تفاوت مالی بین ترک کار و اخراج شدن چیست؟
این تفاوت از آنچه به نظر می‌رسد، کمتر قابل توجه است و در دو حوزه متمرکز شده است. آنچه قبلاً انباشته شده است، در هر دو مورد پرداخت می‌شود: وزارت کار، هنگام پاسخ به اینکه وقتی کارمندی به دلیل ترک کار، شغل خود را ترک می‌کند، چه مبلغی بدهکار است، اظهار می‌کند که شرکت "فقط باید هزینه مرخصی استفاده نشده، حقوق مرخصی و پاداش کریسمس انباشته شده را بپردازد و حقوق بازنشستگی قابل اجرا نیست" و همین منطق در مورد استعفا نیز صدق می‌کند. اخراج دو چیز را اضافه می‌کند. یکی حقوق بازنشستگی است که برای کارمندان حقوق‌بگیر "کل پاداش مربوط به یک ماه حقوق برای هر سال یا کسری از آن" است، بدون حداقل سابقه کار؛ کارگران روزمزد سیستم خاص خود را دارند که در صفحه حقوق بازنشستگی توضیح می‌دهیم. مورد دیگر امکان دریافت بیمه بیکاری است که الزامات خاص خود را دارد. این دو عنصر زمانی مطرح می‌شوند که کسی درخواست اخراج می‌دهد و هیچ یک از آنها را نمی‌توان از طریق هر توافقی به دست آورد.
| دسته بندی | استعفا | اخراج | توافق‌نامه ترخیص |
|---|---|---|---|
| مرخصی استفاده نشده، حقوق مرخصی و پاداش کریسمس انباشته شده | آره | آره | آره |
| حقوق بازنشستگی | خیر | بله: یک ماه در سال یا کسری از آن (ماهانه) | هر چه توافق شود |
| بیمه بیکاری | خیر: ترک اجباری نیست | بله، اگر شرایط لازم را داشته باشید | در معرض خطر: BPS در یک بازنشستگی تشویقی آن را رد کرد |
به بخشی از راهنما بروید
آیا می‌توانم از شرکت بخواهم که مرا اخراج کند؟
درخواست آن ممنوع نیست؛ کاری که نمی‌توانید انجام دهید این است که خودتان در مورد آن تصمیم بگیرید، زیرا اخراج حق ویژه شرکت است. تعریفی که خود BPS هنگام حل و فصل یک پرونده استفاده کرد دقیق است: اخراج "یک اقدام یکجانبه توسط کارفرما است که قرارداد کار را فسخ می‌کند و نیازی به رضایت طرف مقابل ندارد." از این دو نتیجه ممکن ناشی می‌شود. اگر به شرکت بگویید که می‌خواهید بروید و شرکت تصمیم بگیرد شما را اخراج کند و مبلغی را که قانون تعیین کرده است بپردازد، رسماً اخراج محسوب می‌شود و شما حقوق بازنشستگی دریافت می‌کنید، اگرچه برای بیمه بیکاری، همانطور که در زیر توضیح داده شده است، آنچه مهم است این است که بیکاری به خواست خودتان نبوده است. از طرف دیگر، اگر توافقی وجود داشته باشد که در آن شما استعفا می‌دهید و در عوض آنها چیزی به شما می‌دهند یا شما چیزی را واگذار می‌کنید، این دیگر یک عمل یکجانبه نیست و به یک توافق متقابل با عواقب متفاوت تبدیل می‌شود. همچنین به خاطر داشته باشید که شرکت انگیزه کمی برای پذیرش استعفای شما دارد: اخراج شما برای آنها هزینه حقوق بازنشستگی دارد و اگر خودتان استعفا دهید، آنها آن پول را پس‌انداز می‌کنند. بنابراین، اگر شایعه‌ای مبنی بر اخراج شدنتان شنیدید و جو بدتر شد، قبل از استعفا خوب فکر کنید.
بیمه بیکاری بررسی می‌کند که آیا ترک کار غیرارادی بوده است یا خیر.
