Τι είδους επιχείρηση πρέπει να ανοίξω στην Ουρουγουάη;

Ένας μήνας χωρίς χρέωση: τι απενεργοποιείται (λίγο) και τι όχι (σχεδόν τα πάντα)

Ο DGI απάντησε με ακρίβεια σε αυτήν την ερώτηση και η προεπιλεγμένη απάντηση είναι ότι ΔΕΝ απενεργοποιείται: "Η ελάχιστη πληρωμή ΦΠΑ ξεκινά τον μήνα που ο φορολογούμενος δημιουργεί το πρώτο του εισόδημα και πρέπει να συνεχιστεί μέχρι τον τελευταίο μήνα του οικονομικού έτους, ακόμη και αν παύσει να έχει εισόδημα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου." Εάν ξεκινήσατε την τιμολόγηση του έτους, η πληρωμή συνεχίζεται μέχρι το τέλος του έτους, ακόμη και αν δεν πουλήσετε τίποτα ενδιάμεσα.

Η εξαίρεση είναι η ηλεκτρονική τιμολόγηση, και είναι απλή αριθμητική: όσοι χρησιμοποιούν ηλεκτρονική τιμολόγηση πληρώνουν το ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΟ από το οφειλόμενο ποσό και το 3,3% των μηνιαίων εσόδων τους, και το 3,3% του μηδενός είναι μηδέν. Ο DGI το δηλώνει ξεκάθαρα: "Σε αυτές τις περιπτώσεις, εάν δεν υπήρξαν πωλήσεις σε έναν δεδομένο μήνα, ο φορολογούμενος δεν θα υποχρεούται να καταβάλει το ελάχιστο ποσό ΦΠΑ για αυτόν τον μήνα." Αυτό είναι το μόνο παραθυράκι και είναι διαθέσιμο μόνο στον DGI.

Όταν αλλάζει το οικονομικό έτος, το ρολόι μηδενίζεται: η ποσόστωση ξεκινά ξανά «από τον μήνα κατά τον οποίο πραγματοποιείται η πρώτη πώληση μέχρι το τέλος του εν λόγω οικονομικού έτους». Ένα ολόκληρο έτος χωρίς πωλήσεις δεν δημιουργεί ποσόστωση. Ένα εξάμηνο δημιουργεί ποσόστωση, και συνεχίζεται μέχρι το τέλος του έτους.

• DGI — Εάν ο φορολογούμενος δεν έχει πωλήσεις, μπορεί να σταματήσει να καταβάλλει το ελάχιστο τέλος ΦΠΑ;
• Διάταγμα 220/998 άρθρο 106
• Τίτλος 10 άρθρο 21

Το BPS δεν απενεργοποιείται όταν λήξει ο κύκλος χρέωσης, και εκεί είναι που πονάει.

Όλα όσα σας χρεώνει αυτή η ενότητα για το BPS—ο ατομικός ιδιοκτήτης (8.833 $), ο εταίρος σε μια SRL (6.265 $), ο διαχειριστής μιας SAS (10.504 $), ο monotributista—υπολογίζονται σε μια πλασματική βάση εισφορών: είναι μια ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΗ εισφορά και δεν λαμβάνει υπόψη αυτό που τιμολογήσατε. Πληρώνετε το πλήρες ποσό για έναν μήνα χωρίς πωλήσεις.

Δεν πρόκειται για έναν ενιαίο κανόνα και είναι σημαντικό να γνωρίζετε ποιος ισχύει για εσάς: ο εταίρος σε μια ΕΠΕ (Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης) και το αυτοαπασχολούμενο άτομο που απασχολεί προσωπικό συνεισφέρουν σύμφωνα με το άρθρο 172 του νόμου 16.713· ο διαχειριστής μιας ΑΚΕ (Απλοποιημένης Ανώνυμης Εταιρείας), σύμφωνα με το άρθρο 43 του νόμου 19.820, το οποίο παραπέμπει στο ίδιο άρθρο 172· ο monotributista (φορολογούμενος απλοποιημένου φορολογικού καθεστώτος), σύμφωνα με το άρθρο 75 του νόμου 18.083, το οποίο υπολογίζει τον φόρο «επί εικονικού μισθού»· και ο ιδιοκτήτης ατομικής επιχείρησης, σύμφωνα με τον πίνακα εισφορών για επιχειρηματίες στη Βιομηχανία και το Εμπόριο που δημοσιεύτηκε από την BPS. Τέσσερις διαφορετικές διαδρομές με το ίδιο τέλος: ένας εικονικός μισθός.

