Δικαιώματα · Αθέμιτες χρεώσεις
Με κατηγορούν για κάτι που δεν εξουσιοδότησα: πώς να το σταματήσω και σε ποιον να υποβάλω καταγγελία
Un seguro que se renovó solo, un débito que no para, un servicio que diste de baja y sigue apareciendo en el estado de cuenta. La respuesta de siempre es "denunciá en el Banco Central", y es media verdad: el BCU supervisa y sanciona, pero Δεν μπορεί να διατάξει να σας επιστρέψουν τα χρήματά σας.Εδώ είναι η πλήρης διαδρομή, με τη σειρά που είναι καλύτερο να την ακολουθήσετε.
Πρώτα, ας σταματήσει
Πριν από την ουσιαστική αξίωση. Διατάσσεται από το πιο νομικά βέβαιο στο λιγότερο βέβαιο — η καταγγελία της σύμβασης και η διακοπή των μέσων πληρωμής είναι δύο διαφορετικά πράγματα, και πρέπει να γίνουν και τα δύο.
Είναι το μόνο πράγμα που τερματίζει τη σύμβαση. οτιδήποτε άλλο τερματίζει το μέσο πληρωμής. Ο γενικός κανόνας είναι το Άρθρο 13 του Νόμου 19.678: ο ασφαλισμένος μπορεί να τερματίσει τη σύμβαση ανά πάσα στιγμή, χωρίς να αναφέρει λόγο, με γραπτή προειδοποίηση ενός μηνός, και ο ασφαλιστής δικαιούται μόνο το ασφάλιστρο για τον κίνδυνο που έχει προκύψει μέχρι εκείνο το σημείο. Προσέξτε τη συντόμευση: το ίδιο άρθρο ΕΚΤΟΣ από την προσωπική ασφάλιση, η οποία διέπεται από το Άρθρο 104 και μπορεί να τερματιστεί μόνο μετά το πρώτο έτος, εκτός εάν συμφωνηθεί διαφορετικά. Ποιο από τα δύο ισχύει εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο ταξινομείται το ΔΙΚΟ ΣΑΣ ασφαλιστήριο συμβόλαιο, και μια κάλυψη 45 ημερών δεν έχει καν πρώτο έτος: μην το υποθέτετε, ελέγξτε το στα έγγραφα του ασφαλιστηρίου.
Αυτό είναι το ισχυρότερο επιχείρημα όταν χρεώνεστε για ασφάλιση που συνδέεται με κάτι που έχει ήδη λήξει, και σχεδόν κανείς δεν το χρησιμοποιεί. Νόμος 19.678, Άρθρο 14: «Η ασφαλιστική σύμβαση είναι άκυρη εάν, κατά τον χρόνο εκτέλεσής της, ο κίνδυνος δεν υπήρχε ή η ζημία είχε ήδη συμβεί. Εάν ο κίνδυνος εξαφανιστεί μετά την έναρξη της κάλυψης, η σύμβαση λήγει από τη στιγμή που η περίσταση αυτή περιέλθει στην αντίληψη του ασφαλιστή με οποιοδήποτε μέσο και ο ασφαλιστής μπορεί να εισπράξει το ασφάλιστρο μόνο για την περίοδο που έχει παρέλθει μέχρι εκείνη τη στιγμή». Η ταξιδιωτική ασφάλιση καλύπτει ένα ταξίδι: μόλις τελειώσει το ταξίδι, ο κίνδυνος έχει εξαφανιστεί. Ειδοποιήστε τον ασφαλιστή γραπτώς - ο νόμος λέει «με οποιοδήποτε μέσο», επομένως η δική σας ειδοποίηση ενεργοποιεί τη λήξη.
Όχι προς την εταιρεία: προς την οντότητα που χρεώνει τον λογαριασμό σας. «Ο πληρωτής μπορεί να ανακαλέσει την εντολή πληρωμής που έχει χορηγηθεί ανά πάσα στιγμή, έως το τέλος της εργάσιμης ημέρας πριν από την συμφωνημένη ημερομηνία για την αυτόματη χρέωση» (Νόμος 19.210, άρθρο 70). Και εάν αμφισβητήσετε την εξουσιοδότηση, η τράπεζα έχει 5 εργάσιμες ημέρες για να αποδείξει ότι η συναλλαγή εγκρίθηκε. Μετά από αυτήν την περίοδο, η αμφισβήτηση θεωρείται επιβεβαιωμένη και η επιστροφή χρημάτων θα διεκπεραιωθεί σε διάστημα το πολύ 1 εργάσιμης ημέρας, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών εξόδων (άρθρα 72 και 73).
