Waar te investeren in Uruguay: banken, brokers, vastrentende waarden en cryptovaluta

In geval van liquidatie als gevolg van het faillissement van de tussenpersoon, maken het geld en de effecten die deze namens zijn cliënten heeft verworven of in bewaring heeft gehouden, geen deel uit van de liquidatieactiva. U bent niet zomaar een schuldeiser in de rij: dat is niet langer de verantwoordelijkheid van de broker.

Hetzelfde artikel verbiedt de inbeslagname van dat geld en die effecten ter inning van de schulden van de tussenpersoon, en verbiedt alle andere preventieve of executoriale maatregelen om deze te innen. De bescherming geldt niet pas bij faillissement: ze is van meet af aan van toepassing.

Het geld en de effecten van cliënten die een effectenbeurs of andere instelling die een openbare aanbiedingsmarkt vormt, namens tussenpersonen in bewaring houdt, worden evenmin beïnvloed door maatregelen met betrekking tot de schulden van die bewaarinstelling, noch maken ze deel uit van haar activa in geval van liquidatie.

De tussenpersoon die namens derden effecten aanhoudt, maar op eigen naam, moet deze afzonderlijk in zijn boekhouding opnemen en inschrijven in een speciaal register, met volledige identificatie van de personen namens wie hij de effecten aanhoudt.

Tussenpersonen moeten een volledig, duidelijk en nauwkeurig register bijhouden van de effecten die zij namens de uiteindelijke begunstigden bij de registrerende instanties registreren, met behulp van codes die de volledige identificatie van de uiteindelijke begunstigden en hun rechtsopvolgers mogelijk maken. Transacties met effecten die in effectenrekeningen zijn opgenomen, zijn vanaf de datum van registratie afdwingbaar jegens derden.

Registratie-instanties en tussenpersonen zijn aansprakelijk jegens degenen die schade lijden als gevolg van niet-geregistreerde registraties of door onnauwkeurigheden, fouten en vertragingen, tenzij de schade is veroorzaakt door de benadeelde partij zelf. Dit is civiele aansprakelijkheid, onverminderd eventuele strafrechtelijke of administratieve sancties.

De Centrale Bank van Uruguay kan ingrijpen in de activiteiten van een tussenpersoon of deze onmiddellijk opschorten wanneer zij van mening is dat de belangen van derden in gevaar zijn. Zij treedt op als bewindvoerder voor insolvente personen en kan een derde partij machtigen om de liquidatie uit te voeren. In alle gevallen moet zij de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de activa van derden naar behoren worden beschermd.

Tussenpersonen moeten een permanente garantie ten gunste van BCU instellen en handhaven voor een bedrag van ten minste UI 2.000.000 (twee miljoen geïndexeerde eenheden), ter dekking van eventuele verplichtingen die zij jegens de Bank zelf of derden kunnen aangaan. Dit is de minimale permanente vereiste. Daarnaast voegt de regelgeving twee verdere garanties toe die zich nog in de aanpassingsperiode bevinden: indien zij portefeuilles beheren en het beheerde vermogen meer dan UI 1.000.000.000 (één miljard) bedraagt, moeten zij "voor het bedrag dat dit overschrijdt, een aanvullende garantie instellen die gelijk is aan 0,05% (vijf per tienduizend) van de beheerde portefeuille"—we citeren dit letterlijk omdat de regelgeving beide uitdrukkingen gebruikt en de basis voor de berekening niet verduidelijkt—; en indien zij fondsen of effecten van verbonden partijen aanhouden in een globale rekening samen met die van andere cliënten, een aanvullende garantie van UI 500.000. De overgangsbepaling van artikel 149 staat tot 31/03/2027 toe te voldoen aan hetgeen is meegedeeld in circulaire 2477, met uitzondering van de aanvullende garantie voor verbonden partijen in globale rekeningen, waaraan vóór 30/09/2026 moet worden voldaan.

Globale rekeningen staan onder geen enkele omstandigheid toe dat cliëntgelden of -effecten, direct of indirect, worden gebruikt om verplichtingen van de intermediair of van andere cliënten te dekken, en negatieve cliëntsaldi zijn evenmin toegestaan. De intermediair moet dagelijks een reconciliatie uitvoeren om de juiste toewijzing aan elke cliënt te garanderen en heeft uw uitdrukkelijke en voorafgaande toestemming nodig, die duidelijk en prominent in het contract moet worden vermeld. Let op de datum: deze formulering werd geïntroduceerd met Circulaire 2504, en de resolutie zelf geeft instellingen 180 dagen de tijd om hieraan te voldoen, dus de deadline loopt nog steeds tot augustus 2026.