Η μόνη εξαίρεση που προβλέπει ο νόμος για τη «μη λήψη πληρωμής» είναι αυτή του Άρθρου 171 του Νόμου 16.713, και η ίδια η επικεφαλίδα του δηλώνει το πεδίο εφαρμογής του: «(Εξαίρεση για Διευθυντές, Διαχειριστές και Επίτροπους Ανώνυμων Εταιρειών).» Η Υποενότητα Α εξαιρεί όσους «δεν λαμβάνουν καμία αμοιβή, η οποία πρέπει να αποδεικνύεται με συμβολαιογραφικό ή λογιστικό πιστοποιητικό». Με άλλα λόγια: ισχύει για την ανώνυμη εταιρεία και πρέπει να ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ—η απλή παύση λήψης πληρωμής δεν αρκεί.

Η SAS (Απλοποιημένη Ανώνυμη Εταιρεία) κλείνει ρητά. Το άρθρο 43 του νόμου 19.820 ορίζει ότι ο διαχειριστής πρέπει να τηρεί το γενικό καθεστώς του άρθρου 172 του νόμου 16.713 και προσθέτει ότι «σε καμία περίπτωση δεν ισχύει η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 171 του νόμου αριθ. 16.713». Αυτή η σελίδα χρησιμοποιεί αυτή τη φράση δύο φορές ως εξαίρεση. Ο κανόνας που επιβεβαιώνει είναι ο εξής: εκτός από τον διευθυντή μιας Α.Ε. (Απλοποιημένης Ανώνυμης Εταιρείας) που δεν λαμβάνει πληρωμή και την αποδεικνύει, η συνεισφορά κανενός δεν παρακρατείται λόγω μη τιμολόγησης.

Για όλους τους άλλους, η λύση δεν είναι να σταματήσουν την χρέωση: είναι μια τυπικότητα. Και υπάρχουν δύο διαφορετικές λύσεις, με διαφορετικά αποτελέσματα.

• Νόμος 16.713 άρθρο 171
• Νόμος 16.713 άρθρο 172
• Νόμος 19.820 άρθρο 43
• Νόμος 18.083 άρθρο 75
• BPS — Βιομηχανία και Εμπόριο (συνεισφορές από ιδιοκτήτες επιχειρήσεων)

Η παύση: αδράνεια έναντι του BPS

Το BPS δημοσιεύει μια ξεχωριστή διαδικασία από το κλείσιμο, «για να δηλωθεί η προσωρινή παύση της δραστηριότητας», και αυτή όντως υπάρχει: ονομάζεται απενεργοποίηση της εταιρείας.

Και δεν πρόκειται για «μη άσκηση επαγγέλματος». Δώστε προσοχή σε αυτό, επειδή πρόκειται για δύο ξεχωριστές διαδικασίες με δύο διαφορετικούς φορείς, και το κλείσιμο της μίας δεν κλείνει την άλλη: η δήλωση ΑΝΕΡΓΕΙΑΣ αφορά την εταιρεία και κατατίθεται στο BPS. η ένορκη δήλωση ΜΗ ΑΣΚΗΣΗΣ αφορά τον επαγγελματία και κατατίθεται στον Επαγγελματικό Σύλλογο, ο οποίος απαιτεί να υποβληθεί «εντός 90 (ενενήντα) ημερών από την αποφοίτηση ή την επαγγελματική πιστοποίηση, εάν ισχύει, ή από τη διακοπή της άσκησης του επαγγέλματος» (Νόμος 17.738, Άρθρα 64 και 65), με πρόστιμο για εκπρόθεσμη υποβολή. Τα εξηγούμε όλα στο /preguntas-economia-personal.

Στην πραγματικότητα, το BPS απαιτεί το πιστοποιητικό από τον άλλο οργανισμό: για τον ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑ κάτοχο, η απαίτηση δεν είναι το παρακάτω λογιστικό ή συμβολαιογραφικό πιστοποιητικό, αλλά «απόδειξη αδράνειας από το Συμβολαιογραφικό Ταμείο ή το Ταμείο Πανεπιστημιακών Επαγγελματιών (CJPPU)»—το οποίο «μπορεί να αντικατασταθεί από λογιστικό ή συμβολαιογραφικό πιστοποιητικό που περιέχει τις ίδιες πληροφορίες με αυτές που ισχύουν για τους μη επαγγελματίες»—. Με άλλα λόγια: εάν είστε συμβολαιογράφος ή πανεπιστημιακός επαγγελματίας, το Ταμείο έρχεται πρώτο και στη συνέχεια το BPS.

Έχει την ίδια σύντομη προθεσμία με όλα τα άλλα εδώ: έως 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία αδράνειας και η διαδικασία «επιφέρει κυρώσεις εάν υποβληθεί εκπρόθεσμα».