Η σύμβαση πρέπει να ορίζει ότι η κάρτα θα καταστεί άκυρη πριν από την ημερομηνία λήξης της κατόπιν αιτήματος του κατόχου της και ο εκδότης πρέπει να την ακυρώσει από το σύστημα (Νόμος 19.731, Άρθρο 14, Τμήμα Γ). Επιπλέον, πρέπει να επιστρέψει το αναλογικό ποσό της ετήσιας συνδρομής που χρεώθηκε εκ των προτέρων αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε. Είναι άβολο, αλλά είναι αυτό που υποστηρίζεται ρητά από το νόμο.
Δεν υπάρχει νόμιμο χρονικό όριο σε ημέρες για την αναφορά μη εξουσιοδοτημένων συναλλαγών: ο νόμος ορίζει «αμέσως μετά την ανίχνευση» (Νόμος 19.731, άρθρο 17, στοιχείο Β). Ωστόσο, η ημερομηνία της ειδοποίησής σας είναι το πιο πολύτιμο αποδεικτικό στοιχείο, επειδή η Συλλογή σας καθιστά υπεύθυνους για μη εξουσιοδοτημένες συναλλαγές μέχρι τη στιγμή της ειδοποίησης (RNRCSF, άρθρο 367). Ένα χρονολογημένο email αξίζει περισσότερο από τρία τηλεφωνήματα.
Ποιος μπορεί να κάνει τι
Η τρίτη στήλη είναι η καθοριστική. Το να θέτουμε μήνες προσδοκίας σε λάθος χρονικό πλαίσιο είναι το δαπανηρό λάθος σε αυτό το θέμα.
| Οπου | Επιβλέπω | Κυρώσεις | Παραγγείλτε την επιστροφή | Τι πραγματικά επιτυγχάνει; |
|---|---|---|---|---|
| Η εταιρεία Η τράπεζα και η ασφαλιστική εταιρεία, η καθεμία με τη δική της πρωτοβουλία | — | — | Οχι | Είναι το μόνο χρονικό περιθώριο που μπορεί να σας επιστρέψει τα χρήματα χωρίς καμία διαμάχη: εάν αναγνωρίσει το σφάλμα, ο κανόνας του δίνει 30 ημέρες για να σας τα επιστρέψει, κατ' επιλογήν σας σε μετρητά ή στον λογαριασμό σας, και με τόκους εάν η αθέμιτη χρέωση οφείλεται στο ίδρυμα. Απάντηση εντός 15 ημερολογιακών ημερών, με δυνατότητα παράτασης μία φορά για άλλες 15 ημέρες με γραπτή ειδοποίηση |
| BCU Κεντρική Τράπεζα της Ουρουγουάης — Εποπτεία Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών | Ναι | Ναι | Οχι | Η συμπεριφορά του ιδρύματος θα επανεξεταστεί και, εάν είναι απαραίτητο, θα τιμωρηθεί. Θα ολοκληρωθεί με γραπτή απόφαση. Το πρόστιμο εισπράττεται από το Κράτος, όχι από εσάς. Υποβάλλεται μόνο μετά την πάροδο 15 ημερολογιακών ημερών από την υποβολή της αξίωσης στην εταιρεία. |
| Προστασία Καταναλωτών Τομέας Προστασίας Καταναλωτών — Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών | — | Ναι | Οχι | Μια ακρόαση συμβιβασμού όπου η εταιρεία μπορεί να συμφωνήσει να σας αποζημιώσει. Το ίδιο το πρακτορείο αναφέρει την «ακύρωση σύμβασης» και την «ακύρωση οικονομικού χρέους» ως παραδείγματα για το τι μπορεί να επιλυθεί μέσω αυτής της διαδικασίας. Δεν έχει δημοσιευτεί νόμιμη προθεσμία |
| Ειρηνοδικείο Διαδικασία κατανάλωσης βάσει του Νόμου 18.507, έως 100 UR | — | — | Ναι | Η εντολή επιστροφής χρημάτων. Είναι η μόνη στη λίστα που μπορεί να την εκδώσει. Δεν απαιτείται δικηγόρος, τέλος χαρτοσήμου 1% επί του αιτούμενου ποσού και δεν απαιτείται προηγούμενη συνδιαλλαγή. Η δράση ΛΗΓΕΙ ένα χρόνο μετά την εκδήλωση |
Αν το πρόβλημά σας δεν αφορά κάποια τράπεζα ή ασφαλιστική εταιρεία, ο οργανισμός αλλάζει. Δείτε την πλήρη διαδρομή ανά κατηγορία .
