Uruguay'da ne tür bir işletme açmalıyım?

Fatura kesilmeyen bir ay: Neler kapatılıyor (çok az şey) ve neler kapatılmıyor (neredeyse her şey)

DGI bu soruyu tam olarak yanıtladı ve varsayılan cevap, KDV'nin KAPATILMADIĞI yönündedir: "Minimum KDV ödemesi, mükellefin ilk gelirini elde ettiği ayda başlar ve mali yılın son ayına kadar devam etmelidir, bu süre zarfında gelir elde etmeyi bıraksalar bile." Yıla fatura keserek başladıysanız, arada hiçbir şey satmasanız bile ödeme yıl sonuna kadar devam eder.

Tek istisna elektronik faturalama olup, basit bir hesaplamaya dayanmaktadır: Elektronik faturalama kullananlar, ödenmesi gereken tutar ile aylık gelirlerinin %3,3'ünden daha düşük olanı öderler ve sıfırın %3,3'ü sıfırdır. DGI bunu açıkça belirtiyor: "Bu durumlarda, belirli bir ayda satış yapılmamışsa, mükellefin o ay için asgari KDV tutarını ödemesi gerekmez." Bu tek açık noktadır ve yalnızca DGI için geçerlidir.

Mali yıl değiştiğinde, süre sıfırlanır: kota, "ilk satışın yapıldığı aydan o mali yılın sonuna kadar" yeniden başlar. Satış yapılmayan bir yıl kota oluşturmaz; yarım yıl kota oluşturur ve yıl sonuna kadar devam eder.

• DGI — Mükellefin satışı yoksa, asgari KDV ödemesini durdurabilir mi?
• 220/998 sayılı Kararname, madde 106
• Başlık 10, madde 21

BPS, faturalama dönemi sona erdiğinde kapanmıyor ve sorun da burada başlıyor.

Bu modülün BPS için sizden aldığı her şey (şahıs işletmesi sahibi (8.833$), SRL ortağı (6.265$), SAS yöneticisi (10.504$), monotributista) hayali bir katkı payı esasına göre hesaplanır: Bu HAYALİ bir katkı payıdır ve faturalandırdığınız tutarı dikkate almaz. Satış yapmadığınız bir ay için tam tutarı ödersiniz.

Tek bir kural yok ve hangisinin sizin için geçerli olduğunu bilmek önemli: Bir SRL'nin (Sınırlı Sorumluluk Şirketi) ortağı ve personel çalıştıran serbest meslek sahibi, 16.713 sayılı Kanun'un 172. maddesine göre katkıda bulunur; bir SAS'ın (Basitleştirilmiş Anonim Şirket) yöneticisi, aynı 172. maddeye atıfta bulunan 19.820 sayılı Kanun'un 43. maddesine göre katkıda bulunur; monotributista (basitleştirilmiş vergi rejimi mükellefi), "hayali maaş" üzerinden vergiyi hesaplayan 18.083 sayılı Kanun'un 75. maddesine göre katkıda bulunur; ve şahıs işletmesi sahibi, BPS tarafından yayınlanan Sanayi ve Ticaret girişimcileri için katkı tablosuna göre katkıda bulunur. Aynı sonuca giden dört farklı yol: hayali bir maaş.

Kanunun "ödeme almama" konusunda sağladığı tek istisna, 16.713 sayılı Kanun'un 171. maddesinde yer almaktadır ve başlığında da kapsamı belirtilmiştir: "(Halka Açık Şirketlerin Yöneticileri, İdarecileri ve Mütevellileri İçin İstisna)". A bendi, "herhangi bir ücret almayan ve bu durumun noter onaylı veya muhasebe belgesiyle ispatlanması gereken" kişileri muaf tutmaktadır. Başka bir deyişle: halka açık limited şirketler için geçerlidir ve ispatlanması gerekir; sadece ödeme almayı bırakmak yeterli değildir.

