Welk type bedrijf zou ik in Uruguay moeten starten?

Een maand zonder factuur: wat wordt er uitgeschakeld (weinig) en wat niet (bijna alles)?

DGI heeft deze vraag nauwkeurig beantwoord, en het standaardantwoord is dat het NIET wordt uitgeschakeld: "De minimale btw-betaling begint in de maand waarin de belastingplichtige zijn eerste inkomsten genereert en moet doorgaan tot de laatste maand van het fiscale jaar, zelfs als hij gedurende die periode geen inkomsten meer heeft." Als u het jaar bent begonnen met factureren, loopt de betaling door tot het einde van het jaar, zelfs als u tussendoor niets verkoopt.

De uitzondering hierop is elektronische facturering, en dat is een kwestie van simpele rekenkunde: wie elektronische facturering gebruikt, betaalt het LAAGSTE van het verschuldigde bedrag en 3,3% van de maandelijkse omzet, en 3,3% van nul is nul. DGI stelt het duidelijk: "In deze gevallen, als er in een bepaalde maand geen verkopen waren, is de belastingplichtige niet verplicht het minimum btw-bedrag voor die maand te betalen." Dit is de enige maas in de wet, en die is alleen beschikbaar voor DGI.

Bij de overgang naar een nieuw boekjaar begint de teller opnieuw: het verkoopquotum begint weer "vanaf de maand waarin de eerste verkoop plaatsvindt tot het einde van dat boekjaar". Een heel jaar zonder verkopen genereert geen verkoopquotum; een half jaar wel, en dat loopt door tot het einde van het jaar.

• DGI — Als de belastingplichtige geen omzet heeft, kan hij dan stoppen met het betalen van het minimum btw-tarief?
• Besluit 220/998 art. 106
• Titel 10 art. 21

De BPS schakelt niet uit aan het einde van de factureringscyclus, en dat is waar het vervelend is.

Alles wat deze module u in rekening brengt voor BPS—de eenmanszaak ($8.833), de vennoot in een besloten vennootschap ($6.265), de beheerder van een SAS ($10.504), de monotributista—wordt berekend op basis van een fictieve bijdrage: het is een FICTIEVE bijdrage en er wordt geen rekening gehouden met wat u gefactureerd heeft. U betaalt het volledige bedrag voor een maand zonder verkopen.

Er is geen eenduidige regel en het is belangrijk om te weten welke op u van toepassing is: de vennoot in een SRL (besloten vennootschap) en de zelfstandige met personeel betalen belasting volgens artikel 172 van Wet 16.713; de bestuurder van een SAS (vereenvoudigde naamloze vennootschap) volgens artikel 43 van Wet 19.820, dat verwijst naar hetzelfde artikel 172; de monotributista (belastingplichtige in het vereenvoudigde belastingregime) volgens artikel 75 van Wet 18.083, dat de belasting berekent "op een fictief salaris"; en de eigenaar van een eenmanszaak volgens de bijdragetabel voor ondernemers in de industrie en handel, gepubliceerd door BPS. Vier verschillende wegen met hetzelfde einddoel: een fictief salaris.

De enige uitzondering die de wet biedt voor "het niet ontvangen van betalingen" is die van artikel 171 van Wet 16.713, en de titel zelf geeft de reikwijdte aan: "(Uitzondering voor bestuurders, commissarissen en trustees van naamloze vennootschappen)". Lid A vrijstelt degenen die "geen enkele vergoeding ontvangen, wat moet worden aangetoond door middel van een notariële of boekhoudkundige verklaring". Met andere woorden: het is van toepassing op de naamloze vennootschap en het moet worden BEWEZEN – het enkel stoppen met het ontvangen van betalingen is niet voldoende.

De SAS (Vereenvoudigde Naamloze Vennootschap) wordt uitdrukkelijk opgeheven. Artikel 43 van Wet 19.820 schrijft voor dat de bewindvoerder zich moet houden aan de algemene regeling van artikel 172 van Wet 16.713 en voegt daaraan toe dat "in geen geval de vrijstelling van artikel 171 van Wet 16.713 van toepassing is". Deze pagina gebruikt die zin twee keer als uitzondering; de regel die hiermee wordt bevestigd is deze: afgezien van de directeur van een SAS (Vereenvoudigde Naamloze Vennootschap) die geen betaling ontvangt en dit kan bewijzen, wordt de bijdrage van niemand ingehouden wegens het niet factureren.