Τα έγγραφα που πρέπει να ζητηθούν
Με τη σειρά που σερβίρονται. Το τελευταίο είναι αυτό που σχεδόν όλοι παραλείπουν.
- Η πλήρης ασφαλιστική κάλυψη, με τους συγκεκριμένους όρους (Νόμος 19.678 άρθρο 24).
- Το έγγραφο στο οποίο αναφέρεται ότι συμφωνήσατε με την αυτόματη ανανέωση (Νόμος 19.678 άρθρο 6).
- Εάν σας πουλήθηκε μαζί με την κάρτα: γραπτή συγκατάθεση σε ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ έγγραφο ή η ηχογράφηση εάν έγινε τηλεφωνικά (RNRCSF άρθρο 384.1).
- Αντίγραφα λογαριασμού με κάθε χρέωση σημειωμένη, μία προς μία.
- Αποδεικτικό στοιχείο της αξίωσής σας, συμπεριλαμβανομένης της ημερομηνίας, της ώρας και του αριθμού αναγνώρισης. Χωρίς αυτό, η υπόλοιπη διαδικασία δεν μπορεί να ξεκινήσει.
Τι λέει ο κανονισμός, αυτολεξεί;
Αναφέρετέ τα μαζί με τον αριθμό του στοιχείου στην καταγγελία σας. Αλλάξτε τον τόνο της απάντησής σας.
Η αυτόματη ανανέωση πρέπει να συμφωνηθεί.
«Τα μέρη μπορούν να συμφωνήσουν στην αυτόματη ανανέωση ή παράταση της ασφάλισης... εκτός εάν προτίθενται να τροποποιήσουν τους ισχύοντες όρους, οπότε πρέπει να ληφθεί η ρητή συγκατάθεση του ασφαλισμένου. Εάν οι τροποποιήσεις δεν γίνουν δεκτές, η σύμβαση θα λυθεί κατά την προγραμματισμένη λήξη της.»
Νόμος 19.678, άρθρο 6
Η σωστή ερώτηση δεν είναι "Μπορούν να ανανεώσουν;" αλλά μάλλον "Η ανανέωση ορίζεται στους συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις ΔΙΚΟΥ ΜΟΥ;" Ζήτησα γραπτή τεκμηρίωση αυτής της συμφωνίας. Εάν δεν υπάρχει, η χρέωση για την επόμενη περίοδο δεν έχει συμβατική βάση.
Πώς να διακόψετε μια ανανέωση που έχει ήδη συμφωνηθεί
«Κάθε μέρος μπορεί να καταγγείλει την παρούσα συμφωνία με γραπτή ειδοποίηση προς το άλλο μέρος τριάντα ημερολογιακές ημέρες πριν από τη λήξη της τρέχουσας ασφαλιστικής περιόδου.»
Νόμος 19.678, άρθρο 6
Εάν η ανανέωση συμφωνήθηκε, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να φύγετε: είναι ότι πρέπει να δώσετε γραπτή ειδοποίηση 30 ημερολογιακές ημέρες πριν από το τέλος της τρέχουσας περιόδου.
Εάν ο κίνδυνος εξαφανιστεί, η σύμβαση λήγει αυτόματα
«Η ασφαλιστική σύμβαση θα είναι άκυρη εάν, κατά το χρόνο σύναψής της, ο κίνδυνος δεν υπήρχε ή η ζημία είχε ήδη συμβεί. Εάν ο κίνδυνος εξαφανιστεί μετά την έναρξη της κάλυψης, η σύμβαση λύεται από τη στιγμή που η περίσταση αυτή περιέρχεται σε γνώση του ασφαλιστή με οποιονδήποτε τρόπο και ο ασφαλιστής μπορεί να λάβει το ασφάλιστρο μόνο για την περίοδο που έχει διανύσει μέχρι εκείνη τη στιγμή.»