SAS (Basitleştirilmiş Anonim Şirket) açıkça kapatılmıştır. 19.820 sayılı Kanun'un 43. maddesi, yöneticinin 16.713 sayılı Kanun'un 172. maddesindeki genel rejime uymasını zorunlu kılmakta ve "hiçbir durumda 16.713 sayılı Kanun'un 171. maddesinde öngörülen istisna uygulanmayacaktır" diye eklemektedir. Bu sayfada bu ifade iki kez istisna olarak kullanılmıştır; teyit ettiği kural şudur: Ödeme almayan ve bunu kanıtlayan bir SAS (Basitleştirilmiş Anonim Şirket) müdürü dışında, fatura kesmeme nedeniyle kimsenin katkısı kesilmez.

Diğer herkes için çözüm faturalandırmayı durdurmak değil: bu bir formalite. Ve farklı etkileri olan iki farklı formalite var.

• Kanun 16.713 madde 171
• Kanun 16.713 madde 172
• Kanun 19.820 madde 43
• Kanun 18.083 madde 75
• BPS — Sanayi ve Ticaret (işletme sahiplerinin katkıları)

Duraklama: BPS'ye karşı hareketsizlik

BPS, kapanıştan ayrı olarak "faaliyetin geçici olarak durdurulmasını ilan etme" prosedürünü yayınlıyor ve bu gerçekten de mevcut: buna şirketin pasifleştirilmesi deniyor.

Ve bu "mesleği bırakma" anlamına gelmiyor. Buna dikkat edin, çünkü bunlar iki farklı kurumla yapılan iki ayrı işlemdir ve birinin kapatılması diğerini kapatmaz: FAALİYET DIŞI BİLDİRİMİ şirket içindir ve BPS'ye sunulur; FAALİYET BIRAKMAMA yeminli beyanı ise meslek sahibi içindir ve Meslek Birliğine sunulur; bu beyanın "mezuniyet veya mesleki sertifika tarihinden itibaren, eğer varsa, veya mesleği bırakma tarihinden itibaren 90 (doksan) gün içinde" sunulması gerekmektedir (17.738 sayılı Kanun, Madde 64 ve 65), geç sunulması durumunda para cezası uygulanır. Tüm detayları /preguntas-economia-personal adresinde açıklıyoruz.

Aslında, BPS diğer kuruluştan sertifika talep etmektedir: PROFESYONEL sahibi için gerekli olan, aşağıdaki muhasebe veya noter belgesi değil, "Noter Fonu veya Üniversite Profesyonelleri Fonu'ndan (CJPPU) faaliyet göstermeme belgesi"dir; bu belge "profesyonel olmayanlar için geçerli olan aynı bilgileri içeren bir muhasebe veya noter belgesiyle değiştirilebilir". Başka bir deyişle: eğer noter veya üniversite profesyoneliyseniz, önce Fon, sonra BPS gelir.

Buradaki her şey gibi bunun da kısa bir son tarihi var: hareketsizlik tarihinden itibaren en fazla 30 takvim günü ve prosedür "geç gönderilmesi durumunda cezalar oluşturuyor."

Bu, geriye dönük raporlamaya izin verir, ancak kanıt gerektirir. Profesyonel olmayan vergi mükellefleri için, "vergilendirilebilir bir faaliyetin gerçekleştirilmediğini", faaliyetsizliğin başladığı tarihi ve kesilen son faturanın ayrıntılarını belirten noter onaylı veya muhasebe belgesi gereklidir ve BPS bunu özellikle "faaliyetsizliğin 90 günden fazla önce başlaması veya ödemelerin faaliyetin sona ermesinden sonra yapılması" durumunda gerektirir. Bunu temin edemezseniz, BPS'in kabul ettiği alternatif, "3 tanığın faaliyetsizlik dönemini ve vergilendirilebilir bir faaliyetin gerçekleştirilmediğini beyan ettiği" noter onaylı bir beyandır (Noterlik Yönetmeliği Madde 203).

