ค่าชดเชยการเลิกจ้างในอุรุกวัย: จำนวนเงินเท่าใด และสามารถเรียกร้องได้ถึงเมื่อใด
ค่าชดเชยการเลิกจ้างคือ ค่าตอบแทนรวมหนึ่งเดือนสำหรับแต่ละปีหรือเศษส่วนของปี ของกิจกรรม (กฎหมาย 10.489 มาตรา 4) ไม่กำหนดอายุงานขั้นต่ำ: เศษส่วนของปีนับเป็นหนึ่งปีเต็ม ขีดจำกัดคือ ผ่อนชำระ 6 งวด…เว้นแต่คุณจะมีสิทธิ์ได้รับเงินบำนาญอยู่แล้ว ในกรณีนั้นจำนวนเงินจะลดลงเหลือ สามและคุณมี หนึ่งปีนับตั้งแต่การยุติลง เพื่อเรียกร้องสิทธิ์นั้น (กฎหมาย 18.091)
วลีที่มักถูกยกมาอ้างอิงเพียงบางส่วนนั้น คือ มาตรา 4 แห่งกฎหมาย 10.489 ซึ่งฉบับเต็มมีดังนี้: "โดยมีขีดจำกัดที่ ผ่อนชำระ 3 งวด หากพวกเขามีสิทธิ์ได้รับเงินบำนาญและ ผ่อนชำระ 6 งวด "อย่างมากก็แค่นั้น มิฉะนั้น" สำหรับอายุงานเท่ากัน การตกไปอยู่ด้านใดด้านหนึ่งของเส้นนั้นหมายถึงการได้รับเงินเดือนครึ่งหนึ่ง เอกสารสรุปข้อมูลสาธารณะของ MTSS กล่าวถึงเฉพาะขีดจำกัดหกปี ซึ่งเป็นขีดจำกัดที่ใช้กับคนส่วนใหญ่ แต่ในเอกสารฉบับปัจจุบันระบุขีดจำกัดสามปีไว้
คุณต้องชำระเงินรายเดือนกี่งวด?
หนึ่งเดือนต่อปี หรือเศษส่วนของปี โดยไม่เกินขีดจำกัดที่กำหนดไว้ ทั้งสองคอลัมน์อยู่ภายใต้กฎหมายเดียวกัน กฎหมายจะเปลี่ยนแปลงก็ต่อเมื่อคุณมีสิทธิ์ได้รับเงินบำนาญเท่านั้น
| โบราณ | ไม่มีสิทธิ์ได้รับเงินบำนาญ | พร้อมสิทธิบำนาญ |
|---|---|---|
| 1 ปีหรือน้อยกว่า | 1 เดือน | 1 เดือน |
| อายุ 2 ปี | 2 เดือน | 2 เดือน |
| อายุ 3 ปี | 3 เดือน | 3 เดือน |
| อายุ 4 ปี | 4 เดือน | 3 เดือน |
| อายุ 5 ปี | 5 เดือน | 3 เดือน |
| อายุ 6 ปี | 6 เดือน | 3 เดือน |
| อายุ 7 ปี | 6 เดือน | 3 เดือน |
| อายุ 10 ปี | 6 เดือน | 3 เดือน |
"เดือนแห่งการทำงาน" คือ ค่าตอบแทนรวมไม่ใช่แค่เงินเดือนพื้นฐานเท่านั้น กระทรวงแรงงานและประกันสังคม (MTSS) ยังรวมค่าตอบแทนที่เกี่ยวข้องกับค่าจ้าง เช่น โบนัสตามอายุงาน ค่าคอมมิชชั่นเฉลี่ย และเบี้ยเลี้ยงรายวันคงที่ ไว้ในเงินเดือนพื้นฐานด้วย สำหรับค่าจ้างวันหยุดพักผ่อนนั้น MTSS เองก็ระบุว่าประเด็นเรื่องความเกี่ยวข้องกับค่าจ้างนั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แม้ว่าคำพิพากษาของศาลส่วนใหญ่จะรวมไว้ในการคำนวณด้วยก็ตาม
การ "มีสิทธิ์ได้รับเงินบำนาญ" หมายความว่าอย่างไร?
วลีนี้ไม่สามารถตีความได้หลายแบบ: มาตรา 5 ของกฎหมายฉบับที่ 12.597 กำหนดความหมายไว้ด้วยตัวเลขสองตัว คือ สะสม.