Νόμος 19.678, άρθρο 14
Το ισχυρότερο και λιγότερο χρησιμοποιούμενο επιχείρημα όταν η ασφάλιση συνδεόταν με κάτι που έχει ήδη λήξει - ένα ταξίδι, ένα ακίνητο που πουλήσατε, ένα δάνειο που αποπληρώσατε. Δεν αμφισβητείτε την ανανέωση: λέτε ότι ο κίνδυνος δεν υπάρχει πλέον. Και επειδή ο κανόνας ορίζει «με οποιονδήποτε τρόπο», η δική σας γραπτή ειδοποίηση θέτει την ανανέωση σε ισχύ από αυτήν την ημερομηνία.
Αυτό που θα σας πουν είναι: «Πληρώσατε, άρα δεχτήκατε».
«Η καταβολή του βραβείου ή της πρώτης δόσης συνεπάγεται αποδοχή του ποσού του.»
Νόμος 19.678, άρθρο 6, παράγραφος 4
Προβλέψτε το αυτό, επειδή είναι η τυπική υπεράσπιση. Η απάντηση βασίζεται σε αυτά που λέει το άρθρο και σε αυτά που δεν λέει: αποδέχεται το ΠΟΣΟ, όχι την ύπαρξη ανανέωσης που δεν συμφωνήθηκε ποτέ. Και σε μια καταναλωτική σχέση, αυτό έρχεται σε άμεση αντίθεση με το Άρθρο 31, παράγραφος Η του Νόμου 17.250, το οποίο θεωρεί καταχρηστική οποιαδήποτε ρήτρα που ερμηνεύει τη σιωπή σας ως αποδοχή. Ειλικρίνεια πάνω απ' όλα: δεν έχουμε βρει καμία δημοσιευμένη απόφαση της Ουρουγουάης που να επιλύει αυτήν την ένταση, επομένως αυτό είναι ένα επιχείρημα, όχι μια βεβαιότητα.
Η σιωπή σου δεν είναι αποδοχή.
«ότι η σιωπή του καταναλωτή θα θεωρείται ως αποδοχή οποιασδήποτε τροποποίησης, περιορισμού ή επέκτασης των συμφωνηθέντων»
Νόμος 17.250, άρθρο 31 στοιχείο H — είναι μια ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗ ρήτρα
Ενάντια στην προσέγγιση «δεν είπατε τίποτα, οπότε ανανεώθηκε». Ο νόμος 19.731 το επαναλαμβάνει αυτό για τις πιστωτικές κάρτες στο άρθρο 13 του και καταλήγει: «Η συμπερίληψη καταχρηστικών ρητρών στη σύμβαση μεταξύ του εκδότη και του χρήστη δεν θα δεσμεύει τον τελευταίο και θα είναι άκυρη».
Οι 60 ημέρες για την ακύρωση μιας αυτόματης ανανέωσης
«Ο καταναλωτής δύναται, εντός εξήντα ημερολογιακών ημερών από την ημερομηνία αυτόματης ανανέωσης, να καταγγείλει ή να ακυρώσει τη σύμβαση... ο πάροχος έχει στη διάθεσή του το πολύ δεκαπέντε ημερολογιακές ημέρες για να διεκπεραιώσει την ακύρωση.»
Νόμος 17.250, άρθρο 31 παρ. Ι (διατύπωση άρθρου 185 του Νόμου 20.212, σε ισχύ από 1/1/2024)
Είναι η συντομότερη οδός, και ας είμαστε ειλικρινείς: αν η ανανέωση έγινε πριν από περισσότερους από δύο μήνες, αυτή η επιλογή έχει ήδη κλείσει. Οι άλλες δύο επιλογές παραμένουν, και είναι καλύτερες - ανεπιθύμητες χρεώσεις και ανεπιθύμητη υπηρεσία.
Δεν πληρώνετε για μια υπηρεσία που δεν ζητήσατε.