Şirketler için olan sürümün yanı sıra bireyler için de bir sürüm bulunmaktadır: "Ortak faaliyet göstermeme", bu da "şirketteki faaliyetlerine devam eden bir ortağın faaliyetinin sona erdiğini beyan etmek" için kullanılır. Bu, bu modülün talep ettiği ve bir şirketin sosyal güvenlik primlerini ödemeyi reddetmesinin nedeni olan bilginin tam karşılığıdır: Madde 172, FAALİYET GÖSTEREN HER ORTAĞIN ÜZERİNDEN VERGİ ALIR ve bu, bir ortağın şirketten ayrılmadan o faaliyeti yürütmeyi bırakma prosedürüdür.

Ve bir SAS (Basitleştirilmiş Anonim Şirket) devre dışı bırakılabilir: BPS, basitleştirilmiş anonim şirket için olduğu gibi diğerleri için de prosedürü yayınlamaktadır. 19.820 sayılı Kanun'un 43. maddesinin yöneticiye reddettiği şey başka bir şeydir - 171. madde uyarınca maaş almama muafiyeti - ve bunlar karıştırılmaması gereken iki farklı süreçtir.

Kimlerle iletişime geçeceğinize dikkat edin. BPS, KİŞİSEL HİZMETLER sektöründeki şahıs işletmeleri, MIDES sosyal tek vergi sistemi, SAS şirketleri, fiili şirketler, sözleşmeli şahıs şirketleri, işçi veya sosyal kooperatifler, eğitim merkezlerindeki kantinler ve lisansüstü bursiyerleri ile konsorsiyumlar için faaliyet dışı durumunu yayınlamaktadır: sekiz prosedür ve bu sekiz prosedürün tamamı. Sanayi ve ticaret sektöründeki şahıs işletmeleri ve ortak tek vergi sistemi için ise eşdeğer bir prosedür yayınlamamaktadır: kapanışı yayınlamaktadır. Bunun yasa tarafından yasaklandığını iddia etmiyoruz - bunu doğrulamadık -; BPS'nin ne yayınladığını belirtiyoruz.

• BPS — Şirketleri devre dışı bırak
• BPS — Kişisel hizmetler sunan şahıs işletmesinin faaliyet göstermemesi
• BPS — Basitleştirilmiş anonim şirketin (SAS) faaliyetsiz kalması
• BPS — İş Ortağı Etkin Değil
• Kanun 16.713 madde 172
• Kanun 17.738 madde 64
• Kanun 17.738 madde 65

Kapanış: DGI ve BPS'den önce tek bir işlem olan kapatma.

Açıldığı gibi, bir bütün olarak kapatılır. Kayıt işlemi DGI ve BPS için 0351 numaralı form ile yapılır; kaydın silinmesi ise faaliyetin son gününü belirten 0355 numaralı "İptal" formu ile gerçekleştirilir.

Çevrimiçi başlayın: Öncelikle, DGI Çevrimiçi Hizmetleri (Tek Vergi Mükellefi Kaydı → Kapatma Talebi) aracılığıyla kapatma talebini gönderin ve ardından işlemi tamamlayın. Eğer işletme sahibinin doğrulanmış bir BPS kullanıcı hesabı varsa, "kapatma için gerekli bilgiler çevrimiçi olarak tamamlanır, bu nedenle herhangi bir belgeye gerek yoktur."

Son tarih, "kapanış tarihinden itibaren" 30 takvim günüdür ve prosedür sayfasında "son tarihlere uyulmaması yaptırımlara yol açar" uyarısı yer almaktadır: Gereklilikler arasında, son tarih dışında işlem yapanlar için para cezasının kanıtlanması da bulunmaktadır.

İlgili tarih, süreci tamamladığınız tarih değil, faaliyetinizin son günü olarak beyan ettiğiniz tarihtir; bu nedenle kapanış tarihi geriye dönük olabilir. Gecikmeyle değişen şey KANIT'tır: Bu tarihten sonra herhangi bir beyan veya ödeme yapılmışsa, BPS, daha sonraki bir faaliyetin olmadığını kanıtlayan bir muhasebe belgesi veya noter onaylı bir belge talep eder.