Επιτρέπει την αναδρομική υποβολή στοιχείων, αλλά με απόδειξη. Για τους μη επαγγελματίες φορολογούμενους, απαιτείται συμβολαιογραφικό ή λογιστικό πιστοποιητικό που να δηλώνει «ότι δεν πραγματοποιήθηκε καμία φορολογητέα δραστηριότητα», την ημερομηνία έναρξης της αδράνειας και λεπτομέρειες του τελευταίου τιμολογίου που εκδόθηκε—και BPS το απαιτεί ρητά «πότε η αδράνεια ξεκίνησε πριν από περισσότερες από 90 ημέρες ή οι πληρωμές πραγματοποιήθηκαν μετά την παύση». Εάν δεν μπορείτε να το λάβετε αυτό, η εναλλακτική λύση που δέχεται BPS είναι μια συμβολαιογραφική δήλωση (Άρθρο 203 των Συμβολαιογραφικών Κανονισμών) «στην οποία 3 μάρτυρες δηλώνουν την περίοδο αδράνειας και ότι δεν πραγματοποιήθηκε καμία φορολογητέα δραστηριότητα».

Υπάρχει μια έκδοση για ιδιώτες εκτός από την έκδοση για εταιρείες: «αδράνεια εταίρου», η οποία χρησιμεύει «για να δηλωθεί η παύση της δραστηριότητας ενός εταίρου που παραμένει στην εταιρεία». Είναι το ακριβές αντίστοιχο των πληροφοριών που ζητά αυτή η ενότητα και χωρίς τις οποίες μια εταιρεία αρνείται να καταβάλει εισφορές κοινωνικής ασφάλισης: Το Άρθρο 172 χρεώνει κάθε εταίρο ΠΟΥ ΑΣΚΕΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ και αυτή είναι η διαδικασία με την οποία ένας εταίρος παύει να ασκεί αυτήν τη δραστηριότητα χωρίς να εγκαταλείψει την εταιρεία.

Και μια SAS (Απλοποιημένη Ανώνυμη Εταιρεία) ΜΠΟΡΕΙ να απενεργοποιηθεί: Η BPS δημοσιεύει τη διαδικασία για την απλοποιημένη ανώνυμη εταιρεία καθώς και για άλλες. Αυτό που ο Νόμος 19.820, Άρθρο 43, αρνείται στον διαχειριστή είναι κάτι άλλο - η εξαίρεση βάσει του Άρθρου 171 για τη μη λήψη μισθού - και αυτές είναι δύο διαφορετικές διαδικασίες που δεν πρέπει να συγχέονται.

Να είστε προσεκτικοί με ποιους μπορείτε να κάνετε. Το BPS δημοσιεύει την κατάσταση αδράνειας για ατομικές επιχειρήσεις στον τομέα των ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ, τον κοινωνικό μονοφόρο MIDES, τις εταιρείες SAS, τις de facto εταιρείες, τις προσωπικές εταιρείες με συμβάσεις, τους εργατικούς ή κοινωνικούς συνεταιρισμούς, τις καφετέριες σε εκπαιδευτικά κέντρα και τους δικαιούχους μεταπτυχιακών υποτροφιών, και τις κοινοπραξίες: οκτώ διαδικασίες, και αυτές οι οκτώ είναι όλες. Για τις ατομικές επιχειρήσεις στη βιομηχανία και το εμπόριο και για τον κοινό μονοφόρο, δεν δημοσιεύει ισοδύναμη διαδικασία: δημοσιεύει το κλείσιμο. Δεν δηλώνουμε ότι ο νόμος το απαγορεύει αυτό —δεν το έχουμε επαληθεύσει—. δηλώνουμε τι δημοσιεύει το BPS.

• BPS — Απενεργοποίηση εταιρειών
• BPS — Αδράνεια ατομικής επιχείρησης παροχής προσωπικών υπηρεσιών
• BPS — Αδράνεια απλοποιημένης ανώνυμης εταιρείας (SAS)
• BPS — Αδράνεια Συνεργάτη
• Νόμος 16.713 άρθρο 172
• Νόμος 17.738 άρθρο 64
• Νόμος 17.738 άρθρο 65

Το κλείσιμο: το κλείσιμο, μια ενιαία διαδικασία πριν από τα DGI και BPS

Είναι κλειστό όπως είναι ανοιχτό, στο σύνολό του. Η εγγραφή είναι η φόρμα 0351 για τα DGI και BPS· η διαγραφή είναι η φόρμα 0355, "Ακύρωση", η οποία υποβάλλεται αναφέροντας την τελευταία ημέρα δραστηριότητας.