«Δεν συνεπάγονται καμία υποχρέωση πληρωμής ή επιστροφής τους, επομένως ισοδυναμούν με δωρεάν δείγματα»
Νόμος 17.250, άρθρο 22 στοιχείο Δ (υπηρεσίες που παρέχονται χωρίς προηγούμενο αίτημα)
Αυτό είναι το θεμελιώδες επιχείρημα και αυτό που αλλάζει τα πράγματα: δεν διαφωνείτε για την τιμή, υποστηρίζετε ότι δεν υπάρχει υποχρέωση πληρωμής της.
Ασφάλιση που δεν έχει συμφωνηθεί δεν μπορεί να ζητηθεί.
«Τα ιδρύματα δεν μπορούν να χρεώνουν τόκους, τέλη, έξοδα, προμήθειες, συντελεστές, πρόστιμα, ασφάλειες ή άλλα ποσά που δεν έχουν συμφωνηθεί ρητά και εκ των προτέρων.»
RNRCSF, άρθρο 359 (και άρθρο 379 για όλες τις χρεώσεις στην κατάσταση λογαριασμού)
Αυτός είναι ο κανονισμός που καθιστά την αξίωσή σας κάτι που το BCU παρακολουθεί στην πραγματικότητα. Αναφέρετέ το με τον αριθμό: υποχρεώνει το ίδρυμα να δείξει πού συμφωνήσατε με αυτό.
Εάν το αγοράσατε μαζί με την κάρτα, η φόρμα συγκατάθεσης βρίσκεται σε ξεχωριστό φύλλο χαρτιού.
«λάβετε γραπτή συγκατάθεση σε ξεχωριστό έγγραφο από τη σύμβαση πιστωτικής κάρτας»
RNRCSF, άρθρο 384.1
Ζήτησα αυτό το ξεχωριστό έγγραφο. Εάν η πώληση πραγματοποιήθηκε τηλεφωνικά, ο κανονισμός απαιτεί καταγραφή με τη φράση «Συμφωνώ να αγοράσω το προϊόν [ΟΝΟΜΑ] στην τιμή των [ΤΙΜΗ]» και όποιος δεν έχει αυτό το αρχείο πρέπει, κατόπιν αιτήματος του πελάτη, να θεωρήσει τη σύμβαση ως λυμένη και να επιστρέψει το καταβληθέν ποσό.
Ο εκδότης οφείλει να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία, και όχι μόνο σε περιπτώσεις απάτης.
«Εάν αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί, ο εκδότης θα είναι υπεύθυνος για την αιτούμενη συναλλαγή... για τους σκοπούς της συμμόρφωσης με αυτήν την υποχρέωση, οι όροι των συμβάσεων που ο εκδότης ενδέχεται να έχει υπογράψει με τρίτους δεν θα ισχύουν.»
RNRCSF, άρθρο 364 στοιχείο η) (και Νόμος 19.731 άρθρο 15 στοιχείο ΣΤ)
Σε περίπτωση αξίωσης σχετικά με μια συναλλαγή, ο εκδότης πρέπει να αποδείξει ότι αυτή πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις συμφωνημένες διαδικασίες και ότι έχει επικυρωθεί δεόντως. Και η τελευταία πρόταση είναι αυτή που έχει σημασία: η φράση «μου την έστειλε η ασφαλιστική εταιρεία» δεν αποτελεί υπεράσπιση.
Πρέπει να σου δώσουν την πολιτική.
«εντός τριάντα ημερολογιακών ημερών από την υπογραφή της σύμβασης ή οποτεδήποτε αυτή τροποποιηθεί»
Νόμος 19.678, άρθρο 24
Στα Ισπανικά, ευανάγνωστα και μέσω μιας μεθόδου που επιτρέπει την απόδειξη παραλαβής. Εάν δεν σας το έδωσαν ποτέ, αυτό αποτελεί μέρος της αξίωσης—και χωρίς ασφαλιστήριο συμβόλαιο, είναι δύσκολο για αυτούς να υποστηρίξουν ότι η ανανέωση συμφωνήθηκε.
Οι παγίδες
Αυτό σας κάνει να χάσετε χρήματα, χρόνο ή ολόκληρο το δικαίωμα.