Voor alle anderen is de oplossing niet om te stoppen met factureren: dat is een formaliteit. En er zijn twee verschillende oplossingen, met verschillende gevolgen.

• Wet 16.713 art. 171
• Wet 16.713 art. 172
• Wet 19.820 art. 43
• Wet 18.083 art. 75
• BPS — Industrie en handel (bijdragen van ondernemers)

De pauze: inactiviteit tegen BPS

BPS publiceert een aparte procedure, los van de sluiting, "om de tijdelijke stopzetting van de activiteiten te verklaren", en deze bestaat daadwerkelijk: het heet het inactiveren van de onderneming.

En het is niet "niet-uitoefening". Let hier goed op, want dit zijn twee aparte procedures bij twee verschillende instanties, en het sluiten van de ene sluit de andere niet af: de inactiviteitsverklaring is voor het bedrijf en wordt ingediend bij BPS; de beëdigde verklaring van niet-uitoefening is voor de professional en wordt ingediend bij de beroepsvereniging, die vereist dat deze wordt ingediend "binnen 90 (negentig) dagen na afstuderen of beroepscertificering, indien van toepassing, of na het beëindigen van de beroepsuitoefening" (Wet 17.738, artikelen 64 en 65), met een boete voor te late indiening. We leggen het allemaal uit op /preguntas-economia-personal.

In feite vereist BPS het certificaat van de andere organisatie: voor de PROFESSIONAL-houder is niet het onderstaande accountants- of notariële certificaat vereist, maar "bewijs van inactiviteit van het Notarieel Fonds of het Fonds voor Universitaire Professionals (CJPPU)"—dat "kan worden vervangen door een accountants- of notariële certificaat met dezelfde informatie als voor niet-professionals"—. Met andere woorden: als u notaris of universitair professional bent, komt het Fonds eerst, en dan BPS.

Het heeft dezelfde korte deadline als al het andere hier: maximaal 30 kalenderdagen vanaf de datum van inactiviteit, en de procedure "legt sancties op als het te laat wordt ingediend".

Het maakt aangifte met terugwerkende kracht mogelijk, maar wel met bewijs. Voor niet-professionele belastingplichtigen is een notarieel of boekhoudkundig certificaat vereist waarin staat "dat er geen belastbare activiteit is verricht", de datum waarop de inactiviteit begon en details van de laatst uitgegeven factuur – en BPS vereist dit uitdrukkelijk "wanneer de inactiviteit meer dan 90 dagen geleden begon of betalingen zijn gedaan na de beëindiging". Als u dit niet kunt verkrijgen, is het alternatief dat BPS accepteert een notarieel bekrachtigde verklaring (Art. 203 van het Notarieel Reglement) "waarin 3 getuigen de periode van inactiviteit verklaren en dat er geen belastbare activiteit is verricht".

Er is een versie voor particulieren naast de versie voor bedrijven: "inactiviteit van partner", die dient "om de beëindiging van de activiteiten van een partner die in het bedrijf blijft te melden". Dit is precies de tegenhanger van de informatie die in deze module wordt gevraagd en zonder welke een bedrijf weigert sociale premies te betalen: Artikel 172 brengt kosten in rekening voor elke partner DIE ACTIVITEIT UITVOERT, en dit is de procedure waarmee een partner stopt met het uitoefenen van die activiteit zonder het bedrijf te verlaten.

Een SAS (Simplified Stock Company) KAN worden gedeactiveerd: BPS publiceert de procedure voor de Simplified Stock Company, evenals voor andere rechtsvormen. Wat artikel 43 van Wet 19.820 de beheerder ontzegt, is iets anders: de vrijstelling op grond van artikel 171 voor het niet ontvangen van een salaris. Dit zijn twee verschillende processen die niet met elkaar verward moeten worden.

Pas op voor wie het kan. BPS publiceert inactiviteit voor eenmanszaken in PERSOONLIJKE DIENSTEN, de MIDES sociale monotax, de SAS, feitelijke vennootschappen, persoonlijke vennootschappen met contracten, de werknemers- of sociale coöperatie, kantines in onderwijsinstellingen en ontvangers van postdoctorale beurzen, en consortiums: acht procedures, en dat zijn ze allemaal. Voor eenmanszaken in de industrie en handel en voor de algemene monotax publiceert het geen equivalente procedure: het publiceert sluiting. We stellen niet dat de wet het verbiedt – dat hebben we niet geverifieerd –; we stellen wat het publiceert BPS.