Ξεκινήστε ηλεκτρονικά: πρώτα, υποβάλετε το αίτημα κλεισίματος μέσω των ηλεκτρονικών υπηρεσιών DGI (Ενιαίο Μητρώο Φορολογουμένων → Αίτημα Κλεισίματος) και, στη συνέχεια, ολοκληρώστε τη διαδικασία. Εάν ο κάτοχος έχει έναν εξουσιοδοτημένο λογαριασμό χρήστη BPS, «οι πληροφορίες που απαιτούνται για το κλείσιμο συμπληρώνονται ηλεκτρονικά, επομένως δεν απαιτείται τεκμηρίωση».

Η προθεσμία είναι 30 ημερολογιακές ημέρες «από την ημερομηνία κλεισίματος» και η σελίδα της διαδικασίας προειδοποιεί ότι «η μη τήρηση των προθεσμιών επιφέρει κυρώσεις»: μεταξύ των απαιτήσεων είναι η απόδειξη του προστίμου, για όσους το κάνουν εκτός της προθεσμίας.

Η σχετική ημερομηνία είναι αυτή που δηλώνετε ως τελευταία ημέρα δραστηριότητάς σας, όχι η ημερομηνία ολοκλήρωσης της διαδικασίας. Γι' αυτό και η ημερομηνία λήξης μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ. Αυτό που αλλάζει με την καθυστέρηση είναι η ΑΠΟΔΕΙΞΗ: εάν υπάρχουν δηλώσεις ή πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν μετά από αυτήν την ημερομηνία, το BPS απαιτεί λογιστικό ή συμβολαιογραφικό πιστοποιητικό που να αποδεικνύει ότι δεν υπήρξε μεταγενέστερη δραστηριότητα.

Αρχικά, πρέπει να οργανώσετε τα έγγραφα: τη φόρμα 0453 εάν εκδώσατε μη ηλεκτρονικές αποδείξεις, μια προηγούμενη αναφορά όλων των ηλεκτρονικών φορολογικών αποδείξεων εάν χρησιμοποιείτε ηλεκτρονική τιμολόγηση και απόδειξη κλεισίματος ενώπιον του MTSS εάν είχατε εξαρτώμενα μέλη.

Το κλείσιμο κοστίζει επίσης χρήματα: απαιτεί επαγγελματική σφραγίδα. Πραγματοποιείται ηλεκτρονικά με λογαριασμό χρήστη BPS, δεν την επισυνάπτετε — το gub.uy προειδοποιεί ότι «δεν πρέπει να επισυνάπτετε επαγγελματική σφραγίδα, καθώς το κόστος της θα συμπεριληφθεί στο επόμενο τιμολόγιο υποχρεώσεων BPS» και το BPS αναφέρει στην άλλη πλευρά: «Αυτή η διαδικασία δημιουργεί το κόστος μιας επαγγελματικής σφραγίδας που θα συμπεριληφθεί στον λογαριασμό της εταιρείας». Δεν δημοσιεύουμε το ποσό: αυτό που εμφανίζεται στη διαδικασία έχει περιορισμένη περίοδο ισχύος και έχει ήδη λήξει.

• gub.uy — Λήξη ατομικής επιχείρησης (DGI και BPS)
• BPS — Λήξη ατομικής επιχείρησης
• BPS — Ειδικές περιπτώσεις για το κλείσιμο ατομικής επιχείρησης
• DGI/BPS — Εγγραφή ατομικής επιχείρησης

Αν απλώς σταματήσετε να πληρώνετε

Το BPS σας χαρακτηρίζει ως ανενεργό ΜΕ ΕΠΙΣΗΜΟ ΔΗΛΩΣΗ και δεν αποτελεί χάρη. Ισχύει για όσους είναι εγγεγραμμένοι στο απλοποιημένο φορολογικό καθεστώς (Monotributo) και για όσους είναι εγγεγραμμένοι στο κοινωνικό πρόγραμμα MIDES Monotributo "για μη καταβολή εισφορών για 2 συνεχόμενους μήνες". Είναι μια διοικητική κατάσταση, όχι κλείσιμο.

Όποιος κι αν απομείνει πρέπει να κλείσει την επιχείρηση —η BPS δημοσιεύει μια συγκεκριμένη διαδικασία για αυτήν την περίπτωση— και εντός της ίδιας προθεσμίας 30 ημερών. Η σιωπή δεν σβήνει το χρέος: το αφήνει να αυξάνεται ενώ εσείς νομίζετε ότι έχετε κλείσει.