Σταματήστε να πληρώνετε το τέλος ενώ υποβάλλετε την αίτησή σας
Κανένας κανονισμός δεν αναστέλλει την εκτελεστότητα της χρέωσης κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας της αξίωσης. Μόλις διαπιστωθεί η αθέτηση, οι τόκοι μπορούν νόμιμα να φτάσουν τα μέσα επιτόκια του BCU συν 80% για συναλλαγές κάτω των 2:000.000 UI (Νόμος 18.212, Άρθρο 11). Στη συνέχεια, ο εκδότης αναφέρει τις καθυστερήσεις στο Κέντρο Κινδύνου BCU και το χρέος μπορεί να καταλήξει στο Clearing de Informes (Εκκαθάριση Πιστωτικών Πληροφοριών), μια ιδιωτική βάση δεδομένων όπου καταχωρούνται τα ανεξόφλητα χρέη για πέντε χρόνια (Νόμος 18.331, Άρθρο 22). Η έξοδος από το Clearing de Informes είναι πιο ακριβή από τη δόση που αμφισβητείτε: πληρώστε διαμαρτυρόμενοι και διεκδικήστε την επιστροφή χρημάτων.
«Πληρώνω τα πάντα εκτός από την χρέωση που αμφισβητώ.»
Δεν σας προστατεύει. Η κατανομή των μερικών πληρωμών καθορίζεται από τη σύμβαση (RNRCSF άρθρο 378 στοιχείο ζ), επομένως η διαφορά μπορεί να παραμείνει ως ανεξόφλητο υπόλοιπο και να δημιουργήσει χρεώσεις καθυστέρησης πληρωμής.
Πιστεύοντας ότι η BCU θα σας επιστρέψει τα χρήματά σας
Αυτή είναι η κεντρική παγίδα, και ο ίδιος ο οργανισμός τη διορθώνει: δεν μπορεί να διατάξει την επιστροφή οποιουδήποτε ποσού, ούτε να επιδικάσει αποζημιώσεις, ούτε να επιλύσει μια συμβατική διαφορά μεταξύ των μερών. Όλα αυτά εμπίπτουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων. Η υποβολή καταγγελίας εξακολουθεί να είναι χρήσιμη —καταγράφεται και αντικατοπτρίζει τη συμπεριφορά του εποπτευόμενου ιδρύματος— αλλά αν ζητάτε την επιστροφή των χρημάτων, υπάρχει και άλλος τρόπος.
Πηγαίνοντας στο BCU χωρίς να έχω προηγουμένως παραπονεθεί στο ίδρυμα
Απορρίπτουν την αίτησή σας: η διαδικασία απαιτεί την επισύναψη αντιγράφου της καταγγελίας που υποβλήθηκε στο ίδρυμα και αντιγράφου της απάντησης, εάν υπήρξε. Αυτή η απαίτηση προέρχεται από τη δημοσιευμένη διαδικασία και όχι από τον κανονισμό — αλλά είναι εξίσου σημαντική όταν πρόκειται για την αποδοχή της αίτησής σας.
Σύγχυση αξίωσης με καταγγελία στην Προστασία Καταναλωτών
Δεν είναι η ίδια διαδικασία. Μια καταγγελία είναι μια διαδικασία διαμεσολάβησης και είναι αυτή που μπορεί να οδηγήσει στην επιστροφή των χρημάτων σας από την εταιρεία. Μια επίσημη καταγγελία επιδιώκει την επιβολή κυρώσεων και η ίδια η υπηρεσία διευκρινίζει ότι δεν πρόκειται για την είσπραξη αποζημίωσης. Για να πάρετε πίσω τα χρήματά σας: υποβάλετε καταγγελία.
Αποδεχόμενοι το «η προθεσμία σου έληξε» σαν να ήταν ο νόμος
Οι προθεσμίες για την αμφισβήτηση των χρεώσεων που δημοσιεύονται από τους εκδότες προκύπτουν από τους συμβατικούς όρους τους και όχι από κάποιον κανονισμό: κανένας νόμος της Ουρουγουάης δεν ορίζει συγκεκριμένο αριθμό. Και σε μια επαναλαμβανόμενη χρέωση, κάθε δόση είναι μια νέα χρέωση, επομένως ο χρόνος αρχίζει να μετρά για κάθε χρέωση και όχι από την πρώτη.