نکته‌ای که در مورد اخراج‌های برنامه‌ریزی‌شده وجود دارد این است که ماده 2 قانون 15.180 یارانه را به هر کسی که «در شرایط بیکاری اجباری و غیرمرتبط با اراده یا ظرفیت کاری خود باشد» پرداخت می‌کند. کافی نیست که در فرم صرفاً عبارت «اخراج» ذکر شود: مهم این است که آیا بیکاری اجباری بوده است یا خیر. BPS (احتمالاً به یک مکانیسم یا سیستم قانونی خاص اشاره دارد) قبلاً این مورد را در یک مورد خاص اعمال کرده است. در قطعنامه R.D. 18-16/2005، یارانه را به کارمندان سابق که از طریق یک برنامه بازنشستگی تشویقی که در آن شرکت تمام دستمزدهای معوقه آنها، «از جمله حق سنوات»، به علاوه مبلغ اضافی برای استعفا را پرداخت می‌کرد، ترک کرده بودند، رد کرد. استدلال این بود که «توافق متقابل» وجود داشته و بنابراین، بیکاری «معیارهای اجباری بودن و غیرمرتبط با اراده آنها را ندارد». آن حکم، پرونده یک شرکت را حل و فصل کرد و اعمال این معیارها را برای موقعیت‌های مشابه در آن شرکت، نه برای کل کشور، الزامی می‌کند، اما معیاری را نشان می‌دهد که BPS با آن به پرداخت حق سنوات توافق‌شده نگاه می‌کند: حتی اگر غرامت را دریافت کنید، ممکن است بیمه بیکاری از شمول آن خارج شود.
شبیه‌سازی اخراج: چه چیزی در معرض خطر است
نسخه‌ای که رواج دارد، اخراج شدن، دریافت بیمه بیکاری و سپس بازپرداخت حق سنوات به صورت پنهانی است. بررسی این موضوع با توجه به مقررات، نه بر اساس اعتماد به رئیس، مهم است. اگر اخراج یک فریب برای دریافت مزایا باشد، مبلغ دریافتی الزامات ماده 2 را برآورده نمی‌کند و فرمان قانونی 15.180 دو مکانیسم برای رسیدگی به این موضوع ارائه می‌دهد. ماده 15 اجازه می‌دهد «مبالغی که ذینفعان به ناحق دریافت کرده‌اند» از مزایا کسر شود و ماده 14 نقض مقررات حاکم بر بیمه بیکاری را با جریمه یک تا پنجاه دستمزد روزانه برای هر کارگر آسیب‌دیده مجازات می‌کند که در صورت تکرار تخلف دو برابر می‌شود. و این رویکرد پنهانی از هیچ‌کس محافظت نمی‌کند: بازپرداخت حق سنوات در هیچ جایی که بتوانید نشان دهید مستند نشده است و تنها مدرک، خودِ مانور خواهد بود. اگر چیزی که می‌خواهید زمان برای یک پروژه است، راه مشروع مذاکره برای مرخصی یا تغییر برنامه با شرکت است که به تظاهر به چیزی بستگی ندارد.
اگر می‌خواهند از شر شما خلاص شوند: صبر کنید، یا با اخراج سازنده مواجه شوید.
وقتی شرکت تصمیم گرفته است که شما را اخراج کند، گزینه‌ای که بیشترین پول را برای شما نگه می‌دارد، اغلب کمترین جذابیت را دارد: ادامه کار تا زمان اخراج، بدون ذکر دلیل، در حالی که شما به دنبال شغل دیگری هستید. ترک کار در آن مرحله اساساً به معنای از دست دادن حقوق پایان خدمت شماست. اگر مشکل نه انتظار، بلکه نقض جدی قرارداد توسط شرکت باشد، اخراج سازنده وجود دارد: شما شرکت را ترک می‌کنید، اما فسخ قرارداد به کارفرما نسبت داده می‌شود و شما مانند کسی که اخراج شده‌اید، حقوق دریافت می‌کنید. این را ساده نگیرید، زیرا تحت پوشش یک قانون کلی نیست؛ شما باید خودتان آن را ثابت کنید، و اگر نمی‌توانید، تا آنجا که به سوابق مربوط می‌شود، شما استعفا داده‌اید. قبل از ترک کار، رسیدها، پیام‌ها و اظهارات شاهدان را جمع‌آوری کنید و راهنمای اخراج و پایان خدمت را بخوانید، که توضیح می‌دهد کدام تخلفات در پرونده‌های واقعی زمینه اخراج را ایجاد کرده و کدام‌ها نه. اگر توانایی مالی استخدام وکیل را ندارید، راهنمای وکیل رایگان به شما می‌گوید که کدام گزینه بر اساس وضعیت شما مناسب است، قبل از اینکه چیزی را امضا کنید یا در را محکم ببندید.