• BPS — Αυθεντικός τερματισμός λειτουργίας μονοπρόσωπου φορολογούμενου που καταβάλλει μονοφορική φορολογία
• BPS — Λήξη ατομικής επιχείρησης

Τι δεν μπορέσαμε να επαληθεύσουμε

Μέχρι ποιο μήνα οφείλονται η εισφορά του ιδιοκτήτη και η ελάχιστη πληρωμή ΦΠΑ όταν η διαδικασία ολοκληρώνεται καθυστερημένα; Τα BPS και DGI δημοσιεύουν την προθεσμία (30 ημέρες), αναφέροντας ότι η καθυστερημένη υποβολή επιφέρει πρόστιμο, καθώς και τα αποδεικτικά στοιχεία που απαιτούνται για την αποδοχή μιας προγενέστερης ημερομηνίας. Καμία από τις δύο δεν δημοσιεύει εάν οι εισφορές και οι αμοιβές που δημιουργούνται μεταξύ της πραγματικής λήξης της απασχόλησης και της ημερομηνίας υποβολής ακυρώνονται, επανυπολογίζονται ή παραμένουν έγκυρες. Αυτή είναι η πιο ακριβή ερώτηση σε αυτήν την ενότητα και δεν θα την απαντήσουμε από μνήμης.

Το μόνο που δημοσιεύεται σε αυτήν την ενότητα είναι ο κανόνας για τους φορολογούμενους που ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ εγγεγραμμένοι: ο ελάχιστος ΦΠΑ καταβάλλεται «μέχρι τον τελευταίο μήνα του οικονομικού έτους», ακόμη και αν παύσετε να έχετε εισόδημα. Αυτός δεν είναι ο κανόνας για όσους κλείνουν τις επιχειρήσεις τους και δεν τον επεκτείνουμε σε αυτούς.

Επίσης, δεν δημοσιεύουμε το ποσό της επαγγελματικής σφραγίδας για το κλείσιμο: η διαδικασία τη δημοσιεύει μόνο με περίοδο ισχύος ενός εξαμήνου και η ηλεκτρονική σφραγίδα έχει ήδη λήξει. Προτιμούμε να πούμε ότι είναι πληρωτέα παρά να σας πούμε το ποσό και να διακινδυνεύσουμε να κάνουμε λάθος.

• DGI — Εάν ο φορολογούμενος δεν έχει πωλήσεις, μπορεί να σταματήσει να καταβάλλει το ελάχιστο τέλος ΦΠΑ;
• gub.uy — Λήξη ατομικής επιχείρησης (DGI και BPS)

Ο κανόνας δεν είναι αν πρόκειται για δαπάνη της εταιρείας: είναι για ποια λειτουργία προορίζεται η αγορά.

Ο Τίτλος 10, Άρθρο 14, ονομάζεται «Εκκαθάριση Φόρου» και λειτουργεί σε δύο βήματα. Πρώτον, η χρέωση: «Ο πληρωτέος φόρος θα εξοφληθεί με βάση το σύνολο των φόρων που τιμολογήθηκαν» στους πελάτες σας. Στη συνέχεια, η πίστωση: από αυτήν, «ο φόρος που αντιστοιχεί στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών που αποκτήθηκαν από τον φορολογούμενο, όπως τεκμηριώνεται με τον τρόπο που ορίζεται στην ενότητα Α) του προηγούμενου άρθρου», αφαιρείται.

Η κεντρική προϋπόθεση —αυτή που πρέπει να μαθευτεί— είναι η σύνδεση: η πίστωση χορηγείται εφόσον «οι εν λόγω φόροι προέρχονται από αγαθά και υπηρεσίες που άμεσα ή έμμεσα αποτελούν μέρος του κόστους των αγαθών και των υπηρεσιών που προορίζονται για τις φορολογούμενες πράξεις».

Δεν είναι το μόνο. Το ίδιο το Τμήμα Α απαιτεί επίσης η αγορά να ΤΕΚΜΗΡΙΩΝΕΤΑΙ όπως ορίζει το Άρθρο 13, εξουσιοδοτεί την Εκτελεστική Εξουσία να διαπιστώσει ότι η έκπτωση ισχύει μόνο όταν «φαίνεται ότι ο προμηθευτής είναι ενήμερος για τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ)» και την εξουσιοδοτεί να «περιορίσει την έκπτωση του φόρου που περιλαμβάνεται στις αποκτήσεις των φορολογουμένων που ορίζονται στα τμήματα Β) και Γ) του Άρθρου 6» όταν αυτές σχετίζονται μόνο εν μέρει με τη φορολογητέα δραστηριότητα. Και υπάρχει μια μείωση ανά κατηγορία που επηρεάζει τους πάντες: το όχημα, δύο σημειώσεις παρακάτω.

