¿Puedo pagar el impuesto en el momento y llevarme mis cosas?

Sí. En Carrasco se paga ahí mismo con tarjeta Visa (débito o crédito) o American Express (crédito) — no hace falta despachante de aduana, la Ley 19.276 los exime explícitamente para equipaje de viajero. Declarás el excedente con una Declaración Jurada y las facturas de compra, pagás el 50% sobre lo que excede la franquicia, y te llevás el equipaje.

¿Qué pasa si no declaro y me agarran?

Depende de si ocultaste el bien o no. Si lo llevás a la vista y no completaste la declaración, lo normal es que te retengan el excedente hasta que pagues el 50%; no encontramos una fuente primaria que confirme un plazo exacto de abandono o remate, así que no te damos un número que no podemos respaldar. Si en cambio lo ocultaste activamente (doble fondo, entre la ropa), es contrabando: el art. 211 del Código Aduanero aplica sanciones acumulativas — comiso del bien, comiso del medio de transporte, el doble de los tributos que correspondían, y una multa del 20% del valor en aduana.

¿Es lo mismo si soy residente que si soy turista?

Sí — la franquicia no distingue. Un uruguayo que vuelve de viaje y un turista extranjero tienen la misma franquicia: US$ 500 por vía aérea o marítima, US$ 300 por frontera terrestre. Varias páginas viejas de la propia Aduana (de 2014) muestran una franja distinta por país de origen — está derogada desde el Decreto 43/019 de 2019.

¿Necesito un despachante de aduana para traer equipamiento de mi emprendimiento?

No — la Ley 19.276 exime explícitamente "Equipajes de viajero" de la intervención obligatoria de un despachante. Eso resuelve la parte formal. Lo que importa es si Aduana lo va a considerar equipaje o importación comercial — ver las dos preguntas siguientes.

¿Puedo declarar que lo traigo para mi emprendimiento o actividad profesional?

Sí, y no hace falta esconderlo: el propio Decreto 139/014 (art. 3°) contempla expresamente que tu declaración de equipaje incluya "bienes relacionados al ejercicio de una actividad profesional o estudio". Decir la verdad sobre que es para tu negocio no te saca automáticamente del régimen de equipaje — lo que importa es si, por cantidad, naturaleza o variedad, se parece a inventario para vender (importación comercial) o a herramienta de trabajo para tu propio uso (ver la pregunta siguiente). Una notebook de diseño, una cámara profesional o un set de herramientas de tu oficio entran en esa lógica; 20 unidades iguales del mismo producto, no. Si no califica, no es que pagués más — cambia el mecanismo entero (ver "Si Aduana lo considera importación comercial" más abajo).

¿Qué es "uso personal" y por qué es zona gris?

Sí hay un test en la norma, pero no es un número: el Decreto 139/014 (art. 1°) define "equipaje" como lo que un viajero puede destinar a uso o consumo personal "siempre que por su cantidad, naturaleza o variedad no permitieren presumir que se importan... con fines comerciales o industriales". No dice "hasta 3 unidades" ni "hasta USD X" — es un estándar cualitativo, y aplicarlo caso a caso queda en manos del funcionario en el momento de la inspección. Cuanto más se parezca lo que traés a inventario de negocio (varias unidades iguales, embalaje comercial, valor alto concentrado en un solo rubro), mayor el riesgo de que lo traten como importación y no como equipaje, aunque pagues el 50%.

¿Y si el equipo llega por separado, no en la valija?

Eso es "equipaje no acompañado" (art. 133 lit. B del Código Aduanero) y no encontramos una fuente primaria que confirme si aplica la misma franquicia de US$ 500 o un régimen distinto — no inventamos una cifra acá. Si tu equipamiento no entra en la valija, consultá directo con la Aduana antes de viajar.

กระเป๋าเดินทาง · Julio 2026

กระเป๋าเดินทางของคุณต้องเสียภาษีเมื่อเข้าประเทศอุรุกวัยหรือไม่?

นี่คือสาระสำคัญของเรื่องนี้ การแบกรับทางกายภาพ เมื่อเข้าประเทศผ่านด่านการ์ราสโก (หรือด่านชายแดนอื่น ๆ) — ไม่ใช่สำหรับการซื้อสินค้าออนไลน์ หากคุณถามว่าการซื้อสินค้าผ่านบริการจัดส่งของคุณต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มหรือไม่ นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง โปรดดูข้อมูลแฟรนไชส์และข้อกำหนดด้านศุลกากรสำหรับการซื้อสินค้าจากต่างประเทศ .