Öncelikle evrakları düzenlemeniz gerekiyor: Elektronik olmayan makbuzlar düzenlediyseniz 0453 formu, elektronik faturalama kullanıyorsanız tüm elektronik vergi makbuzlarının önceki raporu ve bakmakla yükümlü olduğunuz kişiler varsa MTSS öncesi kapanış belgesi.

Kapanış işlemi de para gerektirir: profesyonel bir mühür gerektirir. BPS kullanıcı hesabı ile çevrimiçi olarak yapıldığında, mühürü eklemiyorsunuz — gub.uy, "profesyonel mühür eklememelisiniz çünkü maliyeti bir sonraki BPS yükümlülük faturasına dahil edilecektir" diye uyarıyor ve BPS de diğer tarafta şunu belirtiyor: "Bu işlem, şirketin hesabına dahil edilecek bir profesyonel mühür maliyeti oluşturur." Tutarı yayınlamıyoruz: işlemde gösterilen tutarın sınırlı bir geçerlilik süresi vardır ve zaten sona ermiştir.

• gub.uy — Tek şahıs işletmelerinin kapatılması (DGI ve BPS)
• BPS — Şahıs işletmesinin kapatılması
• BPS — Tek kişilik işletmenin kapatılmasına ilişkin özel durumlar
• DGI/BPS — Tek kişilik işletmenin tescili

Ödemeyi bırakmanız yeterli.

BPS sizi RESMİ TALEPLE pasif olarak işaretler ve bu bir lütuf değildir. Basitleştirilmiş vergi rejimi (Monotributo) kapsamında kayıtlı olanlar ve MIDES sosyal Monotributo programı kapsamında "2 ardışık ay boyunca katkı payı ödemeyenler" için geçerlidir. Bu bir idari durumdur, kapatma değildir.

Hâlâ faaliyette olan herkesin işletmeyi kapatması gerekiyor—BPS bu durum için özel bir prosedür yayınlıyor—ve bu işlem aynı 30 günlük süre içinde yapılmalı. Sessizlik borcu silmez: siz işletmeyi kapattığınızı düşünürken borcun büyümesine izin verir.

• BPS — Faaliyet göstermeyen tek kişilik tek vergi mükellefinin resen kapatılması
• BPS — Şahıs işletmesinin kapatılması

Doğrulayamadığımız şey

İşveren katkısı ve asgari KDV ödemesi, süreç geç tamamlandığında hangi aya kadar yapılmalıdır? BPS ve DGI, son tarihi (30 gün) yayınlayarak, geç dosyalama için ceza uygulanacağını ve daha erken bir tarihin kabul edilmesi için gereken kanıtı belirtmektedir. Her ikisi de, fiili iş akdinin sona ermesi ile dosyalama tarihi arasında oluşan katkı paylarının ve ücretlerin iptal edilip edilmeyeceğini, yeniden hesaplanıp hesaplanmayacağını veya geçerli kalıp kalmayacağını yayınlamamaktadır. Bu, bu bölümdeki en maliyetli sorudur ve bunu ezberden cevaplamayacağız.

O bölümde yayınlanan tek şey, kayıtlı kalmaya devam eden vergi mükellefleri için geçerli olan kuraldır: Geliriniz sona erse bile, asgari KDV "mali yılın son ayına kadar" ödenir. Bu kural, işletmelerini kapatanlar için geçerli değildir ve biz bunu onlara uygulamıyoruz.

Ayrıca, kapanış için gerekli olan profesyonel damga tutarını da yayınlamıyoruz: prosedürde bu tutar yalnızca bir dönemlik geçerlilik süresiyle yayınlanıyor ve çevrimiçi olanın süresi zaten doldu. Size tutarı söyleyip hata yapma riskini almak yerine, ödenmesi gerektiğini belirtmeyi tercih ediyoruz.