ระยะเวลาการทำงานที่ "ได้รับการรับรองหรืออาจได้รับการรับรองจากกองทุนบำเหน็จบำนาญที่เกี่ยวข้อง" จะถูกนับรวม หากเงื่อนไขใดเงื่อนไขหนึ่งขาดไป ขีดจำกัดจะกลับไปเป็นหกปี "มากกว่าสิบปี" เป็นข้อกำหนดที่เข้มงวด: สิบปีพอดีไม่เพียงพอ ทางเลือกอื่นคือมีคุณสมบัติเหมาะสมสำหรับการเกษียณอายุ โดยกฎหมายพิเศษซึ่งเป็นค่าใช้จ่ายที่พวกเขาต้องรับผิดชอบเองโดยไม่คำนึงถึงอายุหรือสถานะทางอาชีพ
ถ้าคุณทำงานหนึ่งวัน
กฎหมายฉบับที่ 12.597 แก้ไขปัญหากรณีปีการศึกษาไม่ครบ ซึ่งเป็นกรณีที่พบบ่อยที่สุดและก่อให้เกิดข้อสงสัยมากที่สุด
การคำนวณเสร็จสิ้นแล้ว ปีต่อปี นับตั้งแต่วันที่ถูกไล่ออกย้อนหลังไปไม่ใช่ต่อปีปฏิทิน สำหรับ เศษส่วนของปี มาตรา 3 ใช้การคำนวณแบบเดียวกัน "แม้ว่าเศษส่วนจะไม่ถึงค่าจ้างหนึ่งร้อยวันก็ตาม" และวันทำงานที่ได้รับค่าจ้างเนื่องจากอุบัติเหตุจากการทำงาน โรคจากการประกอบอาชีพ วันลาพักร้อน หรือวันหยุดนักขัตฤกษ์ จะนับเป็นวันทำงาน (มาตรา 9)
มีการแจ้งจำนวนวันชดเชยค่าจ้างที่กำหนดไว้สำหรับแต่ละปี สมบูรณ์ สำหรับเรื่องแรงงานรายวัน เราไม่ได้เผยแพร่ข้อมูลนี้ เนื่องจากไม่ปรากฏในข้อความของกฎหมาย 10.489 หรือกฎหมาย 12.597 หรือในเว็บไซต์ของกระทรวงแรงงานและประกันสังคม (MTSS) ที่เราตรวจสอบได้ เราเลือกที่จะเว้นช่องว่างนี้ไว้ดีกว่าที่จะให้ตัวเลขที่เราไม่สามารถยืนยันแหล่งที่มาได้
คุณสามารถยื่นคำร้องได้ถึงเมื่อใด
นี่คือจุดที่การเรียกร้องที่ถูกต้องตามกฎหมายอาจสูญเสียไป: เนื่องจากการกำหนดตารางเวลา กฎหมายมาตรา 18.091 กำหนดเส้นตายไว้สองแบบ และสิ่งสำคัญคืออย่าสับสนระหว่างสองแบบนี้
การดำเนินการนี้จะหมดอายุหลังจากหนึ่งปี
นับตั้งแต่วันหลังจากการยุติ
กฎหมาย 18.091 มาตรา 1
การดำเนินคดีทางกฎหมายที่เกิดขึ้นจากความสัมพันธ์ในการจ้างงานนั้น มีอายุความหนึ่งปี นับจากวันถัดจากวันที่ความสัมพันธ์สิ้นสุดลง การรอ "ว่าพวกเขาจะติดต่อมาหรือไม่" จะทำให้ระยะเวลาดังกล่าวหมดไป
เงินกู้เหล่านั้น หลังจากห้าปี
นับตั้งแต่กฎหมายมีผลบังคับใช้
กฎหมาย 18.091 มาตรา 2
นี่เป็นสองสิ่งที่ไม่เหมือนกัน: กำหนดเวลาในข้อ 1 คือกำหนดเวลาสำหรับการดำเนินการ และกำหนดเวลาในข้อ 2 เป็นการจำกัดย้อนหลังว่าเครดิตใดบ้างที่จะรวมอยู่ในคำขอรับสิทธิ์นั้น
กระบวนการที่ MTSS ทำให้เวลาหยุดลง
การยื่นเอกสารเพียงอย่างเดียวก็ทำให้ระยะเวลาการสั่งยาหยุดชะงักลงแล้ว
กฎหมาย 18.091 มาตรา 3 และ 4
