Γιατί είναι τόσο δύσκολο να μιλήσουμε για χρήματα;
Σε πολλά ζευγάρια, τα χρήματα είναι το τελευταίο θέμα ταμπού: συζητούν για τα πάντα εκτός από το πόσα βγάζει ο καθένας, ποια χρέη κουβαλάει ή ποιοι είναι οι οικονομικοί φόβοι του. Πίσω από αυτό κρύβεται η σεμνότητα, το οικογενειακό ιστορικό και μερικές φορές η ντροπή. Αλλά η αποφυγή του θέματος δεν εκτονώνει το πρόβλημα. Συσσωρεύεται μέχρι να εκραγεί σε έναν καβγά για μια ασήμαντη αγορά που στην πραγματικότητα προήλθε από κάτι πολύ μεγαλύτερο. Το να μιλάμε για χρήματα ανοιχτά και χωρίς κριτική είναι μια από τις καλύτερες επενδύσεις σε μια σχέση. Δεν πρόκειται για τον έλεγχο του άλλου ατόμου, αλλά για το να είμαστε στην ίδια σελίδα και να παίρνουμε αποφάσεις μαζί με όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες.
Μεταβείτε σε μια ενότητα του οδηγού
Διαφάνεια σχετικά με τα έσοδα και τα χρέη
Το σημείο εκκίνησης είναι να ανοίξετε όλα τα χαρτιά σας στο τραπέζι: πόσα κερδίζει ο καθένας, ποια πάγια έξοδα έχετε και, πάνω απ' όλα, ποια χρέη έχετε. Τα κρυφά χρέη είναι μια από τις μεγαλύτερες πηγές κρίσης, επειδή όταν έρχονται στην επιφάνεια, κλονίζουν την εμπιστοσύνη περισσότερο από το ίδιο το ποσό. Δεν χρειάζεται να συγχωνεύσετε τα πάντα ή να θυσιάσετε την ιδιωτικότητά σας, αλλά πρέπει να μοιραστείτε τη συνολική εικόνα, ώστε να μπορείτε να σχεδιάσετε. Επιλέξτε μια ήρεμη στιγμή, χωρίς αντεγκλήσεις, και εξηγήστε την πραγματική σας κατάσταση. Εάν κάποιος έχει χρέη, το να το παρουσιάσετε ως ομαδικό πρόβλημα και όχι ως ατομική ευθύνη αλλάζει εντελώς τη συζήτηση. Η έγκαιρη διαφάνεια αποτρέπει τις δαπανηρές εκπλήξεις.
Ορίστε κοινούς στόχους
Η συζήτηση για τα χρήματα είναι πολύ πιο ευχάριστη όταν επικεντρώνεται σε στόχους και όχι μόνο στον έλεγχο των εξόδων. Θέλετε να αποταμιεύσετε για ένα ταξίδι, μια προκαταβολή για ένα σπίτι, ένα ταμείο έκτακτης ανάγκης ή για τα παιδιά σας; Ο καθορισμός συγκεκριμένων στόχων, με ποσά και προθεσμίες, δίνει νόημα στην προσπάθεια και ευθυγραμμίζει τις καθημερινές σας αποφάσεις. Όταν και οι δύο γνωρίζετε για ποιο λόγο αποταμιεύετε, η παραίτηση από ένα έξοδο παύει να είναι μια επιβεβλημένη θυσία και γίνεται μια κοινή επιλογή. Καταγράψτε τους στόχους σας, ιεραρχήστε τους και ελέγχετε την πρόοδό σας τακτικά. Ένας κοινός στόχος είναι η καλύτερη κόλλα για τα οικονομικά ενός ζευγαριού.
Δημιουργήστε έναν κοινόχρηστο προϋπολογισμό
Ένας προϋπολογισμός δεν είναι κλουβί, είναι ένας χάρτης. Πρόκειται για το να σημειώνετε πόσα χρήματα εισπράττετε, πόσα εξαντλούνται και σε τι, ώστε να μπορείτε να λαμβάνετε αποφάσεις με βάση τα δεδομένα και όχι την αίσθηση ότι δεν έχετε αρκετά. Ξεκινήστε καταγράφοντας τα πραγματικά έξοδα μερικών μηνών, ομαδοποιώντας τα σε στέγαση, φαγητό, μεταφορά, ψυχαγωγία και αποταμίευση, και αποφασίστε πόσα θέλετε να διαθέσετε σε κάθε κατηγορία. Μην στοχεύετε στην τελειότητα: ένας απλός προϋπολογισμός που χρησιμοποιείτε πραγματικά αξίζει περισσότερο από έναν λεπτομερή που εγκαταλείπετε μετά από μια εβδομάδα. Εξετάστε τον μαζί, προσαρμόστε τον όταν αλλάζει το εισόδημά σας και γιορτάστε όταν επιτυγχάνετε έναν στόχο. Η ιδέα είναι να λειτουργεί για εσάς, όχι το αντίστροφο.
Όταν ο ένας αποταμιεύει και ο άλλος ξοδεύει
Είναι μια από τις πιο συνηθισμένες συγκρούσεις: το ένα άτομο έχει πάντα περιορισμένο προϋπολογισμό, ενώ το άλλο απολαμβάνει τα έξοδα. Κανένα από τα δύο δεν είναι λάθος. Είναι απλώς τρόποι ζωής, που συχνά κληρονομούνται από τον τρόπο που διαχειρίζονταν τα χρήματα σε κάθε νοικοκυριό. Το κλειδί δεν είναι να δαιμονοποιούμε τον άλλον. Αυτός που αποταμιεύει προσφέρει ασφάλεια και διορατικότητα. Αυτός που ξοδεύει, απόλαυση και παρόν. Μια καλή συμφωνία σέβεται και τα δύο: σαφείς στόχους αποταμίευσης και, ταυτόχρονα, ένα προσωπικό όριο δαπανών που κάθε άτομο μπορεί να χρησιμοποιήσει όπως θέλει χωρίς να χρειάζεται να λογοδοτεί σε κανέναν. Όταν κάθε στυλ έχει τον δικό του χώρο, σταματούν να διαφωνούν για το ποιος έχει δίκιο και αρχίζουν να αλληλοσυμπληρώνονται.
Συνεχίστε τη συζήτηση
Η συζήτηση για τα χρήματα δεν είναι μια μεμονωμένη συζήτηση. Είναι μια συνήθεια. Πολλά ζευγάρια κανονίζουν μια σύντομη, τακτική οικονομική συνάντηση, ίσως μία φορά το μήνα: εξετάζουν τον προϋπολογισμό, παρακολουθούν τους στόχους τους, συζητούν τα επερχόμενα μεγάλα έξοδα και βλέπουν αν χρειάζονται προσαρμογές. Δεν χρειάζεται να είναι επίσημη. Μπορεί να γίνει πίνοντας καφέ σε μόλις είκοσι λεπτά. Το σημαντικό είναι να είναι τακτική και χωρίς αντεγκλήσεις, ένας χώρος για να παίρνουν αποφάσεις από κοινού, όχι για να ξεκαθαρίζουν λογαριασμούς. Με την πάροδο του χρόνου, το να υπάρχει το θέμα στο τραπέζι σταματά να δημιουργεί ένταση και γίνεται φυσικό μέρος της οικοδόμησης ενός κοινού μέλλοντος.