Με αυτές τις εξαιρέσεις, δεν υπάρχει γενική λίστα επιτρεπόμενων αγορών: υπάρχει ένα τεστ σύνδεσης και το ίδιο αντικείμενο πληροί τις προϋποθέσεις για πίστωση ή όχι ανάλογα με την προβλεπόμενη χρήση του. Ο όρος «άμεσα ή έμμεσα» είναι σκόπιμα γενικός: το ενοίκιο για τις εγκαταστάσεις, την ενέργεια ή το λογισμικό που χρησιμοποιείτε για την τιμολόγηση αποτελούν όλα έμμεσα μέρος του κόστους αυτού που πουλάτε, ακόμη και αν δεν αγγίζονται άμεσα από το προϊόν.

• Τίτλος 10 άρθρο 14
• Τίτλος 10 άρθρο 13
• Τίτλος 10 άρθρο 6 στοιχείο Γ

Απαλλαγμένες και μη φορολογητέες συναλλαγές: η αναλογική κατανομή

Εάν όλα όσα πουλάτε είναι φορολογητέα, η πίστωση είναι το πλήρες ποσό. Εάν ένα μέρος της δεν είναι, το Άρθρο 14 δεν σας υποχρεώνει να επιλέξετε: «Όταν πραγματοποιούνται τόσο φορολογητέες όσο και απαλλασσόμενες συναλλαγές, η έκπτωση του φόρου για αγαθά και υπηρεσίες που δεν προορίζονται αποκλειστικά για τη μία ή την άλλη γίνεται κατ' αναλογία προς το ποσό των φορολογητέων συναλλαγών». Αυτό που μπορεί να αποδοθεί στη μία ή την άλλη αποδίδεται· αυτό που είναι κοινό αναλογεί.

Η εξαγωγή είναι μια περίπτωση που αψηφά τη διαίσθηση, και αυτή η σελίδα την αντιμετωπίζει ήδη στο ενημερωτικό δελτίο για κάθε φορολογικό καθεστώς: δεν φορολογείται, ΚΑΙ ΟΜΩΣ εξακολουθείτε να διατηρείτε την πίστωση, επειδή το ίδιο το Άρθρο 14 σας επιτρέπει να εκπέσετε «τον φόρο που αντιστοιχεί στα αγαθά και τις υπηρεσίες που άμεσα ή έμμεσα αποτελούν μέρος του κόστους του εξαγόμενου προϊόντος». Γι' αυτό η απαλλαγή και η εξαγωγή δεν είναι το ίδιο για το πορτοφόλι σας, παρόλο που και οι δύο τελειώνουν με «δεν χρεώνετε ΦΠΑ».

• Τίτλος 10 άρθρο 14
• Τίτλος 10 άρθρο 5

Το όχημα έχει τους δικούς του κανόνες και ισχύουν για ΟΛΟΥΣ — συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών SAS και SRL.

Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα—«Συνεισφέρω το φορτηγό στην εταιρεία;»—και δεν μπορεί να απαντηθεί απλώς με την εγκαθίδρυση της σύνδεσης. Το Άρθρο 14 αντιστοιχίζει μια συγκεκριμένη κατηγορία στο όχημα και αυτή η κατηγορία δεν κατονομάζει κανένα άτομο: βρίσκεται εντός του ίδιου άρθρου που μόλις εγκαθίδρυσε τη σύνδεση («υπό τους όρους του παρόντος άρθρου»), επομένως ισχύει για όλους τους φορολογούμενους ΦΠΑ. Αυτό περιλαμβάνει τις SAS, SRL και τις ατομικές επιχειρήσεις που υπόκεινται στον IRAE (Φόρος Εισοδήματος επί Οικονομικών Δραστηριοτήτων).

Κείμενο: «Όσον αφορά τον φόρο που περιλαμβάνεται στην απόκτηση οχημάτων, μόνο ο φόρος που αντιστοιχεί στα οχήματα κοινής ωφέλειας (φορτηγά και βαν) και ο φόρος επί των υπόλοιπων οχημάτων που, βάσει των κανονισμών που εκδίδονται από την Εκτελεστική Εξουσία, είναι απαραίτητα για τη διαχείριση του φορολογούμενου, πρέπει να γνωστοποιούνται στη Γενική Διεύθυνση Φορολογίας (DGI), σε κάθε περίπτωση, η τιμή αγοράς, η μάρκα, ο τύπος, το μοντέλο του οχήματος και ο σκοπός χρήσης του.»

