سهم مشروع چیست؟
سهم ارث اجباری بخشی از دارایی است که قانون اروگوئه به طور قانونی برای برخی از وراث، که به عنوان وراث اجباری شناخته می‌شوند، در نظر گرفته است و متوفی نمی‌تواند آزادانه چه در طول زندگی خود و چه از طریق وصیت‌نامه، آن را تصرف کند. این محدودیتی برای خواسته‌های فرد است: حتی اگر بخواهید همه چیز را برای یک فرزند، شریک زندگی خود یا شخص ثالث به ارث بگذارید، قانون از بخشی برای کسانی که حق دارند، محافظت می‌کند. ایده اصلی این است که از خانواده نزدیک محافظت شود. بنابراین، درک سهم ارث اجباری قبل از تنظیم وصیت‌نامه، توزیع دارایی‌ها در طول زندگی یا محاسبه حقوق ارث شما بسیار مهم است.
به بخشی از راهنما بروید
وراث قهری چه کسانی هستند؟
در اروگوئه، وراث قانونی، اول و مهمتر از همه، نوادگان هستند: فرزندان و به نمایندگی، نوه‌ها در صورتی که کودک قبل از متوفی فوت کرده باشد. ثانیاً، در غیاب نوادگان، اجداد: والدین و در صورت فوت، پدربزرگ و مادربزرگ. همسر نیز شامل می‌شود و از طریق سهم همسر محافظت می‌شود. همه وراث به طور همزمان یا با وزن یکسان ارث نمی‌برند: نوادگان بر اجداد اولویت دارند و وضعیت همسر بسته به اینکه چه کسی در کنار آنها ارث می‌برد، تغییر می‌کند. بنابراین، چه کسی وارث قانونی است و چه میزان از آن را دریافت می‌کند، به ترکیب خاص خانواده در زمان مرگ بستگی دارد.
چه مقدار ذخیره می‌شود: سهم قانونی به تعداد فرزندان بستگی دارد.
بخش محفوظ با تعداد نوادگان افزایش می‌یابد. به عنوان یک راهنمای کلی طبق قانون اروگوئه: با تنها یک فرزند یا نوادگان، بخش محفوظ نیمی از دارایی است؛ با دو فرزند، دو سوم؛ با سه یا بیشتر، سه چهارم. این بخش به طور مساوی بین وراثی که حق دریافت سهم محفوظ را دارند تقسیم می‌شود. اگر نوادگانی وجود نداشته باشند اما اجدادی وجود داشته باشند، بخش محفوظ آنها نیمی از ارث است. هرچه بخش محفوظ بزرگتر باشد، فرد می‌تواند آزادانه سهم کمتری را توزیع کند. این نسبت‌ها برای سیستم ساختاری هستند، اما توصیه می‌شود آنها را برای مورد خاص خود با یک دفتر اسناد رسمی تأیید کنید، زیرا حضور همسر و سایر شرایط ممکن است بر آنها تأثیر بگذارد.
سهم موجود و نحوه‌ی اعطای حق به وارث
آنچه پس از ذخیره سهم قانونی باقی می‌ماند، بخش قابل تصرف است: این بخشی است که می‌توانید از طریق وصیت‌نامه یا کمک‌های مالی به هر کسی که می‌خواهید، حتی کسی خارج از خانواده، واگذار کنید. این حاشیه آزادی شماست. برخلاف کشورهای دیگر مانند شیلی، در اروگوئه بخش جداگانه‌ای برای بهبود (به اصطلاح یک چهارم بهبودها) از بخش قابل تصرف وجود ندارد: اگر می‌خواهید یک یا چند نفر از وراث اجباری خود را به جای توزیع برابر ترجیح دهید، راه انجام این کار این است که بخشی از بخش قابل تصرف را به آنها اختصاص دهید، بدون اینکه سهم قانونی متعلق به دیگران تحت تأثیر قرار گیرد. این امر، به عنوان مثال، برای قدردانی از کودکی که از والدین خود مراقبت کرده یا در کسب و کار خانوادگی کار کرده است، مفید است. استفاده عاقلانه از بخش قابل تصرف، چیزی است که یک وصیت‌نامه خوب و حساب شده را ارزشمند می‌کند.
چرا نمی‌توانید آزادانه از ارث محروم شوید؟
یک تصور غلط رایج این است که می‌توان فرزند یا وارث اجباری را صرفاً به دلیل خشم یا بیگانگی از ارث محروم کرد. اما اینطور نیست. محروم کردن وارث اجباری از ارث فقط به دلایل جدی و صریحاً ذکر شده طبق قانون مجاز است و باید از طریق وصیت‌نامه‌ای که به صراحت علت را بیان می‌کند، انجام شود. صرف تمایل به محرومیت کافی نیست. به همین ترتیب، توزیع همه چیز در طول زندگی برای اینکه وارث اجباری چیزی نداشته باشد کافی نیست: مکانیسم‌هایی مانند تطبیق و کاهش هدایا برای بازگرداندن سهم اجباری آسیب‌دیده وجود دارد. بنابراین، هر طرحی که مبتنی بر محرومیت وارث اجباری باشد، باید قبل از اقدام توسط یک متخصص بررسی شود.
این اطلاعات عمومی است
محاسبه دقیق سهم قانونی، بخش قابل تصرف، سهم همسر و واجد شرایط بودن برای بهبود یا سلب ارث، به خانواده خاص و مقررات مربوطه بستگی دارد، و دارای جزئیات ظریفی است که نمی‌توان در یک راهنما به آنها پرداخت. این اطلاعات عمومی است و توصیه حرفه‌ای نیست. قبل از تنظیم وصیت‌نامه، توزیع دارایی‌ها در طول زندگی یا مطالبه ارث، با یک دفتردار اسناد رسمی یا وکیل متخصص در امور وراثت مشورت کنید تا پرونده خاص شما را بررسی کند.