• BPS — Bedrijven deactiveren
• BPS — Inactiviteit van een eenmanszaak in de persoonlijke dienstverlening
• BPS — Inactiviteit van een vereenvoudigde naamloze vennootschap (SAS)
• BPS — Partnerinactiviteit
• Wet 16.713 art. 172
• Wet 17.738 art. 64
• Wet 17.738 art. 65

De afsluiting: de stopzetting, een enkele procedure vóór DGI en BPS

Het wordt gesloten zoals het geopend is, in zijn geheel. De registratie gebeurt via formulier 0351 voor DGI en BPS; de uitschrijving gebeurt via formulier 0355, "Annulering", dat wordt ingediend met vermelding van de laatste activiteitsdag.

Begin online: dien eerst het verzoek tot sluiting in via DGI Online Services (Register van individuele belastingplichtigen → Verzoek tot sluiting) en voltooi vervolgens de procedure. Als de eigenaar een geauthenticeerd BPS-gebruikersaccount heeft, "wordt de voor de sluiting benodigde informatie online ingevuld, waardoor er geen documentatie nodig is."

De deadline is 30 kalenderdagen "vanaf de sluitingsdatum", en op de procedurepagina staat de waarschuwing dat "het niet naleven van de deadlines sancties tot gevolg heeft": een van de vereisten is het bewijs van de boete, voor degenen die de boete buiten de deadline betalen.

De relevante datum is de datum die u als uw laatste activiteitsdag opgeeft, niet de datum waarop u het proces afrondt; daarom kan de sluitingsdatum met terugwerkende kracht gelden. Wat verandert door de vertraging is het bewijs: als er na die datum aangiften of betalingen zijn gedaan, vereist BPS een boekhoudkundig verslag of een notariële verklaring waaruit blijkt dat er geen verdere activiteiten hebben plaatsgevonden.

Allereerst moet u de benodigde documenten verzamelen: formulier 0453 als u niet-elektronische ontvangstbewijzen hebt uitgegeven, een eerder rapport van alle elektronische belastingontvangsten als u gebruikmaakt van elektronische facturering, en een bewijs van sluiting vóór de MTSS als u gezinsleden ten laste had.

Het afsluiten van een transactie kost ook geld: er is een professionele stempel nodig. Als dit online gebeurt met een BPS-gebruikersaccount, hoeft u deze stempel niet zelf te plaatsen. Gub.uy waarschuwt: "U dient geen professionele stempel te plaatsen, aangezien de kosten hiervan worden opgenomen in de volgende BPS-factuur voor verplichtingen." BPS stelt aan de andere kant: "Deze procedure genereert de kosten van een professionele stempel die in de bedrijfsrekening worden opgenomen." We publiceren het bedrag niet: het bedrag dat in de procedure wordt weergegeven, heeft een beperkte geldigheidsduur en is inmiddels verlopen.

• gub.uy — Sluiting van eenmanszaak (DGI en BPS)
• BPS — Sluiting van eenmanszaak
• BPS — Bijzondere situaties voor de sluiting van een eenmanszaak
• DGI/BPS — Registratie van een eenmanszaak

Als u gewoon stopt met betalen

BPS markeert u als inactief OP OFFICIEEL BEWIJS, en het is geen gunst. Het is van toepassing op degenen die geregistreerd staan onder de vereenvoudigde belastingregeling (Monotributo) en degenen die geregistreerd staan onder het MIDES sociale Monotributo-programma "omdat ze gedurende 2 opeenvolgende maanden geen bijdragen hebben betaald". Het is een administratieve status, geen sluiting.

Wie overblijft, moet de zaak alsnog sluiten – BPS publiceert hiervoor een specifieke procedure – en wel binnen dezelfde termijn van 30 dagen. Stilte heft de schuld niet op: het laat de schuld oplopen terwijl je denkt dat je de zaak hebt gesloten.