Συζητήστε το σαν να ήταν απάτη
Δεν είναι, και η διατύπωσή του με αυτόν τον τρόπο σας θέτει σε μια θέση όπου ο νόμος λειτουργεί εναντίον σας (είστε υπεύθυνοι για μη εξουσιοδοτημένες συναλλαγές μέχρι να μας ειδοποιήσετε, RNRCSF άρθρο 367). Χαρακτηρίστε το ως μη συμβατική χρέωση (άρθρα 359, 361 και 379) και ως ανεπιθύμητη υπηρεσία (Νόμος 17.250 άρθρο 22 στοιχείο Δ).
Πρέπει να υποβάλετε αξίωση μόνο κατά της τράπεζας ή μόνο κατά της ασφαλιστικής εταιρείας;
Πρόκειται για δύο γραφεία με την ίδια προθεσμία αλλά διαφορετικούς κανόνες: η τράπεζα σύμφωνα με το Άρθρο 327 του Κανονισμού και του Ελέγχου, η ασφαλιστική εταιρεία σύμφωνα με το Άρθρο 86.6 του Νόμου περί Ασφαλίσεων. Υποβάλετε την αίτησή σας και στα δύο και ζητήστε έναν αριθμό επιβεβαίωσης και στα δύο.
Αφήστε τη χρονιά να περάσει
Η γρήγορη και οικονομική οδός —η καταναλωτική υπόθεση στο Ειρηνοδίκη, έως 100 UR, χωρίς υποχρεωτική νομική εκπροσώπηση— λήγει ένα χρόνο μετά το περιστατικό. Μετά από αυτό, υπάρχει η τακτική δίκη, η οποία είναι διαφορετικό ζήτημα τόσο από άποψη χρόνου όσο και κόστους.
Σύγχυση του όρου χρηματοδότησης με τον όρο κάλυψης
Το γεγονός ότι ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο πληρώνεται σε 12 δόσεις δεν το καθιστά ετήσιο, και το γεγονός ότι καλύπτει 45 ημέρες δεν το καθιστά μηνιαίο. Υπάρχουν ετήσιες ασφαλιστικές καλύψεις ταξιδιωτικής βοήθειας με όριο 45 συνεχόμενων ημερών ανά ταξίδι, που χρηματοδοτούνται σε 12 δόσεις που συμπίπτουν με το έτος κάλυψης. Πριν διαφωνήσετε, ελέγξτε το ασφαλιστήριο συμβόλαιο: αν λέει «ετήσιο πολλαπλό ταξίδι», η αξίωση δεν είναι «με χρεώσανε υπερβολικά» αλλά μάλλον «ανανέωσαν την επόμενη περίοδο χωρίς τη συγκατάθεσή μου», η οποία είναι διαφορετική αξίωση και διέπεται από διαφορετικούς κανονισμούς.
Τι δεν δημοσιεύεται
Το ψάχνουμε και δεν υπάρχει. Το λέμε αντί να το εκτιμούμε: σε αυτό το θέμα, ένα επινοημένο ποσό σε οδηγεί να επιχειρηματολογήσεις με ένα αβάσιμο επιχείρημα.
- Πόσο διαρκεί η διαδικασία για την Προστασία των Καταναλωτών; Ο οργανισμός αναφέρει έναν αναμενόμενο χρόνο επεξεργασίας και όχι μια νόμιμη προθεσμία: δεν υπάρχει κανονισμός που να τον ορίζει.
- Εάν μια επαναλαμβανόμενη χρέωση πιστωτικής κάρτας εμπίπτει στο καθεστώς αυτόματης χρέωσης του Νόμου 19.210 — οι 5 εργάσιμες ημέρες για την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων και 1 ημέρα για την έκδοση επιστροφής χρημάτων — το Άρθρο 68 ήδη κατονομάζει τις σχετικές κάρτες, αλλά ο ορισμός εξακολουθεί να αναφέρεται σε λογαριασμό ή μέσο ηλεκτρονικού χρήματος και απαιτεί συμφωνία-πλαίσιο. Μπορεί να επικαλεστεί κανείς αυτήν την χρέωση· δεν μπορεί να υποσχεθεί.