Wat betreft wereldwijde rekeningen die op naam van de tussenpersoon zijn geopend, moeten zij u informeren over de namen van de financiële instellingen waar de gelden zijn gestort of de effecten worden bewaard, het rechtsgebied waaronder ze vallen, de toezichthoudende instanties van hun land van herkomst (indien buitenlands) en de risicoclassificatie van de bewaarder, of een expliciete verklaring dat deze geen risicoclassificatie heeft. Dit is geen gunst die u vraagt; het is verplichte minimuminformatie. Maar vraag hierom met inachtneming van de tijdlijn: onderdeel g. werd geïntroduceerd met circulaire 2504, van kracht sinds 24/06/2026, en dezelfde resolutie geeft 180 dagen voor aanpassing, die in augustus 2026 nog niet waren verstreken.

De tussenpersoon moet u rekeningoverzichten sturen met een gedetailleerd overzicht van alle transacties, alle bijbehorende kosten – inclusief prijsverschillen –, contante en effectenposities en jaarlijkse rendementen, ten minste maandelijks en binnen 7 kalenderdagen na het einde van de periode. Als u handelt via een wereldwijde rekening, moeten de overzichten de transacties specificeren en uw geconsolideerde positie weergeven. Daarnaast kan een effectenbewaarinstelling op verzoek certificaten afgeven. De huidige formulering van artikel 212 is die van circulaire 2504 (24/06/2026), met een 180 aanpassingsperiode die, per augustus 2026, nog steeds loopt.

Het betreft een vast minimumdeposito per entiteit, niet een bedrag per cliënt of evenredig aan uw portefeuille, en het is vastgesteld ten gunste van de Centrale Bank om de verplichtingen van de intermediair jegens de Bank of derden te dekken. De wet definieert het als een uitkering ten behoeve van de huidige en toekomstige crediteuren van de intermediair, als gevolg van diens activiteiten, en niet als een terugbetaling aan elke individuele belegger. Bovendien is de totale garantie gemaximeerd: de basiseigenvermogensvereiste voor banken.

Artikel 109 sluit van de boedel uit "het geld en de effecten die de tussenpersoon namens zijn cliënten heeft verworven of in bewaring heeft gehouden". Alles wat niet aan die omschrijving voldoet – een actief dat nooit is aangekocht, een tekort, een toezegging tot terugbetaling – valt niet onder de scheidingsregel: in die gevallen blijft u een schuldeiser met een vordering.

De scheiding in artikel 109 is van toepassing op Uruguayaanse tussenpersonen. De regelgeving vereist dat instellingen waar cliëntgelden of -effecten – lokaal of buitenlands – worden gedeponeerd, en de bewaarneming namens derden, onderworpen zijn aan regelgeving en toezicht in hun land van herkomst. Bovendien moeten zij u, wanneer zij u doorverwijzen naar een buitenlandse instelling, informeren dat deze wordt geregeerd en gecontroleerd door de autoriteiten van dat land, en niet door BCU, met vermelding van de bevoegdheid van de rechtbank voor geschillenbeslechting, en dat uw relatie met die instelling wordt beheerst door buitenlandse regelgeving. Wat er gebeurt in geval van insolventie wordt bepaald door die regelgeving, die we hier niet verder onderzoeken. Het is belangrijk om te benadrukken wat nieuw is en wat niet: de eis dat de bewaarder gereguleerd en onder toezicht moet staan in zijn land werd geïntroduceerd met circulaire 2504, en de overgangsperiode is nog steeds van kracht; de informatie die zij moeten verstrekken over de buitenlandse instelling waarnaar zij u doorverwijzen is reeds verplicht en blijft ongewijzigd ten opzichte van de vorige formulering van artikel 210.

We hebben artikel 18.627 van de wet en de effectenmarktregelgeving geraadpleegd voor een termijn voor het teruggeven van effecten aan cliënten bij liquidatie, maar hebben er geen gevonden. Er gelden wel termijnen voor andere zaken: een tekort aan garanties moet binnen 8 werkdagen na het ontstaan ervan worden aangevuld, en de garantie blijft van kracht tot een jaar na het verlies van de status als intermediair – of zolang de entiteit cliëntgelden of -effecten op haar naam heeft staan – en totdat eventuele rechtszaken die tegen haar zijn aangespannen, zijn beslecht door een definitief vonnis.

Het artikel dat volgt op het artikel over de scheiding van activa bevat een expliciete bepaling: de opschorting van activiteiten of liquidatie als gevolg van insolventie van de intermediair belet niet de strikte nakoming van de verplichtingen die deze is aangegaan in het kader van een effectenclearinghuis of effectenafwikkelingssystemen. Deze verplichtingen worden afgewikkeld zoals bepaald in de regelgeving, en daartoe kunnen de activa die de intermediair als onderpand heeft verpand, worden geliquideerd zonder dat daarvoor een gerechtelijke procedure nodig is. Alleen als er iets overblijft, wordt dat restant onderdeel van de liquidatieboedel.