• BPS — Sluiting van een inactieve belastingplichtige met één belastingplichtige ambtshalve.
• BPS — Sluiting van eenmanszaak

Wat we niet konden verifiëren

Tot welke maand zijn de werkgeversbijdrage en de minimale btw-betaling verschuldigd als de procedure te laat wordt afgerond? BPS en DGI vermelden de deadline (30 dagen) en geven aan dat te late indiening een boete met zich meebrengt, evenals het bewijs dat nodig is om een eerdere datum te accepteren. Geen van beide documenten vermeldt of de bijdragen en heffingen die zijn ontstaan tussen het daadwerkelijke einde van het dienstverband en de indieningsdatum worden geannuleerd, herberekend of geldig blijven. Dit is de meest kostbare vraag in dit onderdeel en we zullen deze niet uit ons hoofd beantwoorden.

Het enige dat in dat gedeelte is gepubliceerd, is de regel voor belastingplichtigen die geregistreerd BLIJVEN: de minimale btw moet worden betaald "tot de laatste maand van het fiscale jaar", zelfs als u geen inkomsten meer heeft. Deze regel geldt niet voor degenen die hun bedrijf sluiten, en wij breiden deze dan ook niet op hen uit.

We publiceren het bedrag van de beroepsstempel voor de afsluiting ook niet: de procedure vermeldt deze slechts met een geldigheidsduur van één semester, en de online versie is al verlopen. We geven er de voorkeur aan te zeggen dat deze verschuldigd is, in plaats van het bedrag te noemen en zo een fout te riskeren.

• DGI — Als de belastingplichtige geen omzet heeft, kan hij dan stoppen met het betalen van het minimum btw-tarief?
• gub.uy — Sluiting van eenmanszaak (DGI en BPS)

De regel is niet of het een bedrijfsuitgave is, maar voor welke bedrijfsactiviteit de aankoop bedoeld is.

Titel 10, artikel 14, heet "Belastingafwikkeling" en werkt in twee stappen. Eerst de debetpost: "De verschuldigde belasting wordt verrekend op basis van de totale gefactureerde belastingen" aan uw klanten. Vervolgens de creditpost: hiervan wordt "de belasting die overeenkomt met de aankopen van goederen en diensten die door de belastingplichtige zijn verworven en die zijn gedocumenteerd op de wijze zoals vastgesteld in onderdeel A) van het vorige artikel" afgetrokken.

De centrale voorwaarde – de voorwaarde die men moet leren – is het verband: de belastingvermindering wordt verleend zolang "deze belastingen afkomstig zijn van goederen en diensten die direct of indirect deel uitmaken van de kosten van goederen en diensten die bestemd zijn voor de belaste activiteiten."

Het is niet de enige. Paragraaf A zelf vereist ook dat de aankoop wordt GEDOCUMENTEERD zoals voorgeschreven in artikel 13, machtigt de uitvoerende macht om te bepalen dat de aftrek alleen van toepassing is wanneer "het blijkt dat de leverancier de btw-betalingen heeft voldaan" en machtigt haar om "de aftrek van de belasting die is opgenomen in de aankopen van de belastingplichtigen zoals bedoeld in paragrafen B) en C) van artikel 6 te beperken" wanneer deze slechts gedeeltelijk verband houden met de belastbare activiteit. En er is een categoriebeperking die iedereen treft: het voertuig, twee voetnoten verderop.

Met uitzondering van deze gevallen is er geen algemene lijst met toegestane aankopen: er is een koppelingstoets, en hetzelfde artikel komt al dan niet in aanmerking voor aftrek, afhankelijk van het beoogde gebruik. "Direct of indirect" is opzettelijk breed geformuleerd: de huur van het pand, energie of de software die u gebruikt voor de facturering maken allemaal indirect deel uit van de kosten van wat u verkoopt, zelfs als ze niet direct met het product te maken hebben.

• Titel 10 art. 14
• Titel 10 art. 13
• Titel 10 art. 6 lit. C

Vrijgestelde en niet-belastbare transacties: de evenredige verdeling

Als alles wat u verkoopt belastbaar is, bedraagt de belastingaftrek het volledige bedrag. Als een deel ervan niet belastbaar is, dwingt artikel 14 u niet tot een keuze: "Wanneer zowel belastbare als vrijgestelde transacties worden verricht, wordt de aftrek van de belasting op goederen en diensten die niet uitsluitend voor de ene of de andere categorie bestemd zijn, naar rato van het bedrag van de belastbare transacties toegepast." Wat aan de ene of de andere categorie kan worden toegerekend, wordt toegerekend; wat gemeenschappelijk is, wordt naar rato verdeeld.