• DGI — Mükellefin satışı yoksa, asgari KDV ödemesini durdurabilir mi?
• gub.uy — Tek şahıs işletmelerinin kapatılması (DGI ve BPS)

Buradaki kural, bunun bir şirket gideri olup olmadığı değil; satın almanın hangi işlem için amaçlandığıdır.

10. Başlık, 14. Madde "Vergi Hesaplaması" olarak adlandırılır ve iki aşamada işler. İlk olarak, borç: "Ödenecek vergi, müşterilerinize fatura edilen toplam vergilere göre hesaplanacaktır." Ardından, alacak: Bundan, "bir önceki maddenin A) bölümünde belirtilen şekilde belgelendirilmiş, mükellef tarafından edinilen mal ve hizmet alımlarına karşılık gelen vergi" düşülür.

Öğrenilmesi gereken temel koşul, bağlantıdır: Vergi indirimi, "söz konusu vergilerin, vergilendirilen işlemler için tasarlanan mal ve hizmetlerin maliyetinin doğrudan veya dolaylı olarak bir parçasını oluşturan mal ve hizmetlerden kaynaklanması" koşuluyla verilir.

Bu tek örnek değil. A maddesinin kendisi de, 13. maddede belirtildiği gibi satın almanın BELGELENDİRİLMESİNİ gerektirir, Yürütme Organına indirimin yalnızca "tedarikçinin Katma Değer Vergisi (KDV) konusunda güncel olduğu görüldüğünde" uygulanabileceğini belirleme yetkisi verir ve vergilendirilebilir faaliyetle yalnızca kısmen ilgili olduklarında "6. maddenin B) ve C) bölümlerinde belirtilen mükelleflerin alımlarında yer alan verginin indirimini sınırlama" yetkisi verir. Ayrıca herkesi etkileyen bir kategori indirimi de var: araç, aşağıdaki iki notta.

Bu istisnalar dışında, izin verilen satın alımların genel bir listesi yoktur: bir bağlantı testi vardır ve aynı ürün, kullanım amacına bağlı olarak kredi almaya hak kazanır veya kazanmaz. "Doğrudan veya dolaylı olarak" ifadesi kasıtlı olarak geniştir: iş yeri kirası, enerji veya faturalama için kullandığınız yazılım, ürünle doğrudan bağlantılı olmasalar bile, sattığınız şeyin maliyetinin dolaylı bir parçasıdır.

• Başlık 10, madde 14
• Başlık 10, madde 13
• Başlık 10, madde 6, bent C

Vergiden muaf ve vergiye tabi olmayan işlemler: oranlama

Sattığınız her şey vergilendirilebilir ise, indirim tam tutardır. Bir kısmı vergilendirilemiyorsa, Madde 14 sizi seçim yapmaya zorlamaz: "Hem vergilendirilebilir hem de vergiden muaf işlemler gerçekleştirildiğinde, yalnızca birine veya diğerine yönelik olmayan mal ve hizmetler üzerindeki verginin indirimi, vergilendirilebilir işlemlerin tutarıyla orantılı olarak yapılır." Birine veya diğerine atfedilebilecek olan atfedilir; ortak olan ise orantılı olarak dağıtılır.

İhracat, sezgisel yaklaşıma meydan okuyan bir durumdur ve bu sayfa, her vergi rejimi için bilgi formunda bunu zaten ele almaktadır: Vergilendirilmez, ancak yine de vergi indiriminden yararlanabilirsiniz, çünkü Madde 14'ün kendisi "ihraç edilen ürünün maliyetinin doğrudan veya dolaylı olarak bir parçasını oluşturan mal ve hizmetlere karşılık gelen vergiyi" düşmenize izin vermektedir. Bu nedenle, her ikisi de "KDV tahsil etmiyorsunuz" ile bitse de, muafiyet ve ihracat cüzdanınız için aynı şey değildir.