Υπάρχουν δύο πόρτες, όχι μία. Αν πρόκειται για όχημα κοινής ωφέλειας—φορτηγό ή βαν—περιλαμβάνεται. Αν όχι, περιλαμβάνεται μόνο εάν οι κανονισμοί το επιτρέπουν, όπως απαιτείται για τις δραστηριότητες του φορολογούμενου, και ακόμη και τότε, η τιμή αγοράς, η μάρκα, ο τύπος, το μοντέλο και η προβλεπόμενη χρήση πρέπει να αναφέρονται στην DGI. Το γεγονός ότι το τιμολόγιο είναι στο όνομα της εταιρείας δεν ανοίγει καμία πόρτα.

Οι κανονισμοί δεν αποτελούν υπόσχεση: υπάρχουν, είναι το Διάταγμα 220/998, Άρθρο 124, και ισχύουν. Και επιβεβαιώνουν για ποιον έχει συνταχθεί ο κανόνας, επειδή η έκπτωση ισχύει «για την απόκτηση οχημάτων από φορολογούμενους ΕΚΤΟΣ από εκείνους που αναφέρονται στην ενότητα Γ) του Άρθρου 6» - δηλαδή, για εταιρείες· εξαιρεί τους επαγγελματίες μόνο επειδή η ακόλουθη σημείωση την απαγορεύει ρητά γι' αυτούς. Εκεί, το «όχημα κοινής ωφέλειας» ορίζεται με αναφορά στις «Κατηγορίες 'Α' και 'Β' του Άρθρου 35 του Διατάγματος αριθ. 96/990» και για όλα τα άλλα οχήματα, απαιτείται οι ακόλουθες πληροφορίες να αναφέρονται λεπτομερώς σε παράρτημα της ένορκης δήλωσης, ανά μονάδα: «μάρκα, τύπος, μοντέλο οχήματος, ημερομηνία αγοράς, τιμή, αριθμός κινητήρα, αριθμός κυκλοφορίας, πινακίδα κυκλοφορίας ή άλλη ένδειξη που επιτρέπει την εξατομίκευσή του και η συγκεκριμένη δραστηριότητα ή δραστηριότητες στις οποίες θα χρησιμοποιηθεί».

Αυτό που δεν δημοσιεύουμε: ποια συγκεκριμένα μοντέλα εμπίπτουν σε κάθε κατηγορία του Διατάγματος 96/990. Αυτός είναι ένας ξεχωριστός κανονισμός και δεν τον επαληθεύουμε. Αυτό που επιβεβαιώνουμε είναι η απάντηση στην ερώτηση: υπάρχει μια λίστα και μια διαδικασία για κάθε όχημα και δεν εξαρτώνται από την κατηγορία που επιλέξατε.

• Τίτλος 10 άρθρο 14
• Διάταγμα 220/998 άρθρο 124
• Τίτλος 10 άρθρο 6 στοιχείο Γ

Η άλλη περικοπή, αυτή που είναι ανά θέμα: οχήματα ΚΑΙ έπιπλα του επαγγελματία

Παρακάτω, το Άρθρο 14 περιέχει μια δεύτερη μαύρη λίστα, με δύο στοιχεία, και αυτό έχει έναν κάτοχο: «Οι φορολογούμενοι που λαμβάνουν αμοιβή για προσωπικές υπηρεσίες που παρέχονται εκτός εργασιακής σχέσης και δεν καταβάλλουν τον Φόρο Εισοδήματος από Οικονομικές Δραστηριότητες (IRAE), δεν μπορούν να εκπέσουν τον φόρο που περιλαμβάνεται στις αποκτήσεις τους: Α) Οχημάτων. Β) Επίπλων και εξόδων προσωπικής φύσης.»

Οι δύο προϋποθέσεις είναι σωρευτικές και υποκειμενικές: παροχή προσωπικών υπηρεσιών εκτός εργασιακής σχέσης ΚΑΙ μη καταβολή IRAE (Φόρος Εισοδήματος Εταιρειών). Οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες που υπάγονται στον Φόρο Εισοδήματος Προσωπικών Δεδομένων Κατηγορίας II (IRPF) εμπίπτουν σε αυτήν την κατηγορία και για αυτούς το όχημα δεν έχει καν τις δύο πόρτες που αναφέρονται στην προηγούμενη σημείωση: δεν μπορούν να τον εκπέσουν, ούτε μπορούν να εκπέσουν έπιπλα ή προσωπικά έξοδα. Μια Απλοποιημένη Ανώνυμη Εταιρεία (SAS), μια Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης (SRL) ή μια ατομική επιχείρηση που υπόκειται σε IRAE δεν περιλαμβάνονται σε αυτόν τον κατάλογο.