Exporteren is een geval dat in tegenspraak is met de intuïtie, en deze pagina behandelt dit al in het informatieblad voor elk belastingregime: het wordt niet belast, en toch behoudt u de aftrek, omdat artikel 14 u toestaat "de belasting af te trekken die overeenkomt met de goederen en diensten die direct of indirect deel uitmaken van de kosten van het geëxporteerde product". Daarom zijn een vrijstelling en exporteren niet hetzelfde voor uw portemonnee, ook al eindigen beide met "u brengt geen btw in rekening".

• Titel 10 art. 14
• Titel 10 art. 5

Het voertuig heeft zijn eigen regels, en die gelden voor IEDEREEN — ook voor SAS- en SRL-bedrijven.

Dit is de cruciale vraag: "Draag ik de vrachtwagen bij aan het bedrijf?" Deze vraag kan niet eenvoudig beantwoord worden door het verband aan te tonen. Artikel 14 kent een specifieke categorie toe aan het voertuig, en deze categorie verwijst niet naar een persoon: ze valt onder hetzelfde onderdeel dat zojuist het verband heeft aangetoond ("onder de voorwaarden van dit onderdeel"), en is dus van toepassing op alle btw-plichtigen. Dit omvat ook naamloze vennootschappen (SAS en SRL) en eenmanszaken die onderworpen zijn aan de inkomstenbelasting (IRAE).

Tekstueel: "Wat betreft de belasting die verschuldigd is bij de aanschaf van voertuigen, hoeft alleen de belasting voor bedrijfsvoertuigen (vrachtwagens en bestelwagens) en de belasting voor de overige voertuigen die, op basis van de door de uitvoerende macht uitgevaardigde regelgeving, noodzakelijk zijn voor de bedrijfsvoering van de belastingplichtige, te worden doorgegeven aan de Algemene Belastingdienst (DGI). In elk geval dient de aankoopprijs, het merk, het type, het model van het voertuig en het beoogde gebruik ervan te worden doorgegeven."

Er zijn twee deuren, niet één. Als het een bedrijfsvoertuig is – een vrachtwagen of bestelbus – valt het onder de regeling. Zo niet, dan valt het alleen onder de regeling als de regelgeving dit toestaat als noodzakelijk voor de bedrijfsvoering van de belastingplichtige, en zelfs dan moeten de aankoopprijs, het merk, het type, het model en het beoogde gebruik worden gerapporteerd aan DGI. Het feit dat de factuur op naam van het bedrijf staat, opent geen van beide deuren.

De regelgeving is geen belofte: ze bestaat, het is decreet 220/998, artikel 124, en ze is van kracht. En ze bevestigt voor wie de regel is geschreven, want de aftrek geldt "voor de aanschaf van voertuigen door belastingplichtigen, BEHALVE die genoemd in onderdeel C) van artikel 6"—dat wil zeggen, voor bedrijven; het sluit professionals alleen uit omdat de volgende opmerking het voor hen expliciet verbiedt. Daarin wordt "bedrijfsvoertuig" gedefinieerd met verwijzing naar "Categorieën 'A' en 'B' van artikel 35 van decreet nr. 96/990", en voor alle andere voertuigen is vereist dat de volgende informatie per eenheid in een bijlage bij de beëdigde verklaring wordt vermeld: "merk, type, model van het voertuig, aankoopdatum, prijs, motornummer, kenteken, nummerplaat of andere indicator die individualisering mogelijk maakt, en de specifieke activiteit(en) waarvoor het zal worden gebruikt."

Wat we niet publiceren: welke specifieke modellen in elke categorie van Decreet 96/990 vallen. Dat is een aparte regeling en die controleren we niet. Wat we wel bevestigen, is wat de vraag beantwoordt: er is een lijst en een procedure voor elk voertuig, en die zijn niet afhankelijk van de categorie die u hebt gekozen.

• Titel 10 art. 14
• Besluit 220/998 art. 124
• Titel 10 art. 6 lit. C

De andere indeling, die op onderwerp is gebaseerd: voertuigen EN meubilair van de professional.