• Başlık 10, madde 14
• Başlık 10, madde 5

Bu aracın kendine özgü kuralları vardır ve bu kurallar SAS ve SRL şirketleri de dahil olmak üzere HERKES için geçerlidir.

Bu çok önemli bir soru: "Kamyonu şirkete mi devrediyorum?" ve bu soruya sadece bağlantıyı kurarak cevap verilemez. Madde 14, araca belirli bir kategori atıyor ve bu kategori herhangi bir bireyi adlandırmıyor: Bağlantıyı kuran aynı bölümün ("bu bölümün şartları altında") içinde yer alıyor, bu nedenle tüm KDV mükellefleri için geçerli. Buna SAS, SRL ve IRAE'ye (Ekonomik Faaliyetlerden Elde Edilen Gelir Vergisi) tabi şahıs şirketleri de dahildir.

Metinsel metin: "Araç alımına dahil olan vergi söz konusu olduğunda, sadece ticari araçlara (kamyon ve minibüs) ilişkin vergi ve Yürütme Organı tarafından çıkarılan düzenlemelere göre mükellefin yönetimi için gerekli olan diğer araçlara ilişkin vergi, her durumda satın alma fiyatı, marka, tip, model ve kullanım amacı belirtilerek Genel Vergi Müdürlüğüne (DGI) bildirilmelidir."

Tek bir kapı değil, iki kapı var. Eğer bir ticari araçsa – kamyon veya minibüs – dahil edilir. Değilse, ancak düzenlemeler mükellefin faaliyetleri için gerekli olduğunu gösteriyorsa dahil edilir ve o zaman bile satın alma fiyatı, marka, tip, model ve kullanım amacı DGI'ye bildirilmelidir. Faturanın şirket adına olması hiçbir kapıyı açmaz.

Bu düzenlemeler bir vaat değil: mevcutlar, 220/998 sayılı Kararnamenin 124. Maddesi ve yürürlükteler. Ve kuralın kimler için yazıldığını teyit ediyorlar, çünkü indirim "6. Maddenin C) bölümünde belirtilenler HARİÇ, vergi mükellefleri tarafından araç edinimi için" geçerlidir; yani şirketler için geçerlidir; profesyonelleri yalnızca aşağıdaki not açıkça yasakladığı için hariç tutar. Orada, "ticari araç", "96/990 sayılı Kararnamenin 35. Maddesinin 'A' ve 'B' Kategorileri"ne atıfta bulunularak tanımlanır ve diğer tüm araçlar için, yeminli beyana ek olarak, birim başına aşağıdaki bilgilerin ayrıntılı olarak belirtilmesi gerekir: "araç markası, tipi, modeli, satın alma tarihi, fiyatı, motor numarası, tescil numarası, plaka numarası veya bireyselleştirilmesine olanak tanıyan diğer gösterge ve kullanılacağı belirli faaliyet veya faaliyetler."

Yayınlamadığımız şey: 96/990 sayılı Kararnamenin her kategorisine hangi modellerin girdiğidir. Bu ayrı bir düzenlemedir ve biz bunu doğrulamıyoruz. Doğruladığımız şey ise sorunun cevabının ne olduğudur: Her araç için bir liste ve bir prosedür vardır ve bunlar seçtiğiniz kategoriye bağlı değildir.

• Başlık 10, madde 14
• 220/998 sayılı Kararname, madde 124
• Başlık 10, madde 6, bent C

Diğer kategori ise konu başlığına göre: profesyonellerin araçları VE mobilyaları.

Aşağıda, 14. Maddede iki maddeden oluşan ikinci bir kara liste yer almaktadır ve bu listenin bir sahibi bulunmaktadır: "İş ilişkisi dışında verilen kişisel hizmetler karşılığında ücret alan ve Ekonomik Faaliyetler Gelir Vergisi (IRAE) ödemeyen vergi mükellefleri, aşağıdaki kalemlerin edinimlerinde yer alan vergiyi düşemezler: A) Araçlar. B) Mobilyalar ve kişisel nitelikteki giderler."

