی بیمه نامه بستگی دارد.
- اگر کارگزاران و نمایندگان بیمه توسط BCU ثبت و نظارت شوند، در این مجموعه به طور گذرا به آنها اشاره شده و بیمه‌گر مسئول آنها شناخته شده است، اما ما هیچ سابقه‌ای پیدا نکردیم.
- قوانین استرداد وجه برندهای کارت اعتباری و بازه‌های زمانی آنها، قانون اروگوئه نیست و توسط صادرکننده نیز منتشر نشده است: هرگونه بازه زمانی با آن مبدأ، موضوع رویه است، نه قانون.
سوالات متداول
منابع
- قانون 19.678 - قرارداد بیمه (مواد 6، 13، 24 و 104) — هنجار
- قانون 17.250 - روابط با مصرف‌کننده (ماده‌های 22، 31، 42 و 47) — هنجار
- قانون 19.731 - کارت‌های اعتباری و نقدی (ماده‌های 13، 14، 15 و 17) — هنجار
- قانون 19.210 - برداشت خودکار (مواد 68، 70، 72 و 73) — هنجار
- قانون 18.507 - فرآیندهای مصرف‌کننده تا سقف 100 UR — هنجار
- ماده 11 قانون 18.212 - سقف بهره نکول — هنجار
- ماده 22 قانون 18.331 - مهلت‌های مرکز ریسک — هنجار
- BCU — تدوین مقررات و کنترل سیستم مالی — هنجار
- BCU — مجموعه بیمه و بیمه اتکایی — هنجار
- BCU — شکایات و گزارش‌های کاربران مالی — آژانس آن را منتشر می‌کند
- حوزه حمایت از مصرف‌کننده — وزارت اقتصاد و دارایی — آژانس آن را منتشر می‌کند
Contrastado el ۲۸ مرداد ۱۴۰۵. No es asesoramiento legal: es información para que sepas qué pedir y adónde ir.