Verderop bevat artikel 14 een tweede zwarte lijst met twee items, en deze heeft wel een eigenaar: "Belastingplichtigen die een vergoeding ontvangen voor persoonlijke diensten die buiten een arbeidsrelatie worden verricht en geen inkomstenbelasting over economische activiteiten (IRAE) betalen, mogen de belasting die is inbegrepen in hun aanschaf van: A) Voertuigen. B) Meubilair en uitgaven van persoonlijke aard niet aftrekken."

De twee voorwaarden zijn cumulatief en subjectief: het verlenen van persoonlijke diensten buiten een arbeidsrelatie EN het niet betalen van IRAE (vennootschapsbelasting). Zelfstandigen die onder categorie II van de inkomstenbelasting (IRPF) vallen, komen in deze categorie terecht. Voor hen heeft het voertuig zelfs niet de twee deuren die in de vorige opmerking werden genoemd: ze kunnen het niet aftrekken, evenmin als meubels of persoonlijke uitgaven. Een vereenvoudigde naamloze vennootschap (SAS), een besloten vennootschap (SRL) of een eenmanszaak die onderworpen is aan IRAE, vallen niet onder deze lijst.

Maar het feit dat ze niet op deze lijst staan, betekent niet dat ze geen aftrekposten hebben. De koppelingstoets en de algemene voertuigaftrek blijven van toepassing en overlappen elkaar: een voertuig dat niet direct of indirect deel uitmaakt van de kosten van belastbare activiteiten komt niet in aanmerking voor een aftrek, en een voertuig dat niet in aanmerking komt, komt evenmin in aanmerking als het geen bedrijfsvoertuig is of niet voldoet aan de eisen van de regelgeving die melding aan DGI vereist. Het enige dat het bedrijf met betrekking tot de professional kwijt is, is punt B), meubilair en persoonlijke uitgaven.

• Titel 10 art. 14
• Besluit 220/998 art. 124

Een bon zonder gespecificeerde btw is niet geldig.

De aftrek onder artikel 14 is "de btw die overeenkomt met de aankopen", en deze btw moet worden opgenomen: artikel 13 bepaalt dat "het resulterende bedrag afzonderlijk op de factuur of een gelijkwaardig document moet worden vermeld". Zonder gespecificeerde btw valt er niets af te trekken. Dit is geen louter formaliteit; de aftrek bestaat simpelweg niet.

Twee belastingstelsels heffen geen btw op basis van ontwerp. Het eerste is Sectie E, omdat Decreet 220/998, Artikel 106, bepaalt dat "de bovengenoemde belastingplichtigen geen btw hoeven te factureren of af te rekenen over hun activiteiten". Het tweede is het vereenvoudigde belastingstelsel (Monotributo), dat in Wet 18.083, Artikel 70, wordt gedefinieerd als een betaling "in plaats van de speciale sociale premies die voortvloeien uit hun eigen activiteit, en van alle lopende nationale belastingen, met uitzondering van die welke worden geheven op invoer".

Voor onderdeel E hoeft men het niet eens af te leiden uit de ontvangstbewijs: de laatste paragraaf van artikel 14 lost het direct op vanuit het perspectief van de koper. "De belasting die is inbegrepen in de overdracht van goederen of de verlening van diensten door de belastingplichtigen genoemd in onderdeel E) van artikel 66 van titel 4 van deze geconsolideerde tekst, mag niet door de kopers worden afgetrokken."

Het werkt twee kanten op, en het is belangrijk om dit te begrijpen VOORDAT u een belastingregime kiest. Als u bij hen koopt, krijgt u geen belastingvoordeel. En als u in het lagere belastingregime valt, krijgen uw zakelijke klanten ook geen belastingvoordeel – bij dezelfde catalogusprijs bent u voor hen duurder dan een concurrent in het algemene belastingregime – en bovendien worden de btw-kosten op uw eigen aankopen een kostenpost voor u: Titel 10, Artikel 21 stelt dat als er een overschot ontstaat, dit "geen belastingvoordeel oplevert".

• Titel 10 art. 13
• Titel 10 art. 14
• Besluit 220/998 art. 106
• Wet 18.083 art. 70
• Titel 10 art. 21