- Εάν η τράπεζα είναι από κοινού υπεύθυνη με τον ασφαλιστή για την ασφάλιση που πωλείται στο υποκατάστημά της, δεν υπάρχει κανονισμός τραπεζοασφαλίσεων που να το ορίζει αυτό. Ωστόσο, είναι σαφές ότι η τράπεζα είναι πάροχος υπηρεσιών για τους σκοπούς του Νόμου 17.250 και έχει τη δική της υποχρέωση να αντιμετωπίσει την αξίωσή σας.
- Μπορεί ο εκδότης να αρνηθεί να εκδώσει επιστροφή χρημάτων επικαλούμενος τη συμβατική του προθεσμία όταν ο κανόνας που επιβάλλει την επιστροφή χρημάτων δεν ορίζει χρονικό όριο για τον πελάτη; Αυτό είναι το κεντρικό ζήτημα σε αυτό το είδος υπόθεσης και καμία πρωτογενής πηγή δεν το επιλύει.
- Το αν το Άρθρο 6, παράγραφος 4 του Νόμου 19.678 — «η καταβολή του μπόνους ή της πρώτης δόσης συνεπάγεται αποδοχή του ποσού του» — επαρκεί για να επικυρώσει μια ανανέωση που δεν συμφωνήθηκε ποτέ, ή αν αποδέχεται μόνο το ποσό, έρχεται σε αντίθεση με το Άρθρο 31, ενότητα Η του Νόμου 17.250, και δεν έχουμε βρει καμία δημοσιευμένη απόφαση της Ουρουγουάης που να επιλύει αυτό το ζήτημα.
- Ποια από τις δύο πολιτικές ακύρωσης ισχύει για την ταξιδιωτική βοήθεια: το Άρθρο 13 του Νόμου 19.678 (ακύρωση ανά πάσα στιγμή με προειδοποίηση ενός μηνός) ή το Άρθρο 104 (ακύρωση μόνο μετά το πρώτο έτος), το οποίο ισχύει για την προσωπική ασφάλιση; Ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο 45 ημερών δεν έχει πρώτο έτος, επομένως το κείμενο δεν επιλύει το ζήτημα. Εξαρτάται από την κατηγοριοποίηση του ασφαλιστηρίου.
- Εάν οι ασφαλιστικοί μεσίτες και πράκτορες είναι εγγεγραμμένοι και εποπτεύονται από τον BCU, η Συλλογή τους αναφέρει παρεμπιπτόντως και θεωρεί τον ασφαλιστή υπεύθυνο γι' αυτούς, αλλά δεν βρήκαμε κανένα αρχείο.
- Οι κανόνες αντιστροφής χρέωσης των επωνυμιών πιστωτικών καρτών και τα χρονικά τους παράθυρα δεν αποτελούν νομοθεσία της Ουρουγουάης, ούτε δημοσιεύονται από τον εκδότη: οποιοδήποτε χρονικό πλαίσιο αυτής της προέλευσης είναι θέμα πρακτικής, όχι νόμου.
Συχνές ερωτήσεις
Πηγές
- Νόμος 19.678 — Ασφαλιστική Σύμβαση (άρθρα 6, 13, 24 και 104) — κανόνας
- Νόμος 17.250 — Σχέσεις με τους Καταναλωτές (άρθρα 22, 31, 42 και 47) — κανόνας
- Νόμος 19.731 — Πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες (άρθρα 13, 14, 15 και 17) — κανόνας
- Νόμος 19.210 — Αυτόματη χρέωση (άρθρα 68, 70, 72 και 73) — κανόνας
- Νόμος 18.507 — Διαδικασίες καταναλωτών έως 100 UR — κανόνας
- Νόμος 18.212 άρθρο 11 — ανώτατο όριο στους τόκους υπερημερίας — κανόνας
- Νόμος 18.331 άρθρο 22 — προθεσμίες του Κέντρου Κινδύνου — κανόνας
- BCU — Συλλογή Ρύθμισης και Ελέγχου του Χρηματοπιστωτικού Συστήματος — κανόνας
- BCU — Σύνταξη Ασφαλίσεων και Αντασφάλισης — κανόνας
- BCU — Παράπονα και αναφορές χρηστών οικονομικών υπηρεσιών — ο οργανισμός το δημοσιεύει
- Τομέας Προστασίας Καταναλωτών — Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών — ο οργανισμός το δημοσιεύει
Contrastado el 19 Αυγούστου 2026. No es asesoramiento legal: es información para que sepas qué pedir y adónde ir.