تنها با چند ماه کار در شرکت: چه چیزی واقعاً تغییر می‌کند؟
این محاسبه وقتی مدت کوتاهی شاغل بوده‌اید، به طور قابل توجهی تغییر می‌کند و عاقلانه است که قبل از هرگونه ریسکی، این کار را انجام دهید. در مورد حقوق بازنشستگی، وزارت کار توضیح می‌دهد که هیچ الزام حداقلی برای مدت خدمت وجود ندارد، بنابراین یک کارمند حقوق‌بگیر با چهار ماه خدمت، یک ماه حقوق دریافت می‌کند، زیرا کسری از یک سال به عنوان یک سال کامل محسوب می‌شود. با این حال، برای بیمه بیکاری، این الزام به گذشته برمی‌گردد: برای یک کارمند حقوق‌بگیر در بخش صنعتی و تجاری، فرم BPS مستلزم «داشتن سابقه کار به مدت 180 روز» در 12 ماه قبل از بیکاری است. اگر در آن دوره به این تعداد روز نرسید، اخراج شما را مستحق دریافت حقوق بازنشستگی می‌کند اما مزایای بیکاری را شامل نمی‌شود و تفاوت واقعی در مقایسه با استعفا به آن یک ماه حقوق کاهش می‌یابد. همچنین مهلتی برای مزایای بیکاری وجود دارد که از تاریخ ترک کار شما شروع می‌شود: فرم BPS نشان می‌دهد که شما باید «ظرف 30 روز تقویمی از تاریخ خاتمه» درخواست دهید. قبل از تصمیم‌گیری، سابقه‌ی کاری خود را در فرم BPS بررسی کنید تا ببینید در دوازده ماه گذشته چند روز در لیست حقوق و دستمزد بوده‌اید.
اخذ مجوز برای به تأخیر انداختن اخراج: آنچه قانون می‌گوید
این ایده در حال رواج است که اخذ گواهی پزشکی شما را برای ماه‌ها از اخراج محافظت می‌کند یا اینکه حقوق بازنشستگی را سه برابر می‌کند. قانون محدودکننده‌تر است. ماده 23 قانون 14.407 اخراج یا تعلیق کارمندی را که به دلیل بیماری غایب بوده و شرایط لازم را داشته است، ممنوع می‌کند و اضافه می‌کند که «کارمندی که از مرخصی استعلاجی مرخص شده است، نمی‌تواند قبل از سی روز از بازگشت به کار اخراج شود.» اگر شرکت این قانون را نقض کند، نتیجه این است که «حقوق بازنشستگی دو برابر مبلغ عادی خواهد بود»، مگر اینکه تخلف فاحش ثابت شود یا اینکه اخراج مربوط به بیماری نباشد. سی روز از تاریخ بازگشت به کار و دو برابر حقوق بازنشستگی است، نه ماه یا سه برابر. و محدودیتی وجود دارد که قانونی نیست: این گواهی توسط پزشک برای یک بیماری واقعی صادر می‌شود. استفاده از آن بدون اینکه بیمار باشید برای تحمیل حقوق بازنشستگی بالاتر یک استراتژی نیست؛ این یک بیماری ساختگی است. اگر شغل شما واقعاً شما را بیمار می‌کند، این موضوعی است که باید با پزشک خود در میان بگذارید، و قانون در چنین شرایطی از شما محافظت می‌کند.