Ωστόσο, το γεγονός ότι δεν περιλαμβάνονται σε αυτήν τη λίστα δεν τους αφήνει χωρίς καμία έκπτωση. Το κριτήριο σύνδεσης και η γενική έκπτωση οχήματος εξακολουθούν να ισχύουν, επικαλυπτόμενα: ένα όχημα που δεν αποτελεί άμεσα ή έμμεσα μέρος του κόστους των φορολογητέων λειτουργιών δεν πληροί τις προϋποθέσεις για πίστωση, και ένα που επίσης δεν είναι επιλέξιμο εάν δεν είναι επαγγελματικό όχημα ή δεν πληροί τις απαιτήσεις των κανονισμών που απαιτούν κοινοποίηση στην DGI. Το μόνο πράγμα που η εταιρεία απαλλάσσει από τον επαγγελματία είναι το στοιχείο Β), τα έπιπλα και τα προσωπικά έξοδα.

• Τίτλος 10 άρθρο 14
• Διάταγμα 220/998 άρθρο 124

Απόδειξη χωρίς αναλυτικό ΦΠΑ δεν είναι έγκυρη

Η πίστωση βάσει του Άρθρου 14 είναι «ο φόρος που αντιστοιχεί στις αγορές» και ο φόρος πρέπει να συμπεριληφθεί: Το Άρθρο 13 ορίζει ότι «το ποσό που προκύπτει πρέπει να περιλαμβάνεται ξεχωριστά στο τιμολόγιο ή σε ισοδύναμο έγγραφο». Χωρίς αναλυτικό ΦΠΑ, δεν υπάρχει τίποτα προς έκπτωση. Δεν πρόκειται απλώς για μια τεχνική λεπτομέρεια μορφοποίησης. Η πίστωση απλώς δεν υπάρχει.

Δύο φορολογικά καθεστώτα δεν χρεώνουν ΦΠΑ με βάση τον σχεδιασμό. Το πρώτο είναι το Τμήμα Ε, επειδή το Διάταγμα 220/998, Άρθρο 106, ορίζει ότι «οι προαναφερθέντες φορολογούμενοι δεν τιμολογούν ούτε εξοφλούν τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας που αντιστοιχεί στις δραστηριότητές τους». Το δεύτερο είναι το απλοποιημένο φορολογικό καθεστώς (Monotributo), το οποίο ο Νόμος 18.083, Άρθρο 70, ορίζει ως πληρωμή «αντί των ειδικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης που παράγονται από τη δική τους δραστηριότητα και όλων των τρεχόντων εθνικών φόρων, εξαιρουμένων εκείνων που επιβάλλονται στις εισαγωγές».

Για το τμήμα Ε, δεν χρειάζεται καν να το αιτιολογήσετε από την απόδειξη: η τελευταία παράγραφος του Άρθρου 14 το επιλύει άμεσα και από την οπτική γωνία του αγοραστή. «Ο φόρος που περιλαμβάνεται στη μεταβίβαση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών που πραγματοποιείται από τους φορολογούμενους που περιλαμβάνονται στο τμήμα Ε) του Άρθρου 66 του Τίτλου 4 του παρόντος Ενοποιημένου Κειμένου, δεν μπορεί να εκπέσει από τους αγοραστές.»

Λειτουργεί και με τους δύο τρόπους και είναι σημαντικό να το κατανοήσετε αυτό ΠΡΙΝ επιλέξετε ένα φορολογικό καθεστώς. Εάν αγοράσετε από αυτούς, η αγορά σας δεν θα σας δώσει πίστωση. Και εάν είστε αυτός που υπάγεται στο μικρότερο φορολογικό καθεστώς, οι επιχειρηματικοί σας πελάτες δεν θα έχουν καμία πίστωση — στην ίδια τιμή καταλόγου, είστε πιο ακριβοί για αυτούς από έναν ανταγωνιστή στο γενικό φορολογικό καθεστώς — και επιπλέον, ο ΦΠΑ στις δικές σας αγορές καθίσταται κόστος για εσάς: Ο Τίτλος 10, Άρθρο 21 ορίζει ότι εάν προκύψει πλεόνασμα, «δεν θα οδηγήσει σε πίστωση».

• Τίτλος 10 άρθρο 13
• Τίτλος 10 άρθρο 14
• Διάταγμα 220/998 άρθρο 106
• Νόμος 18.083 άρθρο 70
• Τίτλος 10 άρθρο 21