เพียงแค่การปรากฏตัวของคนงานหรือตัวแทนของเขาต่อหน้า MTSS เพื่อขอการไกล่เกลี่ย ก็ทำให้ระยะเวลาการฟ้องร้องหยุดชะงักลงแล้ว และมาตรา 4 ยังระบุเพิ่มเติมว่า เพียงแค่การยื่นคำร้องก็ทำให้ระยะเวลาการฟ้องร้องหยุดชะงักลงเช่นกัน โดยไม่จำเป็นต้องมีขั้นตอนใดๆ เพิ่มเติม
กฎที่ใช้ตัดสินจำนวน
แต่ละข้อมาจากบทความเฉพาะเรื่อง และหลายข้อขัดแย้งกับสิ่งที่โดยทั่วไปถือว่าเป็นเรื่องปกติ
ไม่กำหนดอายุงานขั้นต่ำ
กฎหมาย 10.489 มาตรา 4 — MTSS, «การเลิกจ้าง (ระบอบทั่วไป)»
ค่าชดเชยการเลิกจ้างจะคำนวณ "สำหรับแต่ละปีหรือเศษส่วนของปี" และกระทรวงแรงงานและประกันสังคม (MTSS) ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าไม่มีระยะเวลาการทำงานขั้นต่ำที่กำหนดไว้ พนักงานที่ได้รับเงินเดือนและถูกเลิกจ้างหลังจากสองเดือนมีสิทธิ์ได้รับเงินเดือนหนึ่งเดือน เนื่องจากเศษส่วนของเดือนนับเป็นหนึ่งปี
นับระยะเวลาตั้งแต่เริ่มงานจนถึงสิ้นสุดการทำงาน
กฎหมาย 12.597 มาตรา 2
ระยะเวลาการทำงานจะคำนวณจากวันที่เริ่มทำงานในสถานประกอบการจนถึงวันที่เลิกจ้าง สำหรับแรงงานรายวัน มาตรา 1 เพิ่มเติมว่า การคำนวณจะทำเป็นรายปี โดยเริ่มจากวันที่เลิกจ้างและคำนวณย้อนหลัง ไม่ใช่ตามปีปฏิทิน
เงินเดือนพื้นฐานคือเงินเดือนที่มีผลบังคับใช้ในวันที่ถูกเลิกจ้าง
กฎหมาย 12.597 มาตรา 6
ลูกจ้างรายวันหรือผู้ที่ได้รับเงินเดือนคงที่ จะได้รับค่าจ้างตามอัตราค่าจ้างปกติที่มีผลบังคับใช้ในวันที่ถูกเลิกจ้าง แม้ว่าค่าจ้างนั้นจะคำนวณย้อนหลังในวันนั้นก็ตาม หากมีการจ่ายเงินชดเชยไปแล้ว จะต้องคำนวณใหม่
วันหยุดและวันหยุดเนื่องจากอุบัติเหตุ นับเป็นวันทำงาน
กฎหมาย 12.597 มาตรา 9
วันทำงานรวมถึงวันที่พนักงานได้รับเงินเดือนทั้งหมดหรือบางส่วนเนื่องจากอุบัติเหตุจากการทำงาน โรคจากการทำงาน การลาพักร้อน หรือวันหยุดที่ได้รับค่าจ้าง วันเหล่านี้ไม่นับรวมเป็นช่วงว่างในการคำนวณ
นายจ้างต้องพิสูจน์ให้เห็นถึงการประพฤติมิชอบที่ร้ายแรงนั้น
กฎหมาย 10.489 มาตรา 4 — กฎหมาย 12.597 มาตรา 10
นี่เป็นสาเหตุเดียวที่ทำให้ไม่ได้รับค่าชดเชย และการอ้างเหตุผลนี้เพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ: มาตรา 10 กำหนดให้ภาระการพิสูจน์ตกอยู่กับฝ่ายนายจ้าง ซึ่ง "ต้องพิสูจน์ข้อเท็จจริงที่ประกอบขึ้นเป็นความประพฤติมิชอบที่ร้ายแรง"
การทำงานในประเทศต้องต่อเนื่องกันเป็นเวลาหนึ่งปี
กฎหมาย 12.597 มาตรา 7
