در طلاق چه اتفاقی برای دارایی‌ها می‌افتد؟
پس از طلاق، اگر زوجین تحت رژیم اموال مشترک باشند، که به طور پیش‌فرض چنین است، رژیم اموال مشترک منحل شده و باید تصفیه شود: باید فهرستی از دارایی‌ها، که اموال مشترک و اموال جداگانه هستند، تهیه و سپس تقسیم شود. هر یک از همسران می‌توانند بدون نیاز به ارائه دلیل، درخواست انحلال کنند و حتی می‌توانند توسط دادگاه‌ها در طول ازدواج حکم انحلال صادر شود. تصفیه می‌تواند با توافق متقابل در دفتر اسناد رسمی، در صورت وجود تفاهم متقابل، یا از طریق دادگاه در صورت عدم توافق انجام شود. قانون اساسی ساده است: اموال مشترک، در اصل، به طور مساوی تقسیم می‌شود و اموال جداگانه نزد هر یک از همسران باقی می‌ماند. نکته کلیدی، طبقه‌بندی صحیح هر دارایی است.
به بخشی از راهنما بروید
اموال مشترک زوجین چیست و اموال جداگانه چیست؟
اموال مشترک شامل دارایی‌هایی است که در طول ازدواج از طریق تلاش مشترک به دست آمده است: خانه‌ای که در طول ازدواج خریداری شده، ماشین، پس‌اندازها و سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در آن دوره، صرف نظر از اینکه به نام چه کسی ثبت شده‌اند. اموال جداگانه شامل دارایی‌هایی است که هر یک از زوجین قبل از ازدواج آورده‌اند و دارایی‌هایی که در طول ازدواج از طریق ارث، وصیت یا هدیه دریافت کرده‌اند. این دارایی‌ها تقسیم نمی‌شوند؛ آنها نزد همسری که مالک آنهاست باقی می‌مانند. این تمایز تعیین می‌کند که چه چیزی در تقسیم دارایی‌ها لحاظ می‌شود و چه چیزی لحاظ نمی‌شود. بنابراین، هنگامی که اموال جداگانه با دارایی‌های زناشویی مخلوط می‌شود، توانایی اثبات منشأ آن با اسناد یا مدارک ارث برای جلوگیری از از دست دادن آنچه که به حق متعلق به شما بوده است، بسیار مهم می‌شود.
قانون نصف، بدهی و مسکن
اموال مشترک عموماً به دو نیم تقسیم می‌شوند، اما قبل از تقسیم، بدهی‌های مشارکت زناشویی باید کسر شود. اگر خانه رهن داشته باشد، آن بدهی نیز بر عهده مشارکت است: پس از فروش، ابتدا رهن تسویه می‌شود و درآمد باقی‌مانده تقسیم می‌شود. به شواهد توجه داشته باشید: مقررات فعلی فرض می‌کنند که آنچه در زمان انحلال وجود دارد، اموال مشترک است، مگر اینکه خلاف آن ثابت شود، بنابراین هر کسی که ادعا می‌کند یک دارایی، ملک جداگانه‌ای است، باید آن را اثبات کند. خانه خانوادگی اغلب حساس‌ترین موضوع است: می‌توان آن را فروخت و درآمد حاصل از آن را تقسیم کرد، یا می‌توان توافقی برای سکونت یکی از همسران در آن ایجاد کرد، و اگر یکی از همسران استفاده انحصاری از دارایی مشترک داشته باشد، دیگری می‌تواند درخواست غرامت کند.
حمایت از کودک
تقسیم دارایی‌ها یک چیز است؛ تعهد به فرزندان چیز دیگری است، متمایز و مستقل از رژیم اموال زناشویی. هر دو والدین باید به حمایت از فرزندان خود بر اساس توانایی مالی خود ادامه دهند و معمولاً حمایت از فرزند تعیین می‌شود و توسط والدی که حضانت روزانه را بر عهده ندارد، پرداخت می‌شود. این حمایت شامل غذا، مسکن، مراقبت‌های بهداشتی، آموزش و سایر نیازها می‌شود و می‌تواند توسط طرفین توافق شود یا توسط دادگاه تأیید و تعیین شود. این حمایت به دلیل انحلال ازدواج یا به دلیل عدم وجود دارایی‌های زناشویی برای تقسیم، متوقف نمی‌شود: این حق فرزندان است، نه بزرگسالان، و صرف نظر از نحوه تقسیم دارایی‌ها، همچنان پابرجاست.
و اگر آنها با جدایی اموال موافقت کرده بودند
اگر زوجین طبق یک توافق‌نامه پیش از ازدواج که در دفتر اسناد رسمی امضا شده است، ازدواج کرده باشند، طلاق از نظر دارایی‌ها بسیار ساده‌تر است: از آنجایی که هیچ گونه اموال مشترکی بین زوجین ثبت نشده است، هیچ دارایی مشترکی برای تقسیم وجود ندارد. هر یک از زوجین اموال خود را حفظ می‌کنند، زیرا در طول ازدواج دارایی‌های آنها جداگانه باقی مانده است. وضعیت برخی از اموال خریداری شده مشترک ممکن است نیاز به روشن شدن داشته باشد، اما هیچ تقسیم اموال مشترکی وجود ندارد. این توضیح می‌دهد که چرا برخی از زوجین از ابتدا این رژیم را انتخاب می‌کنند: نه از روی بی‌اعتمادی، بلکه به این دلیل که اگر در آینده از هم جدا شوند، امور مالی آنها از قبل مشخص باشد. با این حال، تعهدات والدینی بدون تغییر باقی می‌ماند.
اطلاعات عمومی، نه مشاوره حقوقی
این راهنما اطلاعات عمومی را برای اهداف آموزشی ارائه می‌دهد و مشاوره حقوقی محسوب نمی‌شود. تقسیم اموال زناشویی و تعیین میزان نفقه فرزند به دارایی‌ها، بدهی‌ها و شرایط هر خانواده بستگی دارد. اگر به طلاق فکر می‌کنید، با یک وکیل مشورت کنید که نماینده شما در مراحل طلاق و توافقات مربوط به فرزندان و نفقه فرزند خواهد بود. برای تقسیم دارایی‌ها، یک دفتر اسناد رسمی، امور حقوقی را انجام خواهد داد. دریافت مشاوره به موقع به شما کمک می‌کند تا از حقوق خود محافظت کنید و به توافقات عادلانه‌تر و سازمان‌یافته‌تری برسید.