ทุกสิ่งบนหน้านี้มาจาก ประมวลกฎหมายศุลกากร (มาตรา 19.276), เขา พระราชกฤษฎีกา 139/014 และการดัดแปลงของมัน พระราชกฤษฎีกา 43/019ถ้าสิ่งใดไม่อยู่ในกฎ เราก็จะบอกให้ทราบ

เล่าเรื่องการเดินทางของคุณให้ฉันฟังหน่อย

ทางเข้าอยู่ทางไหน?

คุณค่าของสิ่งที่คุณนำมา

US$

สิ่งของที่เกินกว่าสัมภาระติดตัว (เสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวไม่นับรวม)

คุณต้องจ่าย 50% ของส่วนเกิน

แฟรนไชส์: US$ 500 — ส่วนเกิน: US$ 150.00ภาษีที่ประเมินไว้ (50%): US$ 75.00

ไม่ว่าคุณจะเป็นผู้ที่กลับมาอาศัยอยู่ในพื้นที่หรือเป็นนักท่องเที่ยว ก็ไม่สำคัญ: แฟรนไชส์นี้ ไม่มีการเลือกปฏิบัติโดยอิงจากสัญชาติหรือที่อยู่อาศัย.

วิธีการนำไปใช้ในทางปฏิบัติ

คำตอบนี้ตรงกับคำถามที่พบบ่อยที่สุด: สามารถชำระเงินที่นั่นและนำสิ่งของติดตัวไปด้วยได้หรือไม่?

ใช่ ชำระเงิน ณ เวลานั้น คุณแจ้งส่วนเกินด้วย การแจ้งสัมภาระ และใบแจ้งหนี้การซื้อจะระบุรายการสินค้าทีละรายการ ใน Carrasco คุณสามารถชำระเงินด้วยบัตรได้ วีซ่า (เดบิตหรือเครดิต) หรือ อเมริกันเอ็กซ์เพรส (เครดิต).
ไม่จำเป็นต้องใช้ตัวแทนศุลกากร กฎหมายมาตรา 19.276 ยกเว้น "สัมภาระของผู้เดินทาง" จากข้อกำหนดดังกล่าวอย่างชัดเจน — ในส่วนของรูปแบบนั้นได้ข้อสรุปแล้ว
ถ้าคุณไม่จ่ายพวกเขาเก็บส่วนเกินไว้จนกว่าคุณจะทำเสร็จ เราไม่พบแหล่งข้อมูลหลักที่ยืนยันกำหนดเวลาการละทิ้งหรือการประมูลที่แน่นอน ดังนั้นเราจึงไม่ได้กำหนดตัวเลขขึ้นมาเอง
แฟรนไชส์นี้ใช้เดือนละครั้ง (พระราชกฤษฎีกา 139/014 มาตรา 9) ไม่ใช่ปีละครั้ง — นั่นคือสิ่งที่กฎระบุไว้ตั้งแต่ปี 2014 และไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปในการปรับปรุงแก้ไขปี 2019

นอกจากแฟรนไชส์นี้แล้ว หากคุณซื้อที่ ร้านค้าปลอดภาษี เมื่อเดินทางมาถึง คุณจะได้รับเบี้ยเลี้ยงเพิ่มเติม US$ 850 (พระราชกฤษฎีกา 376/022 มาตรา 1) — ห้ามวางรวมกับสัมภาระอื่น

หากศุลกากรพิจารณาว่าเป็นสินค้านำเข้าเชิงพาณิชย์

ถ้าหากเนื่องจากปริมาณ ลักษณะ หรือความหลากหลายแล้ว สิ่งของนั้นไม่เข้าข่ายเป็นสัมภาระ (ดูรายละเอียดในส่วนที่เป็นพื้นที่สีเทาด้านบน) นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณจะต้องจ่ายภาษีมากกว่า 50% — แต่เป็นเพราะ... กลไกทั้งหมดเปลี่ยนแปลงไป: ออกจากระบบสัมภาระและเข้าสู่ระบบ ระเบียบการนำเข้าทั่วไป.