ข้อยกเว้นของกฎที่ว่าไม่มีข้อกำหนดเรื่องอายุงานขั้นต่ำ คือ พนักงานบริการในครัวเรือนมีสิทธิ์ได้รับเงินชดเชย แต่จะต้องมีอายุงานต่อเนื่องอย่างน้อยหนึ่งปีกับนายจ้าง
ค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บต่อคำพิพากษาประกอบด้วยค่าบริการเพิ่มเติมรายเดือน 1%
กฎหมาย 12.597 มาตรา 8
ค่าชดเชยที่ต้องจ่ายตามคำพิพากษาถึงที่สุดจะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์ต่อเดือน การดำเนินคดีไม่ได้ตรึงจำนวนเงินไว้ที่มูลค่า ณ วันที่ยกฟ้อง
คำถามที่พบบ่อย
เดินตามทางนี้
แหล่งที่มา
เมื่อเปรียบเทียบกับข้อความในกฎหมายใน IMPO และหน้าเว็บอย่างเป็นทางการของ MTSS เมื่อวันที่ 30 และ 2026 หน้านี้จัดทำขึ้นเพื่อเป็นข้อมูลเท่านั้น ในกรณีที่มีข้อสงสัยเฉพาะเจาะจง คำตัดสินของหน่วยงานหรือผู้พิพากษาที่เกี่ยวข้องจะมีผลบังคับใช้ และข้อตกลงการเจรจาต่อรองร่วมในภาคส่วนของคุณอาจให้สิทธิมากกว่าขั้นต่ำตามกฎหมาย นอกจากนี้ยังมีระบอบการเลิกจ้างพิเศษที่หน้านี้ไม่ได้กล่าวถึง
- กฎหมาย 10.489 (06/06/1944) มาตรา 4 — ค่าตอบแทนรวมหนึ่งเดือนต่อปีหรือเศษส่วนของการทำงาน โดยจำกัดการจ่ายเงินรายเดือนไม่เกินสามครั้งสำหรับผู้ที่มีสิทธิเกษียณอายุ และสูงสุดหกครั้งในกรณีอื่น ๆ ไม่มีสิทธิสำหรับความประพฤติที่ไม่ดีอย่างร้ายแรง
- กฎหมายฉบับที่ 10.542 (20/10/1944) มาตรา 1 ขยายการรับประกันตามมาตรา 4 ไปยังคนงานและลูกจ้างในภาคอุตสาหกรรม และกิจกรรมส่วนตัวหรือบริการสาธารณะทั้งหมดที่ดำเนินการโดยบุคคลเอกชน
- กฎหมายฉบับที่ 12.597 (30/12/1958) มาตรา 1 ถึง 10 — การชดเชยบางส่วนสองวันสำหรับทุกๆ ยี่สิบห้าวัน นิยามของ "สิทธิในการเกษียณอายุ" (อายุงานมากกว่าสิบปีและอายุสี่สิบปีขึ้นไป) การคำนวณจากวันที่เข้าทำงาน ฐานเงินเดือน ค่าส่วนเพิ่มรายเดือน 1% การบริการในครัวเรือน และภาระการพิสูจน์ความประพฤติมิชอบที่ร้ายแรง
- กฎหมาย 18.091 (07/01/2007) มาตรา 1 ถึง 4 ระบุว่า การฟ้องร้องจะหมดอายุความหนึ่งปีหลังจากการเลิกจ้าง การเรียกร้องสิทธิ์จะหมดอายุความห้าปี และการไกล่เกลี่ยที่ MTSS หรือการฟ้องร้องจะทำให้การหมดอายุความหยุดชะงักลง
- MTSS — «การเลิกจ้าง (ระบอบทั่วไป)»: ครอบคลุมภาคอุตสาหกรรม การค้า และกิจกรรมส่วนตัว ไม่จำเป็นต้องมีอาวุโส และนายจ้างต้องพิสูจน์ได้ว่ามีการประพฤติมิชอบที่ร้ายแรง
- MTSS — «วิธีการคำนวณ»: สวัสดิการที่เกี่ยวข้องกับเงินเดือนใดบ้างที่รวมอยู่ในค่าตอบแทนรวมที่ใช้เป็นพื้นฐานในการคำนวณ