İki koşul kümülatif ve özneldir: iş ilişkisi dışında kişisel hizmet sunmak VE Kurumlar Vergisi (IRAE) ödememek. II. Kategori Kişisel Gelir Vergisi (IRPF) kapsamındaki serbest meslek sahipleri bu kategoriye girer ve onlar için, önceki notta bahsedilen iki kapılı araç bile söz konusu değildir: ne aracı ne de mobilya veya kişisel giderleri düşebilirler. Basitleştirilmiş Anonim Şirket (SAS), Limited Şirket (SRL) veya Kurumlar Vergisine tabi şahıs işletmeleri bu listeye dahil değildir.

Ancak bu listede yer almamaları, onları herhangi bir indirimden mahrum bırakmaz. Bağlantı testi ve genel araç indirimi uygulanmaya devam eder ve üst üste gelir: Vergilendirilebilir faaliyetlerin maliyetinin doğrudan veya dolaylı bir parçası olmayan bir araç, indirim için uygun değildir ve ticari bir araç değilse veya DGI'ye bildirim gerektiren düzenlemelerin şartlarını karşılamıyorsa da uygun değildir. Şirketin profesyonel ile ilgili olarak kurtulduğu tek şey, B maddesi olan mobilya ve kişisel giderlerdir.

• Başlık 10, madde 14
• 220/998 sayılı Kararname, madde 124

KDV detaylarını içermeyen bir fiş geçerli değildir.

Madde 14 uyarınca sağlanan indirim, "satın alımlara karşılık gelen vergi"dir ve vergi dahil edilmelidir: Madde 13, "ortaya çıkan tutarın faturada veya eşdeğer belgede ayrı olarak belirtilmesi"ni şart koşmaktadır. Ayrıntılı KDV olmadan, düşülecek bir şey yoktur. Bu sadece bir biçimlendirme teknik detayı değildir; indirim basitçe mevcut değildir.

Tasarım gereği KDV almayan iki vergi rejimi bulunmaktadır. Birincisi, 220/998 sayılı Kararnamenin 106. maddesinde "adı geçen mükelleflerin faaliyetlerine ilişkin Katma Değer Vergisi'ni faturalandırmayacakları veya ödemeyecekleri" belirtildiği için E Bölümü'dür. İkincisi ise, 18.083 sayılı Kanun'un 70. maddesinde "kendi faaliyetlerinden kaynaklanan özel sosyal güvenlik katkı payları ve ithalata uygulananlar hariç olmak üzere tüm geçerli ulusal vergiler yerine yapılan ödeme" olarak tanımlanan basitleştirilmiş vergi rejimi (Monotributo)'dir.

E bölümü için, makbuzdan mantıksal bir çıkarım yapmaya bile gerek yok: Madde 14'ün son paragrafı bunu doğrudan ve alıcının bakış açısından çözüyor. "Bu Konsolide Metnin 4. Başlığının 66. Maddesinin E) bölümünde yer alan mükellefler tarafından gerçekleştirilen mal transferinde veya hizmet sunumunda yer alan vergi, alıcılar tarafından indirilemez."

Bu durum iki yönlü işler ve bir vergi rejimi seçmeden ÖNCE bunu anlamak önemlidir. Onlardan satın alırsanız, bu satın alma size bir vergi indirimi sağlamaz. Ve eğer daha düşük vergi rejimindeyseniz, iş müşterileriniz de herhangi bir vergi indiriminden yararlanamazlar; aynı liste fiyatıyla, genel vergi rejimindeki bir rakibinizden daha pahalısınızdır ve bunun da ötesinde, kendi satın alımlarınızdaki KDV sizin için bir maliyet haline gelir: 10. Bölüm, 21. Madde, bir fazlalık oluşması durumunda "vergi indirimi doğurmayacağını" belirtir.

• Başlık 10, madde 13
• Başlık 10, madde 14
• 220/998 sayılı Kararname, madde 106
• Kanun 18.083 madde 70
• Başlık 10, madde 21