อัตราภาษีไม่ได้คงที่ที่ 50% อีกต่อไปแล้ว การคำนวณจะอิงตามการจำแนกประเภท NCM (MERCOSUR Common Nomenclature) ของแต่ละผลิตภัณฑ์ ซึ่งจะแตกต่างกันไปตามผลิตภัณฑ์ ไม่มีเปอร์เซ็นต์ตายตัว
มีการบวกภาษีมูลค่าเพิ่มเข้าไปด้วย (อัตราพื้นฐาน 22% และ 10% สำหรับบางรายการ) และไม่ได้แทนที่อัตราภาษีศุลกากร: อัตราพื้นฐานคือ... มูลค่าศุลกากรบวกภาษีและเมื่อมีบุคคลที่ไม่ใช่ผู้เสียภาษี—บุคคลธรรมดา—เข้ามาเกี่ยวข้อง จำนวนเงินนั้นก็จะเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น 50% (หมวด 10 ของ T.O. 2023, มาตรา 13 ข้อ B)
ที่นี่จำเป็นต้องมีตัวแทนศุลกากร ข้อยกเว้นสำหรับตัวแทนศุลกากร (กฎหมาย 19.276) นั้นใช้เฉพาะกับสัมภาระของผู้เดินทางเท่านั้น นอกเหนือจากข้อยกเว้นดังกล่าวแล้ว จำเป็นต้องมีตัวแทนศุลกากรในการจัดเตรียมและยื่นเอกสารศุลกากรฉบับเดียว (DUA)
ปัญหาไม่ได้รับการแก้ไขในวันเดียวกันที่เมืองการ์ราสโก สินค้าจะถูกกักไว้จนกว่าตัวแทนศุลกากรจะยื่นใบสำแดงศุลกากรแยกต่างหาก
คุณสามารถลงทะเบียนในฐานะ "ผู้นำเข้าเป็นครั้งคราว" ได้ โดยใช้บัตรประชาชนของคุณ โดยไม่ต้องมีหมายเลขประจำตัวผู้เสียภาษี (RUT) — แต่มีวงเงินจำกัด 2 DUA ต่อปีหลังจากนั้น คุณต้องลงทะเบียนหมายเลขประจำตัวผู้เสียภาษี (RUT) ที่สำนักงานศุลกากร (DGI) ในฐานะผู้นำเข้า ทางศุลกากรเองระบุว่า "บุคคลทั่วไปสามารถยื่นเอกสารศุลกากรฉบับเดียว (DUA) ได้ไม่เกินสองฉบับต่อปี" นี่เป็นแนวปฏิบัติอย่างเป็นทางการในปัจจุบัน ไม่ใช่กฎหมายเฉพาะที่เราสามารถระบุได้ ถ้าจะขายต่อ ให้ตรวจสอบคู่มือการนำเข้าเชิงพาณิชย์ .

สิ่งที่พวกเขาถามจริงๆ คืออะไรกันแน่

ดูคำถามเพิ่มเติมเกี่ยวกับการสั่งซื้อ ผลิตภัณฑ์ และการจัดส่งที่ถูกระงับไว้

กฎเกณฑ์ต่างๆ โดยไม่มีตัวกลาง

ตรวจสอบกับแหล่งข้อมูลหลักในเดือนกรกฎาคม 12 2026 หมายเหตุ: หลายหน้าของ aduanas.gub.uy มาจาก 2014 และยังคงแสดงแถบเก่าตามประเทศต้นกำเนิด (300/500) แทนที่จะเป็น USD แบบคงที่ในปัจจุบัน 500 — และการอ้างอิง "พระราชกฤษฎีกา 49/019" สำหรับระบอบนี้ ซึ่งเป็นข้อผิดพลาด: พระราชกฤษฎีกานั้นเกี่ยวกับการชดเชยค่าผ่านทาง ไม่เกี่ยวข้องกับศุลกากร

ข้อมูล อ้างอิงนี่ไม่ใช่คำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ สิ่งที่ถือว่าเป็น "การใช้ส่วนตัว" นั้นขึ้นอยู่กับการพิจารณาทางกฎหมาย (ปริมาณ ลักษณะ และความหลากหลาย ไม่ใช่จำนวนที่ตายตัว) แต่การนำไปใช้ในแต่ละกรณีนั้นขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของเจ้าหน้าที่ศุลกากรในขณะตรวจสอบ สำหรับกระเป๋าเดินทางที่มีมูลค่าสูงหรือสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของคุณ โปรดปรึกษากับกรมศุลกากรแห่งชาติโดยตรงก่อนเดินทาง